Zapruder Inc.

Zapruder heeft veel aandacht besteed aan DU-munitie en de vreselijke gevolgen daarvan. In het kort: DU staat voor Depleted Uranium, wat in de volksmond ook wel bekend staat als verarmd uranium. Een enigszins misleidende term, want het zweemt naar dat het hier om een relatief onschadelijk bijproduct zou gaan. Niets is minder waar. DU is in grote hoeveelheden gebruikt in de oorlogen in Bosnië, Afghanistan en Irak en wordt gebruikt door alle NAVO-landen en kent zijn toepassing in tankgranaten en zogenaamde ‘bunker busters’. Door het hoge soortelijk gewicht van DU zijn deze granaten beter in staat bepantsering en verstevigde stellingen te doorboren. Het probleem is echter dat na beschieting de DU veratomiseert (verdampt tot een zeer fijne nevel) die ingeademd kan worden of door wind over grote afstanden vervoerd kan worden. DU is op twee manieren zeer schadelijk voor de mens: als radioactief materiaal (met een halfwaardetijd van ongeveer 4,5 miljard jaar en wat door cummulatie steeds radioactiever wordt) en als zwaar metaal wat tot allerlei genetische mutaties van het DNA kan leiden. Sinds de eerste berichten dat DU op grote schaal schade zou toebrengen aan militairen en burgers in de oorlogsgebieden, zijn deze geluiden tegengesproken door de NAVO-regeringen die DU gebruikten. De laatste jaren zijn die leugens steeds meer doorgeprikt en nu lijkt het zelfs onweerlegbaar bewezen dat DU zeer schadelijk is en zowel vijandelijke als eigen militairen vergiftigt.

Een in memoriam op Zapruder? Over een ouwe Franse soldaat? Yep, we gaan het gewoon doen. Zoals bekend zijn we gek op verborgen geschiedenissen en zaken die regeringen liever voor zich houden, en monsieur Robert Denard, oftewel Gilbert Bourgeaud, oftewel Said Mustapha Mahdjoub, mag een opmerkelijk en schimmig voetnootje in de moderne geschiedenis genoemd worden. Bovendien was de man fouter dan fout en zo gestoord als een konijn op steroïden. Een eenmans the A-team/MacGyver/Jack Bauer avant la lettre en de pappa van alle Blackwater USA of Aegis-cowboys. De Franse huurling Denard speelde bovendien een niet onbelangrijke rol in de weinig bekende geschiedenis van het post-koloniale/koude oorlogstrijdperk in Afrika. In memorandum dus, de orginele “oorlogshond” Bob Denard.

Met haar nieuwste boek, ”DE SHOCKDOCTRINE
De opkomst van rampenkapitalisme”, gaat Canadees onderzoeksjournaliste Naomi Klein wederom geen vrienden maken in de hogere regionen van de corporate wereld en aan de rechterkant van het politieke pallet. Klein brak in 2000 door met het boek “No Logo“, over de onzinnigheid van de merkengerichte consumptiecultuur in het “westen“ en uitbuiting van werknemers in derdewereldlanden. Het boek werd prompt omhelst door de zogenaamde “anti-globalistische“ beweging en geldt sindsdien (opmerkelijk) als een soort manifest. In “The Shockdoctrine“ graaft Klein dieper naar de machinaties van corporations en hun politieke handlangers. Hoe doormiddel van “shock therapy“ de fundamentalistische ultieme “vrije markt“ theorie van Milton Friedman, volgens velen de belangrijkste economisch denker van de twintigste eeuw, de wereld veroverde. Van de Chileense coup in 1973 tot de “uitverkoop“ van de federale staat door de Bush-administratie in de Verenigde Staten. Met als (voorlopig?) apotheose de corporate maakbaarheid van samenleving en privatisering van oorlog in Irak. 

