Zapruder Inc.

De afgelopen tijd is er behoorlijk stevige kritiek geweest op het nieuwe Europese grondwet verdrag, en niet van de minste personen.

Balkenende beloofde ons terug te komen met iets fundamenteel beters dan het verdrag waartegen wij per referendum ‘nee’ zeiden en verklaarde na afloop van de onderhandelingen dat ook te hebben gedaan. “Met dit Verdrag zetten Nederland en Europa een belangrijke stap vooruit. Dat zal het kabinet met overtuiging uitdragen. Met dit resultaat is voluit recht gedaan aan zorgen van de Nederlandse bevolking die rond het referendum naar voren kwamen.”

Giscard d’Estaing, de man die voorzitter was van de commissie die de verworpen grondwet heeft ontworpen, heeft verklaard dat het nieuwe verdrag slechts een cosmetische ingreep is. “Wat al moeilijk te begrijpen was, wordt nu absoluut onbegrijpelijk. Maar de inhoud is bewaard gebleven. We zeggen dat we dichter bij de burger komen. Dat doen we door de term constitutie te verwijderen, dat komt op mij vreemd over.”

Door gastzapper ‘Profeet’

Toetsenbordactivisme is verplicht. Daar hoort iedere burger aan te doen. Dat hoort bij ieders opvoeding. Het middel is beschikbaar, de techniek is voorhanden en in Nederland geldt de vrije meningsuiting onverkort, of Bush, Balkenende en Blair willen of niet. Hoe fout de oorlog in Irak precies is weet ik niet. Mijn inschatting is heel fout. Ik heb met diverse gemiddeld goed opgeleide mensen gecommuniceerd hierover, waaronder professors en politici. Zelfs Balkenende en de Koningin hebben mijn brieven beantwoord. Toen Balkenende besloot politiek akkoord te gaan met de oorlog in Irak, besloot ik zo goed als ik kon zijn vervolging te organiseren. Ik wist dat me dit niet in dank afgenomen zou worden door de minister-president en zijn partij, maar als ik mij er niet mee bezig hield werd ik depressief. Ik voelde mezelf een lijk worden toen ik Balkenende akkoord zag gaan met de oorlog van Bush in Irak. Het was alsof er een atoombom in mijn hoofd ontplofte en al mijn bloed uit mijn lichaam wegtrok.

Eén van de meest buigzame en vergeetachtige entiteiten op aarde schijn toch wel de menselijk ziel te zijn. Buigzaam doordat het ondraaglijk lijden kan absorberen en vergeetachtig omdat het dezelfde fouten keer op keer maakt. We leren niks van oorlogen, genocide, godsdienstwaanzin, racisme en terreur. En het zijn juist die eigenschappen van de collectieve ziel die ervoor zorgen dat machthebbers keer op keer misbruik kunnen maken van het collectief. In de wereld zuchten veel landen onder een repressief regime van een totalitaire overheid of worden ze in een continue flux van angst gehouden door de spin doctors en politici, maar er is één land waar dit alles toch wel in een triest toppunt samenkomt: de Verenigde Staten. Als we alleen de laatste 100 jaar in ogenschouw nemen van deze natie, dan zien we hoe het Amerikaanse volk keer op keer bedot, geruïneerd, uitgekleed en verkracht wordt door de ‘powers that be’. Met het aantreden van de huidige president Bush lijkt de clusterfuck een nieuwe dimensie ingegaan te zijn. Kennelijk maken de machthebbers zich niet meer druk of het volk ziet hoe en dát ze verneukt worden door hun eigen president, het gebeurt gewoon schaamteloos in alle openheid voortaan.
En ik vraag me af: wat is er verdomme nog nodig voor een totale revolutie in dat land?! 

In de stortvloed van documentaires in het truth movement-kamp valt de herziene versie van Zeitgeist, die enige maanden geleden verscheen op internet, positief op. In een drieluik proberen de makers aan te tonen hoe de mensheid door manipulatie en het recyclen van religie in een ijzeren greep wordt gehouden. Als ultieme voorbeeld van de georganiseerde clusterfuck wordt (helaas) weer 9/11 aangehaald als het ultieme bedrog van machthebbers die hun eigen burgers belazeren. De titel Zeitgeist vind ik wat misleidend, aangezien men juist aangeeft dat de mechanismen die nu ons tijdbeeld beheersen altijd in een ietwat andere vorm hebben bestaan. Geen tijdsgeest dus, maar een terugkerend fenomeen. Daarnaast neemt de film ook wat teveel hooi op de vork om tot een soort alles verklarende theorie te komen. De mechanismen die men beschrijft maken zeker deel uit van de controle die op de mensheid wordt uitgeoefend, maar ze zijn zeker niet de enige en hun onderlinge verbanden zijn zeker niet lineair. Niettemin blijft het een zeer knap gemaakt en redelijk goed onderbouwde documentaire, alhoewel de ‘belangrijke boodschap’ aan het eind voor mij teveel van het goede was. Beetje typisch Amerikaans om het er weer zo dik op te gooien.

Op Zapruder publiceerde hij verschillende artikelen. Maar bekender is hij van zijn boeken. In 2005 won hij de Frontier award voor ‘George W. Bush en de Mythe van Al-Qaeda’.  Naar eigen zeggen het eerste boek over de 9/11-waarheid, dat in Europa verscheen. Lang voordat de geheime CIA-vluchten door de media werden opgepikt waren ze door Robin de Ruiter al beschreven. Compleet met het toestelnummer waarmee de ontvoerde slachtoffers door de CIA naar geheime martelkamers werden gevlogen. 

