Zapruder Inc.

In het het boek De Boogeyman dat deze week verschijnt staat dat de westerse strijdkrachten in Irak in 1991 ruim 300 gram uranium 238 stopten in IEDERE KOGEL die door een Warthog aanvalsvliegtuig werd afgevuurd en dat IEDERE tankgranaat 4,5 kilo van deze troep bevatte!! Na afloop van de oorlog wordt medische hulp ontzegd – duizenden transporten ter waarde van tientallen miljarden dollars worden teruggefloten - met als gevolg dat binnen 8 maanden 47.000 kinderen onder de 5 jaar sterven. Een studie van VN’s Unicef zegt dat tussen 1991 en 1998 maar liefst 500.000 kinderen onder de 5 jaar ‘extra’ – bovenop het ‘gewone’ sterftecijfer doodgaan. Dit zijn 5.200 kinderen per maand, bijna 170 per dag. Wanneer je hierbij het aantal ‘extra’ omgekomen volwassenen telt, komen we op een getal van meer dan 1 miljoen onschuldige burgers. Dit heet genocide, volkerenmoord. Op 12 mei 1996 zendt het Amerikaanse televisieprogramma 60 Minutes een interview uit met Madeleine Albright, destijds de Amerikaanse vertegenwoordiger in de Verenigde Naties.

De interviewer:

“We hebben gehoord dat er een half miljoen kinderen zijn gestorven… Is dat de prijs waard?”

Haar antwoord:

“Ik denk dat het een moeilijke keuze is, maar de prijs… wij denken dat het de prijs waard is.”

Begin volgende week ligt De Boogeyman in de winkel. Een nogal heftig boek, uitgegeven door Elamr in Rijswijk. Het laat zien hoe de heersende elite met hongersnood, oorlog en terreur de wereldmacht naar zich toe trekt. Deze bestaat volgens de auteur Peter Stuivenberg uit een groep bankiers en industriëlen, die is georganiseerd in een nieuwe wereldorde. Ze trappen al 150 jaar relletjes: organiseren de Russische Revolutie, brengen Hitler aan de macht, bedenken de Japanse aanval op Pearl Harbor, financieren de Tweede Wereldoorlog en parkeren op 11 september 2001 twee boeiings in de Twin Towers.

De belangrijkste breinfuncties voor een iconoclast
Gregory Berns geeft een uitgebreide wetenschappelijke verhandeling over hoe de hersenen functioneren en waarin een iconoclast’s brein verschilt in termen van specifieke hersenfuncties. Hoewel zijn gedetailleerde neurologische uitleg wat te ver voert voor de lengte van dit artikel, onderscheidt hij drie breinfuncties die cruciaal zijn voor iconoclastisch denken:
• Perceptie
• Angstrespons
• Sociale intelligentie

Perceptie is een functie die zeer nauw verbonden is aan de zintuig van het zicht; wanneer we ons iets verbeelden dan gebruiken we daar precies dezelfde hersenfuncties en hersenonderdelen voor dan wanneer we daadwerkelijk zien met onze ogen. Verbeelding is een essentieel onderdeel voor de iconoclast omdat hij zo zijn denkbeelden en perceptie vorm kan geven. Omdat onze perceptie voor een belangrijk deel wordt aangestuurd door de aannames en voorspellingen die je brein maakt op basis van reeds aanwezige informatie, treedt er een proces op dat predictive coding heet. Vergelijk het maar een beetje met de spellingschecker van Word of je T9-woordenboek van je Nokia: om sneller en grammaticaal correct te kunnen typen worden je een aantal keuzes gepresenteerd - die op zich grammaticaal correct zijn - om sneller tot een zin te komen, maar niet noodzakelijk de woorden/context bieden die je wilde gebruiken. Maar omdat alles snel moet en we niet te veel stil willen staan bij details, sluipen er dit soort interpretaties in die uiteindelijk een foutieve weergave blijken van de werkelijkheid. 