De golfoorlog van 1991, dat waren nog eens tijden! Met het bord op schoot voor CNN om te kijken hoe we met zijn allen Saddam Hoessein Koeweit uitdonderden. Vaag groene nachtkijker beelden van bombardementen, die wat olijke Schwarzkopf met zijn schoolmeesteruitleg en het was voorbij voordat je er erg in had. Mazzel Saddam, leuk geprobeerd. Bijna geen doden aan “onze“ kant, en iedereen die meevocht was binnen een paar maanden weer bij moeders thuis. De eerste Golfoorlog was een “schone“ oorlog. Dachten we….tot halverwege de jaren negentig opeens het fenomeen “Golfsyndroom“ de kop op stak. Veteranen van de oorlog werden op onverklaarbare wijze ziek. Misselijkheid, gewrichtspijn, concentratiestoornissen en zelfs rare kankers. De medische wetenschap stond voor een raadsel. Of deed alsof zij voor een raadsel stond. Allerlei verklaringen werden gegeven: “shell“- of rampshock, rare injecties tegen gifgasaanvallen of domweg veteranen die uit waren op een extra zakcentje van het Pentagon en daarom een ziekte verzonnen. Maar een echte verklaring is er nooit gekomen. En nu, anno 2007, blijkt het “Golfsyndroom“ zelfs epidemische vormen aan te nemen. Ruim een kwart van alle veteranen die deelnamen aan operatie “desertstorm“ blijken “onverklaarbaar“ ziek te zijn. Ruim 175.000 mannen en vrouwen. 

Met het zenden van twee extra pelotons Nederlandse troepen naar de Afghaanse provincie Uruzgan, lijkt de Nederlandse regering voor een deel te buigen voor druk vanuit de Verenigde Staten en met name de NATO om vooral mee te blijven doen aan de ISAF-missie in Afghanistan. Het transatlantische bondgenootschap is al enige tijd naarstig op zoek naar versterkingen, maar met 2007 als het meest bloedige jaar sinds de Amerikaanse invasie van 2001, staan niet-participerende lidstaten niet bepaald in de rij om een aandeel te leveren. Maar Nederland dus nog wel. En dat terwijl de oorlog door verschillende partijen allang voor verloren is verklaard: militair onwinbaar en ondertussen uitgegroeid tot een van de grootste humanitaire rampen van dit moment. De enige echte oplossing voor het conflict lijkt een vrede met de opstandelingen en de Taliban. Na ruggespraak met zijn broodheren in Washington blijkt de Afghaanse stadhouder Karzai inderdaad toestemming te hebben gekregen om de Taliban weer een politieke rol te geven in het land. En de Amerikanen hebben haast. Niet omdat de “opbouwmissie“ een compleet fiasco is geworden; er moet juist gebouwd worden. Alleen geen scholen of ziekenhuizen. Olie-en gaspijpleidingen om precies te zijn. 

Naast alle schandalen die onze maatschappij rijk is, blijft het gerommel met ons voedsel bovenaan staan als het gaat om misdadige praktijken van corporaties en overheden. Eerder schreven we al over het plan om de vrije verkoop van voedingssupplementen en geneeskrachtige kruiden via de Codex Alimentarius aan banden te leggen, zodat de pharma-industrie hier ook een flinke duit aan kan verdienen. Dit plan kent een onheilig één-tweetje met de voedingsindustrie en dan met name met bio- en gentechbedrijf Monsatan. Op deze wijze zal het overgrote deel van de voedselvoorziening op aarde in de psychopathische klauwen komen van bedrijven die zonder naar de mensheid om te kijken ons voedsel niet alleen moeilijker toegankelijk en duurder maken, maar ook slechter van kwaliteit. Helemaal bizar wordt het ook wanneer je bedenkt dat de milieufreaks hier ook nog een duit in het zakje doen door te hameren op meer gebruik van biobrandstoffen: niet alleen verhoogt dit de prijzen van voedselgrondstoffen, maar zorgt het ook voor toename van gebruik van pesticiden en verdere verschraling van de grond door monoculturen. We worden dus van alle kanten gepakt.

President Merkin Muffley: But this is absolute madness, Ambassador! Why should you *build* such a thing?
Ambassador de Sadesky: There were those of us who fought against it, but in the end we could not keep up with the expense involved in the arms race, the space race, and the peace race. At the same time our people grumbled for more nylons and washing machines. Our doomsday scheme cost us just a small fraction of what we had been spending on defense in a single year. The deciding factor was when we learned that your country was working along similar lines, and we were afraid of a doomsday gap.
President Merkin Muffley: This is preposterous. I’ve never approved of anything like that.
Ambassador de Sadesky: Our source was the New York Times. 

