Zapruder Inc.

Niet alleen crashte een van de ultrageheime Amerikaanse gemodificeerde “Black Hawk” helicopters tijdens de acties rond Osama Bin Laden’s vermeende vluchtadres in Abbottabad, Pakistan heeft ook nog eens gemene en gevaarlijke Chinese ingenieurs uitgenodigd om deze superhelicoper aan een onderzoekje te onderwerpen. Zo beweert een “anonieme bron” en tevens lid van de VS-president Obama’s national security council. 

In Griekenland zijn de Grenzen aan de Groei bereikt.
In dec. 2001 kochten de Grieken voor 1 miljard euro, 50 miljoen vaten Brent-olie. Die olie werd gebruikt voor economische groei: er werd geld mee verdiend. De investering werd terugverdiend.

In juli 2011 kunnen de Grieken met 1 miljard euro’s, die nog knisperen van versheid, slechts 12,5 miljoen vaten Brent kopen. Da’s nog maar één kwart van de hoeveelheid olie, die men in 2001 kon kopen.
Met 12,5 miljoen vaten olie kan de economie minder groeien dan met 50 miljoen vaten. Dat scheelt een slok. 

De Amerikaanse Inlichtingediensten onthullen steeds meer van de informatie, die de Amerikanen meenamen uit de villa in Abbottabad, waar men Osama Bin Laden vermoordde.
Om de informatie op de USB-sticks en harddrives te ontcijferen is een nieuw ministerie opgezet; het Ministerie van Waarheid (MiniWa).

Er rollen wat euro’s de beurs af en een aantal Italiaanse banken de roodhete Vesuvius in. Voer voor EU-politici om de schuld in de schoenen van anderen te schuiven. Niet het fractioneel reserve bankieren met fiat-geld noemen als oorzaak noemen. Niet het jarenlang op te grote voet leven van de overheid om linkse kado’s aan kiezers uit te delen in ruil voor stemmen. Natuurlijk niet, het is immers toch allemaal de schuld van (Amerikaanse) rating agencies. 

“De Afghaanse president Karzai werkt aan een veiliger en sterker Afghanistan (..) dat een dergelijke tragedie iemand binnen zijn familie overkomt is onvoorstelbaar”. Aldus de Amerikaanse generaal Petraeus, commandant van de ISAF-troepen in Afghanistan. Ahmad Wali Karzai is vermoord, de half-broer van de Afghaanse president. Door de “taliban”, volgens de taliban zelf en is daarmee het volgende slachtoffer in een rij van politieke moorden in het door oorlog verscheurde land. Wali Karzai is waarschijnlijk door zijn eigen chef Veiligheid neergeschoten.

Oeps, daar viel een lijk uit de kast. Zombie-staat Italië, dat zich net als Griekenland via swap-deals de Euro in rommelde, is het volgende slachtoffer in de “Grote-veldslag-om-de-Euro”. Het kat-en-muis-spel tussen Europese politiek, banken, hedge funds, rating-agencies en de Europese loon- en belastingslaaf. Italiaanse banken worden keihard “leegverkocht”, de aandelenhandel in bijvoorbeeld UniCredit snel stilgelegd, en politici briezen maar weer eens dat shorting, of leegverkoop-contructies verboden moeten worden. Zoals het rating-kartel van S&P’s, Moody’s en Fitch moet worden aangepakt. “Het kan toch niet zijn dat Amerikaanse private instellingen de Euro kapot maken?”. Nee, dan moet er maar een “onafhankelijke” Europese waardeerder komen, of nog beter, we laten banken zelf hun schrot-papier waarderen (nadat de boekhoudregels voor derivaten van market-to-market naar future-value werden omgezet). Ondertussen lopen de gesprekken tussen de Europese ministers van Financiën over de “redding” van Griekeland stroef (lees: de banken willen geen deel van de kosten dragen). Dan wordt meteen maar voorgesteld om de Europese “schulden-parachute” naar 1.5 biljoen te verhogen. Meer schulden om schulden te betalen. De EU als transfer-unie. Tsja, en dan nog de nieuwbakken en bank-vriendelijke IMF-presidentin Lagarde die een failliet van Griekenland na het privaterings- gangbang- en uitverkoopfeestje eigenlijk als mogelijk scenario ziet.