Volgens de gebruikelijke definitie is een iconoclast iemand die geen kunst of cultuur kan waarderen; een barbaar, een brute primitieveling. Letterlijk staat het echter symbool voor iemand die (religieuze) iconen vernietigt, een beeldenstormer, iemand die heilige huisjes omver werpt. Er is echter ook nog een andere definitie van de iconoclast en dat is die van het genie, de vrijdenker en de visionair die ondanks de starre goegemeente afwijkt van het standaard denkpad en zijn eigen ideeën nastreeft. Het zijn mensen die tegelijkertijd verguisd worden om hun warse en onconventionele benadering danwel bewonderd worden om hun brille en baanbrekende intellect en talent. Het iconoclastisch denken wordt tegenwoordig vaak met het “out-of-the-box”-denken vergeleken: zaken vanuit een ander perspectief bekijken om tot nieuwe inzichten te komen. Hoewel dit voor een groot deel wel overeenkomt, blijkt de echte iconoclast toch een heel ander beest te zijn. Volgens neurowetenschapper Gregory Berns gaat het een stap verder dan even je kompas bijstellen tijdens een heidag en beweert hij dat het fysieke brein van een echte iconoclast anders in elkaar zit dan dat van een doorsnee mens. De synaptische verbindingen in de hersenen van een iconoclast zouden anders dan normaal zijn en de belangrijkste reden dat iconoclasten de genieën zijn die we al eeuwenlang bewonderen. 

Enige tijd terug besteede Zapruder Inc aandacht aan de de film The Da Vinci Code en de verhalen die erachter zitten. Dan Brown’s bestseller en de film met Tom Hanks brachten het alternatieve verhaal van Jezus Christus uit de obscuriteit naar een breed internationaal publiek. Dan Brown’s boek draait net als het oerboek The Holy Blood & Holy Grail (THB&HG) en deze documentaire - Bloodline – om het centrale thema dat Jezus niet aan het kruis stierf, getrouwd was met Maria Magdalena en dat zij nakomelingen hebben geproduceerd die het heilige of koninklijke bloed in zich dragen; het Sang Real (de Heilige Graal). De Britse documentairemaker Bruce Burgess maakte naar aanleiding van de Dan Brown hype en de vele boeken die over dit onderwerp en aanverwante zaken eerder verschenen waren, de documentaire Bloodline. Een onderzoek dat drie jaar duurde en waarin hij antwoord wilde krijgen op de vraag of Jezus’ leven inderdaad zich anders afgespeeld zou hebben dan de bijbel en katholieke kerk tot op heden beweren. Het resultaat was een spectaculaire en bij vlagen zeer spannende documentaire die het mysterie ondanks alle voorgaande hypes nog een interessante wending weet te geven. 

U denkt dat de Amerikaanse presidentsverkiezingen slechts om Barack Obama en John McCain draaien? Verkeerd gedacht! En zeker met de recentelijke ontwikkelingen op de financiële markten ook helemaal niet zo logisch meer…

Mag ik u voorstellen, The Fantastic Four, van links naar rechts…

Overgenomen onder Creative Commons van Johnito

“Visionair” is een behoorlijk groot woord, een term waar “de geschiedenis” zelf weinig genade voor heeft, en een bestempeling die maar voor bitter weinig personen echt is weggelegd. Volgens velen blijft bijvoorbeeld de britse schrijver George Orwell een “visionair”. Hoewel zijn klassieker “1984” in eerste instantie werd gezien als een kritiek op het communisme, begint de door Orwell geschetste dystopie anno 2008 steeds meer op “onze” moderne maatschappij te lijken. Iets meer door de tijd ingehaald dan zijn collega Orwell is de schrijver Aldous Huxley. Alhoewel...“Democracy and freedom will be the theme of every broadcast and editorial - but democracy and freedom in a strictly Pickwickian sense.”

Hoewel het buiten kijf staat dat Chomksy één van de grootste politieke denkers is van de laatste eeuw, is het een persoon die omgeven wordt door controverse en onduidelijkheid. Vooral zijn verhouding met de nieuwbakken trutherbeweging staat op gespannen voet. We zagen in Deel 1 dat met name zijn uitspraken over 9/11 kwaad bloed hebben gezet bij de truthers. Voor de standpunten van beide zijden lijkt er wat te zeggen, alleen ontbreekt het vaak aan de broodnodige nuance in de discussie. Helaas blijkt dan ook vaak dat de kennis over zijn werk danig tekort schiet, aangezien zijn oeuvre zich niet laat vangen in een paar Youtube-filmpjes of een Alex Jones die hem via de radio schoffeert. Maar het is niet de enige hoek van waaruit Chomsky kritiek te verduren krijgt. Zeker als je je zo uitgesproken uitlaat als deze man liggen de vijanden op de loer. Deel 2 van het fenomeen Chomsky.