Was Frankrijk een aantal jaren nog terug zeer bedreven in het laveren tussen de toorn van de Amerikanen, Europa en de gunsten van het Midden-Oosten, nu lijkt de wind definitief gedraaid in de richting van Holy Bush-land. Toen Frankrijk zich flink verzette tegen de invasie in Irak in 2003, reageerden de Amerikanen op een kinderachtige manier en zo werden French fries tijdelijk freedom fries. Een kinderachtig maar duidelijk statement hoe over de Grote Plas wordt gedacht over landen met een tegengestelde mening. Maar met de komst van hardliner Sarkozy waait er een opvallend pro-Amerikaanse wind door de Hexagone en dat is voor Europeanen die kritisch zijn ten aanzien van het Amerikaanse imperialistische geopolitieke beleid niet al te best.

“Repressieve tolerantie is de techniek waarbij ideeën die voor de heersende macht ongewenst zijn, juist een plaats wordt gegund om ze op een dergelijke manier onschadelijk te maken. Men tolereert het omdat men hoopt dat daarmee het effect verloren gaat. In de jaren zeventig gebruikten autoriteiten dit middel om maatschappelijk verzet te institutionaliseren en zo uit te hollen. Repressieve tolerantie is dus geenszins tolerantie, maar een strategie om niet-getolereerde ideeën te bestrijden.

De term is voor het eerst gebruikt door Herbert Marcuse die in 1965 een essay met de titel Repressive tolerance schreef. In dit essay worden kapitalisme en democratie geportretteerd als totalitaire en repressieve systemen.”

Hij was de wandelende reclamezuil voor het succes van het Amerikaanse leger in Irak: sjeik Abdul Sattar Abu Risha. Woordvoerder van de verenigde soennietische stammen in de Iraakse provincie Anbar en belangrijkste onderhandelingspartner voor de Amerikanen in hun “counter-insurgency” strategie in de provincie. Tijdens zijn derde bezoek aan Irak, sprak president George Bush uitgebreid met de sjeik en werden de nodige handen geschud om de succesvolle samenwerking te onderstrepen. Generaal Petraeus, de opperbevelhebber van de Amerikaanse troepen in Irak, haalde het bondgenootschap met de sjeik aan in zijn voortgangsrapportage aan het Amerikaanse congres. Maar slechts enkele uren voordat George Bush zijn nu fameuze televisietoespraak hield over zijn “surge“ en het eventuele terugtrekken van Amerikaanse troepen, werd de sjeik vermoord. Opgeblazen door “Al Quada“ volgens de officiële lezing. Een slag voor de Amerikaanse strategie.

Nieuwsgierig geworden door het Amerikaanse succes in de Anbar trok cameraman Rick Rowley richting de Iraakse provincie. En zijn bevinden zijn schokkend en staan haaks op het verhaal van het Pentagon en Bush. Zijn rapportage is een verhaal van stammen-maffia, ethnische zuiveringen en het ongrijpbare spook “Al Quada“.

Het aantal doden welke direct en indirect toegeschreven kan worden aan de invasie en bezetting van Irak door de VS en bondgenoten, nadert de 1.000.000 en dat zijn er meer dan bij de volkerenmoorden in Rwanda en Soedan; dit alles volgens een rapport van Just Foreign Policy. (zie de link). Dat brengt het aantal doden in het Midden-Oosten door toedoen van Amerika over 3.000.000, (niet inbegrepen het aantal slachtoffers in Afghanistan en Palestina). Het rapport van Just Foreign Policy is een update van twee controversionele onderzoeken van het prestigieuze Britse medische periodiek “The Lancet”. The Lancet rapporteerde in 2003 dat het aantal slachtoffers in Irak, als gevolg van de invasie, over de 100.000 was. Hier kun je het verslag lezen. In 2006 heeft The Lancet een update van het onderzoek gepubliceerd en het aantal slachtoffers bijgesteld tot over 600.000. En dat verslag kan hier gelezen worden.