Eigenlijk had de titel van dit stukje “Israël über alles” moeten luiden. Of iets anders “kwetsend”. Uiteindelijk toch maar voor een andere kop gekozen, eentje waar de saaiheid van af druipt, je weet namelijk maar nooit. Natuurlijk, op papier hebben we in Nederland vrijheid van meningsuiting maar problemen met de Ronnie en de CIDI, meldpunt voor discriminatie of andersoortige hobbyclubjes zitten vaak in een klein hoekje. Bovendien hebben we in Nederland tegenwoordig een minister voor Israël-Zaken, een steun-gedoger uit de kibbutz als belangrijkste politicus en wordt het land Israël met naam-en-toenaam genoemd in het regeerakkoord. “Vrijheid” is zodra het om het onderwerp “Israël” gaat een beperkt houdbaar begrip. Vergeet de anti-semitisme knuppel (alsof iemand zich anno 2011 nog druk kan maken om een sectarisch mini-geloof), wie in Europa kritiek heeft op Israëlische politiek, en vooral oorlogspolitiek en natuurlijk de Israëlische houding richting de Palestijnen, is opeens niet meer zo vrij. Voorbeeld? Stel, je wil hulpgoederen per schip naar de door Israël van de buitenwereld afgesloten Gazastrook brengen. Dat is illegaal, zegt Israël, en bovendien steun je terroristen. Kun je nog roepen dat het uithongeren en bombarderen van een miljoen doodarme mensen ook niet werkelijk legaal schijnt, doet er niet toe. 

Het speciale VN-tribunaal voor de moord op de Libanese premier Hariri in Den Haag heeft haast. Na een bezoek aan Libanon zijn vier verdachten in beschuldiging gesteld. Assad Sabra, Hassan Issa, Salim Ayachhe en Moustaf Badredine zouden de aanslag van 2005 op hun geweten hebben. De vier zijn alle kopstukken van de Libanese Hezbollah beweging.

Met de concrete aanklacht legt het tribunaal nu haar kaarten op tafel. Al maanden bevindt de Libanese politiek zich in een impasse, mede veroorzaakt door het moord-tribunaal. De nieuwbakken Libanese premier Nadjib Mikati staat onder zware buitenlandse druk om Hezbollah buiten zijn eenheids-regering te houden, vooral omdat de beweging het Hariri-tribunaal niet wil erkennen en de Libanese (financiële) bijdragen aan de rechtbank wil stopzetten. Mikati kan rekenen op sancties tegen zijn land en zelfs het bevriezen van zijn eigen buitenlandse vermogen indien Hezbollah doorzet. De ten laste legging van het Haagse tribunaal komt daarom op een pikant tijdstip. Met de chaos in buurland Syrië is meer (buitenlandse) olie op het Hariri-vuur het laatste wat Libanon kan gebruiken. 

Als er nog iemand is die denkt dat het ooit goed gaat komen met de Euro, Europa, (statistische) volksvertegenwoordiging of de gang van “kapitalo-parlementarisme” richting “neofeodalisme”, dan is nu de tijd voor die persoon gekomen om te gaan experimenteren met de termen “cynisme” of “argwaan”. Vanaf november komt de italiaan Mario Draghi aan het stuur bij de Europese Centrale Bank. Een positie die hij overneemt van de fransman Jean-Claude “Bernanke” Trichet, zo besloten de wijze regeringsleiders van de EU. Draghi is econoom, bankier en.....ex-adviseur van Goldman Sachs. Niet geheel toevallig was de italiaan werkzaam op de derivatenafdeling op het moment dat Goldman Sachs Griekenland de Euro binnen fraudeerde. Maar daar heeft Draghi gelukkig niets mee te maken gehad. Zoals Italië compleet “schoon” slaagde als Euro-kandidaat. Het thuisland van ex-Goldman-man en nu ECB-president (en zoals bij de maffia en CIA: eens bij Goldman, altijd bij Goldman) is overigens hard op weg om zich (zeer voorspelbaar) bij de PIIGS te voegen. Tijd voor een Italiaanse (bank)bailout. In de kelders van de ECB worden de geldpersen al aangesloten en opgewarmd. 

Je kon er op wachten. Als er namelijk iets bedreigend is voor de macht van banken en overheden, is het wel geld dat niet te manipuleren is door centrale autoriteiten. Geld dat niet te traceren is door centrale autoriteiten. Geld dat niet te inflateren is door centrale autoriteiten.

Geld zoals de populaire wordende bitcoin, ‘ electronisch goud’ . Met dit soort geld zou het volk niet meer zo gemakkelijk bestolen of bestuurd kunnen worden dus moet het geld zo snel als mogelijk verboden worden. Maar om dingen te verbieden, is een reden nodig. 