Noam Chomsky is een omstreden figuur, zeker binnen de waarheidsbeweging. Hier op Zapruder is hij ook al een paar maal besproken en wordt hij voornamelijk verguisd vanwege zijn opmerkingen over 9/11. Ook bijvoorbeeld zijn houding in het verhaal van de moord op J.F. Kennedy wordt door waarheidsvinders gehekeld, omdat hij Lee Harvey Oswald als de ‘lone gunman’ ziet en derhalve achter de gemankeerde uitleg van de Warner Commission staat. Liberaal/rechts Amerika ziet hem als een dissidente socialist/communist/anarchist en de academische gemeenschap draagt hem op handen vanwege zijn grote oeuvre en actionele standpunten. Voor waarheidsvinders is hij kennelijk wat minder goed te duiden omdat zijn standpunten soms tegenstrijdig lijken. Desondanks is bijna iedereen het er wel over eens dat hij een enorm bron van inzicht biedt wanneer het gaat om een historisch kader te schetsen en om de geopolitieke mechanismen te beschrijven. Ik ben een bewonderaar van zijn heldere uiteenzettingen over wereldpolitiek en de rol die de VS daar al decennialang in speelt, maar vind tegelijkertijd zijn opstelling in sommige onderwerpen op z’n minst vreemd en zelfs tegenstrijdig te noemen. Een blik in het fenomeen dat Chomsky heet, één van de meest verguisde mensen binnen de waarheidsvinding. 

Bijna zeven jaar 9/11, wat heeft het gebracht? Het is een vraag die we ons op de burelen van Zapruder Inc. steeds vaker stellen. Zapruder heeft als één van de eerste Nederlandse websites het 9/11 vraagstuk onder brede aandacht gebracht binnen en getracht de gebeurtenis het in een breder kader te plaatsen, omdat de aanslagen van die dag maar het topje van de ijsberg bleken. Dat laatste lijkt aan veel mensen voorbij te gaan, tenminste als je kijkt naar de oeverloze 9/11 discussies die nu nog als een veenbrand op internet voortwoekeren. Was WTC-7 nu wel of niet neergehaald, net zoals de Twin Towers die met vrije valsnelheid omlaag kwamen? Blablabla. We kunnen deze eindeloze mantra’s inmiddels wel dromen. Het is niet meer dan fanboy gezever dat bijna sektarische vormen aanneemt en inmiddels zelfs haar eigen dissidenten en facties kent. Uiteindelijk hebben we het hier over een verzameling navelstarende kokervisionairs die niet verder komen dan deze in zichzelf gekeerde tautologie. Een gebed zonder end dat veel andere en belangrijkere zaken op de achtergrond zet. Kortom, 9/11 truthers zijn gatekeepers.

Er wordt veel onderzoek gedaan naar de rol van CO2 in de opwarming van de atmosfeer in de periode tussen 1970 en 2000.
Dat onderzoek slokt zoveel geld en wetenschappers op, dat er nauwelijks meer wordt gekeken naar andere mogelijke oorzaken van de opwarming.
Stephen Wilde, een Engelse advocaat en sinds 1968 lid van de Royal Meteorological Society, schreef een mooi artikel over een alternatieve verklaring voor de opwarming.

Wilde stelt dat de hoeveelheid warmte die in de oceanen ligt opgeslagen, de belangrijkste factor is die de temperatuur van de atmosfeer bepaalt.