Door Gast-Zapper P.Uncia

Afgelopen dinsdag zaten Patman en ik bij de Nederlandse Islamitische Omroep (NIO) met een aantal andere gasten om op de radio te spreken over 9/11 en de gevolgen die dit met name heeft gehad voor de moslimbevolking wereldwijd en in Nederland in het bijzonder. De gedachtengang waarmee het gesprek gevoerd werd, was dat er na 9/11 een anti-moslim klimaat is ontstaan waar we in Nederland ook flink de gevolgen van voelen. Het gedoe rond het gereutel dat uit de lagere regionen van Wilders’ anatomie schijnt te komen en het zinloze geborrel dat we we van nieuwbakken ‘moslimspijtoptant’ en fulltime windbuil Eshan Jami horen houdt de gemoederen -en de op effectbejag beluste media- flink bezig. Een lastige kwestie, wat mij betreft, want hoewel het duidelijk is dat de islam van allerlei zijden politiek gegijzeld wordt en misbruikt voor terreurretoriek, ligt het probleem wat gecompliceerder.

Het was bijna symbolisch voor het Amerikaanse beleid in Irak. Nog voordat de opperbevelhebber van het Amerikaanse leger in Irak, generaal David Petraeus, een woord kon uitspreken van zijn langverwachte toelichting op de voortgang van de oorlog, begaf zijn microfoon het. Schijnbaar gaat alles wat met Irak te maken heeft kapot in Amerikaanse handen. Na vijftien minuten wat chaotisch gerommel aan de geluidsinstallatie kon de generaal eindelijk zijn betoog beginnen. Petraeus legde geduldig het Amerikaanse congres doormiddel van grafieken en staafdiagrammen uit dat onder zijn leiding de acties van het Amerikaanse leger een doorslaand succes zijn. De woorden klonken als een echo van veertig jaar geleden. Een andere Amerikaanse generaal, een andere oorlog. Het enige wat de generaal en zijn baas George W. Bush nodig hebben, is meer tijd. Weer die echo. Petraeus vervulde zijn door het Witte Huis ingefluisterde politieke missie met verve. Het congres stond schaak-mat. De oorlog zal doorgaan. Ongeacht de leugens die over de lippen van de generaal kwamen. 

Op het ZapLog plaatste citizen ZapCoat een geweldig staaltje complotdenken. Hal Turner meldt dat als gevolg van een merkwaardig ‘nuclear’ incident waarvoor kennelijk toestemming is verkregen van Bush er op 14 september een grote standdown is van alle US Airforce luchtverdedigingsjagers. Dat is vreemd. Nog vreemder is het dat dan kennelijk ook alle El Al vluchten vanaf New York zijn gecancelled. Helemaal vreemd is dat het nucleaire incident niets met luchtverdedigingsjagers te maken had, maar met een bommenwerper. De echte complotter ziet hierin alle ingredienten voor een volgende false-flag operatie als 9/11 en 7/7 (London). Ook daar waren grote oefeningen georganiseerd om iedereen in verwarring te brengen een een goede respons op de echte aanslagen te verhinderen. Way to go! Lette meer journalisten maar zo goed. We hebben trouwens geen feiten gechecked, we merken alleen op dat dit soort denken gewoon een bruikbaar hulpmiddel kan zijn. Mits in de juiste dosering gebracht. Omdat er in dit specifieke geval ook nog eens een kernwapen blijkt te zijn verdwenen, lijkt aan die voorwaarde in dit geval wel voldaan…

Wat gebeurt er als de grote corporaties op oorlogspad gaan? Twee weken geleden bij Docs at the Docks, nu op Zapruder: Iraq for Sale: The War Profiteers. Is de oorlog in Irak een mislukking? In ieder geval niet voor profiteurs als Halliburton, KBR en Titan, die werken onder no-bid, kosten-plus overheidscontracten waarbij iedere dollar die ze verspillen ze alleen maar meer winst oplevert.