Jeffery D. Feltman is op dit moment de absolute superster binnen het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Begonnen als vice-consul op Haiti, om via Tunesië en Oost Europa (de door met de CIA verbonden Amerikaanse NGO’s en PR-firma’s gefinancieerde “kleuren-revoluties” in het Oostblok ziet hij als voorbeeld voor wat nu in het Midden Oosten gebeurt) in Israël als ambassadeur aangesteld te worden. Feltman mocht na de Amerikaanse invasie van Irak namens de Amerikaanse provisorische “overgangsregering” het Koerdische gebied rond Erbil besturen om vervolgens als ambassadeur in Libanon dienst te doen. Na het aantreden van Obama werd Feltman onderminister van Buitenlandse Zaken voor het Midden Oosten en reist hij sinds het uitbreken van de verschillende revoluties in Noord Afrika en het MO van land tot land met een tas vol geld en zwepen. Wie goed is krijgt lekkers, wie stoet is de roe. Geld is er nu zat. Sinds de G-8 top in Deauville willen de EU, de VS en een aantal Arabische olie-staten de revoluties “ondersteunen” met 40 miljard dollar. Hier zijn vooral de revolten in Tunesië en Egypte bedoelt. Dat in Egypte het militaire regime dat na de val van Mubarak nog repressiever tegen de bevolking tekeer gaat (militaire rechtbanken vs revolutie part II), en dat in Tunesië voortdurend wordt gedobbeld om hervormingen en uiteindelijke “democratische” verkiezingen, doet er niet toe. Wie met de westerse staten een “democratiserings partnerschap” aangaat, krijgt geld, opleidingen en wapens. 

„We belonen degenen die ons ondersteunen. Voor onze vrienden stellen we goede economische betrekkingen in het vooruitzicht“, aldus de zelfbenoemde voorzitter van de Libische overgangsregering en de ex-minister van Justitie die niets van het repressieve Ghadaffi regime wist Mustafa Abdul-Jalil. Met die „economische betrekkingen“ in het vooruitzicht haasten de EU en de VS zich om verbindingsbureau’s, ofwel ambassades, te openen in de Libische rebellenhoofdstad Bengasi. Zelfs hooggeplaatste diplomaten vliegen naar oostelijk Libië om de „vrijheidsstrijd“ tegen kolonel Ghadaffi te ondersteunen. Baroness Ashton van de EU in meer dan pathetische woorden: „op het vliegveld zag ik een spandoek met de woorden „we hebben een droom““. Een droom gedragen door een mengelmoes van hongerige en werkloze Libische jongeren, Al Qaida-achtige extremisten, buitenlandse huurlingen en Britse en Franse „special forces“. 

Het brutale politiegeweld heeft weinig effect gehad. Op dinsdag 17 mei 2011 staan wederom tienduizenden jonge Spanjaarden op het Puerta del Sol plein in Madrid om te protesteren. De demonstranten scanderen leuzen als „minder politie, meer onderwijs“ en „ze noemen het democratie, maar het is geen democratie“. De boodschap: stem niet meer op de traditionele links-rechts politieke partijen. Het knap honderd jaren durende experiment met de illusie van statistische volksvertegenwoordiging is in Spanje gesneuveld op schulden, werkloosheid, clientele-politiek en bezuinigingen. De staat Spanje reageert met een demonstratieverbod. In Griekenland slaat de politie bijna dagelijks protesterenden halfdood met de stalen grip van hun knuppel. Het excessieve geweld moet de „gewone burger“ afschrikken deel te nemen aan stakingen, optochten en oproepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Het zorgenkind van de Euro-zone bevindt zich in een staat van burgeroorlog. Letterlijk. De burgerbevolking die zichzelf (eindelijk) ziet als melkluis van het (bank)kapitaal staat op tegen de zelfgekozen herders. In een wereld waar hedge funds nationaalstaten „bashen“, miljarden verslindende oorlogen worden gevoerd om strategische (energie)handels-routes, regeringen zoveel mogelijk over hun onderdanen willen weten, massamedia alleen vertellen en verslaan wat is toegestaan binnen de corporatistische partijlijn, private verliezen worden „gesocialiseerd“ en wat van belang is voor een bloeiende samenleving wordt afgebouwd, begint een nieuw tijdperk. De geschiedenis is niet dood. Het neofeodalisme begint. 

Het komt rauw uit de lucht vallen. IMF topman Dominique Strauss-Kahn wordt opgepakt wegens vermeende poging tot verkrachting. De politie haalde hem uit het vliegtuig net voordat deze terug naar Frankrijk, zijn thuisland, zou vliegen. Hij zou zich hebben vergrepen aan een 32-jarige hotel-medewerkster.

Geen lijk, geen zaak. Geen foto’s. Villa tot de bodem afgebrand. Toch geen “live-stream” richting Witte Huis ondanks de prachtige propaganda-foto’s van Obama en team. DNA-bewijs. Weer een “testament”. ISI-asset? CIA-asset? Of toch de zoon van een beton-boer die voor de Saudische geheime dienst bunkers bouwde? Where in the world is Osama? En is er nog plaats in de wereld voor een Osama? Voor een Al Qaida?