De grens tussen beschaving en absolute chaos bestaat uit slechts vier gemiste maaltijden. Onze tijd van „vrede“, hier in het vrije westen, wordt helaas door de overgrote meerderheid van de westerse bevolking gezien als normaal. Dat is het juist niet. Onze periode van welvaart en vrede is een abnormaliteit, gevoed door een enorme voorraad goedkope energie. Die voorraad is eindig en, wellicht vrij snel, zullen we weer vervallen in een periode met schaarste. En al het geweld dat schaarste veroorzaakt. Dit is ongeveer het centrale thema van een bundeling commentaren van de journalist George Monbiot. Bring on the Apocalypse, six arguments for global justice. Monbiot schrijft wekelijks voor het Britse Guardian en fileert scherp de hypocritie en onhoudbaarheid van onze hedendaagse samenleving. Hoewel het er niet best uit ziet voor de zogenaamde “beschaving”, is Monbiot optimistisch. Uiteindelijk hebben we een „wereldregering“ nodig. Een New World Order. 

Rick Simpson, een inwoner van het platteland van Novoscotia (Canada), kreeg plotseling huidkanker. Hij had gehoord dat olie van de hars van marihuana zeer krachtige geneeskrachtige eigenschappen heeft. Hij probeerde het uit: hij smeerde wat hash-olie op zijn kankerplekjes en plakte er een pleister op. De huidkanker verdween, nog voor hij kon worden geopereerd!  Hij kweekte zijn eigen cannabis, extraheerde de hash-olie en begon het gratis te verspreiden onder zieke mensen. Het bleek te helpen tegen kanker, suikerziekte en hartkwalen zo ga zo maar door. De ene patiënt na de andere voelde zich beter of genas zelfs volledig. In 2004 zocht Simpson contact met de Canadese Vereniging voor Kankerbestrijding; ze waren niet geïnteresseerd. In kankerbestrijding gaat heel veel geld om, als er een goed en goedkoop medicijn zou zijn, dan was de kankerbestrijding overbodig. Het geld gaat naar de farmaceutische industrie en de belangenverstrengeling is groot.

In samenwerking geschreven met Tyler Durden.

“Gooooood Morning slaves.......” Fans en regelmatige bezoekers van Zapruder herkennen de sarcastische binnenkomer van presentator The Stimulator uit het Youtube-mashup programma It’s The End Of The World as We Know it (and I feel fine) onmiddellijk. ITEOTWAWKI is een soort internetvariatie op het (vooral in Amerika bekende) fenomeen punk-magazines. Met een flinke snuf hiphop en DIY (Do It Yourself). Presentator The Stimulator, bestaande uit slechts drie vierkantjes rond zijn mond en ogen wat een bivakmuts-achtig effect bewerkstelligt, geeft ongeveer tweewekelijks zijn visie op Amerika onder het Bush-maffiasyndicaat, peak-oil, corporatisme, de slachting in het Midden Oosten, Klimaatverandering en geeft tips over wat je kan doen tegen die corporate “motha-f******”. 

Precies veertig jaar geleden werd Martin Luther King jr., de belangrijkste voorvechter van burgerrechten in de VS en het boegbeeld van „geweldloos verzet“, in Memphis Tennesee neergeschoten door een zekere James Earl Ray, een moordenaar die tot zijn sterfbed zal volhouden dat hij King niet heeft omgebracht. Het is 1968 en de Vietnamoorlog bereikt zijn hoogtepunt. Kings „droom“ is niet uitgekomen maar de situatie voor de zwarte bevolking van de States is onder president Johnson en onder druk van het vreedzame verzet sterk verbeterd. Tegen die tijd heeft King zijn pijlen gericht op de impopulaire in en vele ogen immorele oorlog. King maakt een overgang van „burgerrechtenactivist“ naar „vredesactivist“. In 1967 houdt King een van zijn bevlogen speeches. Over Vietnam, en over het fenomeen oorlog in het algemeen. De woorden van King, veertig jaar later, zijn meer actueel dan ooit. 

De regering Musharraf heeft gelijk en meerderheid van de bevolking van Pakistan is een „conspiracy theorist“: Benazir Bhutto, de vermoorde oud-premier van Pakistan, is om het leven gebracht doormiddel van een bomaanslag. En dus niet door pistoolschoten. Tenminste dat is de conclusie van ‘s wereld bekendste speurneuzen, het roemruchte Britse Scotland Yard, dat de moordzaak op uitnodiging van de regering onderzocht. Yeah right, en mijn oma is Elvis. Aangezien wij op Zapruder tegenwoordig bijvoorbeeld Elsevier alleen gebruiken om (verse) haring in te verpakken, zijn we voor de gein nog eens de archieven in gedoken…. 