Het is bijna zover. Jullie mogen de straat op, want een beetje vanachter je PC-tje de wereld verbeteren is saai en behoorlijk beperkt. De Zapruder redactie is er klaar voor, de vergunning is aangevraagd en om 10.00 staan wij ouderwets te roeptoeteren in het centrum van Den Haag. Tot 14.30 want dan springen we in de auto omdat we van 16.00 tot 17.00 aan een praatprogramma op Radio 5 meedoen. Over 9/11. Dan hoppa snel in de auto naar het NDSM-werf om in de IJ-kantine even lekker wat te eten. Een ossehaasje en een lekkere koffie toe. Niet te lang, want om 19.30 worden we verwacht op Docs at the Docks waar we moeten spreken. Samen met die mooie blonde James Bond mevrouw van MI5, Annie Machon en Cinthia McKinney, dat dappere voormalig US congres-lid. Kortom, wij gaan ervoor. En veel van de andere Zapruders ook. Nu jij nog!!!

De laatste tijd wordt er steeds meer met het labeltje “complotdenken” en “conspiracy” gegooid in de MSM. Iedereen die twijfelt aan de eerste of officiële versie van een verhaal wordt extreemrechts of een complotdenker genoemd. Het is het gebruikelijke trucje om mensen te marginaliseren en in de hoek te zetten van paranoïde lui die overal spoken zien. Maar hoe wil men dan kritisch nadenken voortaan noemen? Hoe wil men gezond boerenverstand noemen waarmee je vaak door de bullshit en doublespeak van politici en media heen prikt? Is kritisch nadenken opeens een zonde geworden? We hebben op Zapruder Inc. al het nodige geschreven over complotten en doe deze in de regel in elkaar zitten, maar complotdenken is eigenlijk niks anders dan een manier om buiten de kaders te denken; de kaders die opgelegd worden door de maatschappij en de denkkaders van jezelf. Maar blijkbaar zijn veel mensen bang om zichzelf en hun denken en handelen regelmatig kritisch tegen het licht te houden.

“Een handjevol machtige bankiers is bezig ons allemaal tot slaven te maken. De hele wereld wordt één politiestaat met één wereldregering.” Dit wordt The New World Order genoemd en in die New World Order, als die inderdaad bestaat, is voor democratie geen plaats. The New World Order is onder truthseekers een populair begrip, Ik heb wel eens het idee omdat het dan mogelijk is de schuld van de in hun ogen snel kwaadaardiger wordende wereld bij iemand anders te kunnen leggen. Op Zapruder hebben we regelmatig artikelen van Robin de Ruiter geplaatst. Hij beschrijft nauwkeurig de elementen van de NWO, de mechanismen die actief zijn en de mensen die erachter zitten. Onder ons publiek is deze ‘New World Order’ theorie ‘populair’ en inderdaad lijken veel politieke gebeurtenissen perfect te passen in de New World Order context. Maarja, als je met de juiste dosis paddo’s in je mik de bijbel leest, lijkt die ook heel veel profetische waarde te hebben.

Waarom zou iemand $4.500.000.000 (da’s miljarden) willen verwedden op een beurscrash? Hoe zeker moet je zijn van je zaak om zoveel geld in te zetten op het instorten van de beurs? Wat voor voorkennis moet je hebben om van je gok een zekere investering te maken? De recente plaatsing van een serie dergelijke transacties zit niet iedereen lekker. Er zijn namelijk maar een paar gebeurtenissen die een dergelijke beurscrash kunnen veroorzaken. Vlak voor 9/11 werden ook dergelijke transacties uitgevoerd, er is destijds iemand behoorlijk binnengelopen op die gebeurtenis.

Het heeft een paar jaar geduurd, het is hem een miljoen keer gevraagd, en eindelijk geeft hij het schoorvoetend een beetje toe: de Amerikaanse regering heeft nog iets uit te leggen over de gang van zaken op elf september 2001. Robert Fisk, ’s werelds bekendste oorlogscorrespondent en Midden Oostendeskundige, komt een soort van uit de kast. Niet dat hij geassocieerd wil worden met “conspiracy nuts”. Die duidt hij steevast aan als de “ravers” die tijdens zijn spreekbeurten waar ook ter wereld stevig uit hun dak gaan over 9/11. Fisk is van mening dat de gebeurtenissen op die datum zulke verstrekkende gevolgen hebben gehad voor de wereld, en met name het Midden Oosten, dat de regering van de Verenigde Staten het niet kan maken zoveel losse eindjes te laten liggen. En de “ravers” hebben eigenlijk ook wel recht op antwoorden voor hun vragen