Hoe het leven soms ironisch kan zijn. Op het moment dat ik doodvermoeid de laatste bladzijde van George W. Bush’ “autobiografie” Decision Points uitlees, hoor ik dat Osama Bin Laden “gedood” is. De grote nemisis van Bush heeft nu ook de buhne verlaten. Officieel tijdens een Amerikaanse grond-operatie rond Islamabad gesneuveld, al is Bin Laden vele malen voor dood verklaart (door de Pakistanen Musharraf en Bhutto, een assorti aan inlichtingendiensten, journalisten en “complotters"). Bin Laden moest ook sterven. Het concept van “zijn” Al Qaida, en de Arabische geloofswaanzinnige horden die gewapender hand een extremistisch kalifaat of emiraat nastreven, is sinds het uitbreken van de Arabische lente en de revolutie-golven die Noord Afrika en het Midden Oosten overspoelen, hopeloos achterhaald. De tijd heeft Bin Laden ingehaald en daarom is het tijd om afscheid te nemen van de wazige tdk-tapes, opplak-baard video’s en de immer voor het “westen” politiek oppertune uitspraken. Zelfs zonder Arabische lente was Bin Laden al verworden tot een niet-serieus te nemen boogy-man. Een slecht verklede Sinterklaas die alleen nog kinderen schrik aan kan jagen, maar zichzelf daarbij treurig serieus neemt en zonder in te zien dat hij tot een karikatuur verworden is. Nu dragen de Amerikanen hem ten grave, maar eigenlijk hebben de bevolkingen van Egypte, Tunesië, Jemen, Bahrain, Oman, Irak, Marokko, Algerije Osama begraven. 

Net als je denkt dat het niet meer pijn kan doen (de olie-prijs en benzine-prijs), komt er nog meer slecht nieuws. China stopt haar olie-export. “China’s olie-gigant Sinopec heeft haar olie-producten-export stilgelegd om binnenlandse toevoer te garanderen en uit zorg om de toelevering door onrust in het Midden Oosten en de aardbeving in Japan”. Joh! En Saudi Arabië, de “reserve-exporteur” van olie ziet geen enkel probleem op de olie-markt. Klaarblijkelijk zien de Chinezen dat eventjes anders en “hedgen” ze zich tegen een oil-shock (vraag neemt in de zomer toe) door een stop te zetten op raffinage-producten. Kortom, eventjes geen aanbod van olie en benzine vanuit het Verre Oosten. Kunnen die Libische rebellen aub snel de pomp weer aanzetten? Straks is het hier een groot Keratea.......

Het opkopen van staatsobligaties door centrale banken wordt ook wel de nucleaire optie genoemd. De Amerikaanse FED doet het, maar ook de voorheen zo onberispelijke Europese Centrale Bank. De nucleaire optie heeft niet de oplossing gebracht die men ervan verwachtte, verlaging van de rente op staatsobligaties van zwakke eurolanden. 

Een science-fiction metafoor voor wat we over onszelf hebben afgeroepen....
Inmiddels is de wereld zo scheefgegroeid dat we niet meer bewust zijn van de schade die we aanrichten door ons eigen consumptiepatroon:
Door de zorgvuldig geconstrueerde globalisering waardoor de kloof tussen arm en rijk verschoven is naar mondiaal niveau weten we niet waar onze té goedkope goederen zijn gemaakt.
De Nike-schoenen, de C&A kleding, de BMW bakken, noem maar op, worden allen gefabriceerd met bloedgeld.

Nu de mensheid voorzien is van een makkelijk te winnen grondstof en men er mooie spulletjes mee kan maken, lijkt het een ideale samenleving. Maar uiteraard, net zoals dat na zonneschijn regen komt, weten we dat schijn bedriegt. Door de mooie spulletjes (lees: kraaltjes) is het merendeel van de westerse mens inmiddels verslaafd geraakt aan de olie. Hier zien de dealers van de olie natuurlijk goud in. Ze doen dan ook alles om hun positie te handhaven. De kraaltjes zijn inmiddels interactief. Mooie prachtige televisies met een perfecte wereld erin. En er worden leuke grappen gemaakt!

Nu de TV de normen en waarden van de mens voorschrijft en we afhankelijk zijn van elektronica, merkt men niet dat de mens kwetsbaar is geworden.
Inmiddels is de hele wereld afhankelijk van elektronische (denk) processen en bits en bytes. De beurzen, telefoonnetwerken, energievoorziening, vervoerssystemen, diepvriesgroenten, verwarmingen, lampen, noem maar op.
Het duurt dan ook niet lang voordat er door bedrijven flink misbruik gemaakt wordt door de gegevens.
En het risico ligt op de loer…