Volgens een rapport in het Saudische dagblad Al-Watan heeft Google onder druk van Israel foto’s van de Egyptische voetballer Abu Trika met een t-shirt waarop “Sympathize with Gaza” te lezen valt van het net gehaald. Het bericht werd door verschillende bronnen bevestigd.

Nu de sport.....probeer het plaatje te vinden

Een jonge man, een student journalistiek, is ter dood veroordeeld. In Afghanistan. Met goedkeuring van de regering van Afghanistan. Waarom? Omdat hij het in zijn hoofd haalde om een verslag over vrouwenrechten vanaf een Iraanse website te plukken. Dit is niet het Afghanistan onder het juk van de extremistische Taliban, maar het Afghanistan onder president Karzai. Het Afghanistan dat wordt “opgebouwd” maar waar journalisten, vrouwen en mensen met een mening nog altijd gevaar lopen. Sayed Pervez Kambaksh is veroordeeld wegens “blasfemie” omdat het document wat hij downloadde stelt dat fundamentalisten het bij het verkeerde eind hebben als zij denken dat de profeet Mohammed onderdrukking van vrouwen goedkeurde en daarom zal Kambaksh ter dood worden gebracht. De straf heeft een storm aan internationale kritiek losgemaakt. De VN, mensenrechtenorganisaties en diplomaten hebben bij de Afghaanse regering aangedrongen Kambaksh te sparen maar gisteren onderstreepte het Afghaanse parlement het vonnis. Vandaag is het Britse The Independent een handtekeningenactie gestart. Lees verder...

Dankzij de klank van objectiviteit is wetenschap ons nieuwe geloof en hebben vooral wetenschappers zelf de neiging die constatering met religieus fanatisme te ontkennen. Je zou voor de grap eens een uurtje naar Richard Dawkins moeten kijken. Een bekende en, toegegeven, inspirerende wetenschapper die onder andere het boek ‘The Selfish gene‘ schreef.

De man heeft een hekel aan religie en denkt dat wetenschap betrouwbaar en objectief is. Het is echter bijna meelijwekkend te zien hoe zo’n enorm intelligente en naar eigen denken ook nog heel erg rationele man geloof in een hogere macht probeert ‘te ontmaskeren’ met wetenschap als referentie. Op een manier die de meesten juist met fanatiek gelovigen associeren.

De mate van gelijk die deze meneer Dawkins daarbij denkt te hebben, is dermate groot (arrogant) dat het absoluut niet meer wetenschappelijk is te noemen. Van een mate die je alleen nog maar geloof zou kunnen noemen. Er is geen zekerheid in wetenschap. Wetenschap is geen wiskunde. Hoewel wiskunde dan tegenwoordig wel weer wetenschap schijnt te zijn.

Niemand weet eigenlijk hoe hij heet (waarschijnlijk Robert of Robin Banks), hij is immer onherkenbaar (heeft iets met werken op straat en politie te maken) maar hij is de meest populaire, gevraagde en gewilde kunstenaar van dit moment: Banksy. De zelfverklaarde graffiti warrior of kunst-terrorist uit het Britse Bristol. Begonnen als graffiti artist in London en Bristol viel Banksy al snel op door zijn humoristische maar maatschappijkritische werken. Graffiti als cultuur. Dat ondervond ook een Londons bedrijf dat eerder dit jaar een originele “Banksy“ liet overschilderen. De “Pulp Fiction“ Travolta en Jackson met bananen schildering, nu voor eeuwig verdwenen, had een geschatte waarde van een half miljoen dollar. Graffiti staat nu eenmaal voor verloedering en verval, aldus het bedrijf. Geen genade. Voor meer mobiele “Banksy’s“ tellen mensen als Christina Aguilera en Kate Moss ondertussen grif grof geld neer. Opvallend voor een kunstenaar met controversiële onderwerpen als anti-kapitalisme, politiestaat, staatsterreur, oorlog en consumentisme.