Wat bracht Robin tot het schrijverschap, en waar haalt hij zijn informatie vandaan? Google en youtube, of heeft hij ook nog andere bronnen? Zapruders Edman ging het hem vragen, en kreeg dingen te horen waar je oren van gaan klapperen.

**** update: het toegift staat nu online. Klik op “toegift” hieronder ****

Beleef het mee in deel 1 van het interview + toegift

Op Zapruder zijn al veel complotten en schandalen de revue gepasseerd: over bedrijven die zich gewetenloos verrijken, regeringen -of elementen daarbinnen- die volledig onconstitutioneel en misdadig te werk gaan, wetenschappers die willens en weten liegen en bedriegen, politici die het mandaat dat hen door het volk gegeven is misbruiken om onrechtmatige oorlogen te starten en de immer verzakende media die vervolgens deze zaken grotendeels onbelicht laat. Het is moeilijk om aan te geven welke partijen het meest misdadig bezig zijn en wie het meeste kwaad doet, maar als ik tussen al deze ellende één partij moest noemen die ik toch wel zie als de verpersoonlijking van “het kwaad” en misdadigheid tegen de mensheid, dan moet dat toch wel het biotech- en chemiebedrijf Monsanto zijn. Gekscherend heb ik het bedrijf al eens MonSatan genoemd, maar deze woordspeling dekt de lading perfect: dit bedrijf streeft naar niets minder dan naar dominantie van de globale voedseleconomie om deze vervolgens te gebruiken voor eigen gewin zonder enige scrupules. En wie de macht heeft over het voedsel, controleert de mensheid.

Iedereen kan zien dat zich in Irak een tragedie van holocaustisch formaat aan het voltrekken is. Zelfs de normale media kan er niet meer omheen, en nu, vijf jaar te laat, gaan ze heel schoorvoetend mee in wat ieder zichzelf respecterend weblog altijd al zag. En zei. Elke maand laten 60.000 Irakezen, de bevolking van een gemiddelde Nederlandse stad, huis en haard achter om te verruilen voor een onzekere maar hopelijk veiligere toekomst. Het hele land is ontdaan van al zijn rijkdommen en schoon water en normale riolering is uitzonderlijk aan het worden. Nog voor het einde van dit decennium zullen studies uitwijzen dat ‘we’ meer dan een miljoen Irakezen hebben vermoord. Gewoon een eenvoudige extrapolatie van het in 2006 verschenen Lancet-rapport. Nog voor het einde van volgend decennium zal blijken dat we misschien nog wel eens hetzelfde aantal permanent ziek hebben gemaakt met verarmd uranium. Geen harde bewijzen, nog niet, maar een well-educated guess. Het Agent Orange nog vers in ons geheugen. Irak is al jaren in burgeroorlog en er is geen uitzicht op verbetering. De hele oorlog lijkt een mislukking. Maar is dat het wel?

Ladies and gentlemen……we got him! Alweer. Waarschijnlijk. Denken we. Het Amerikaanse leger lijkt een grote slag te hebben geslagen met het oppakken van de hoogste “leider” van Al Quada in Irak. Het zou gaan om Khaled al-Mashhadani, ook wel bekend als Abu Omar of Abu Omar al-Baghdadi. Vrienden noemen hem Muharib Abdul Latif al-Jubouri. Al-Mashhadi is volgens het Pentagon de “kalief” van Al Quada in Irak met een direct lijntje naar Osama Bin Laden. Er is alleen een probleem. Als Khaled al-Mashhadani Abu Omar of Muharib Abdul is, is hij zeer waarschijnlijk dood. *Update: het Amerikaanse leger geeft een nieuwe spin aan het verhaal. al-Mashhadi is opgepakt maar dezelfde al-Mashhadi zou hebben verklaard dat al-Baghdadi fictief is. Het figuur al-Baghdadi zou door Al Quada in het leven zijn geroepen voor propaganda-doeleinden.*

In een eerder artikel stelden we al dat de 9/11 gebeurtenis op meerdere levels is te analyseren én te verklaren. We begonnen met het opnoemen van de verdachte gebeurtenissen. Het ontbreken van vliegtuigresten bij het Pentagon en bij Shanksville, het verdachte instorten van de 3 (!) WTC-torens, de sabotage van de luchtverdediging, enzovoort. We vervolgden met het benoemen van de groep mensen met het grootste –directe- motief: de Neocons, de huidige machthebbers in de US. We lieten hun website zien, hun masterplan en een zéér belangrijk document op die website: Rebuilding America’s Defences, waarin de noodzaak tot een ‘Pearl Harbour’-achtige gebeurtenis al werd erkend als middel om de gestelde doelen (werelddominantie) versneld te bereiken. 9/11 was dus slechts een middel en de Neocons ‘slechts’ de daders, maar wat maakte het nodig om de wereld te veranderen? Om dat te zien moeten we…

Herhaling van mei 2006, een opwarmertje voor vanavond...

Sinds kort is de nieuwste documentaire van Michael Moore uit: Sicko. In deze docu wast Moore de oren van de Amerikaanse gezondheidszorg en de onfrisse praktijken van de politiek en big pharma daaromtrent. Persoonlijk vind ik het een zeer sterke documentaire, hoewel je je af en toe wel soms door Moore’s inmiddels kenmerkende “shortcuts” heen moet bijten als hij weer vol inzet op maximaal effectbejag. Desalniettemin is het weer een sterk opiniërende en humoristische blik op een onderwerp dat eigenlijk te schandalig voor woorden is. Onlangs bracht Moore de truth movements in rep en roer toen hij zich in een interview naar aanleiding van Sicko in bedekte termen uitliet over 9/11. Hij opperde dat de officiële versie zeker niet de waarheid vertelde en dat er meer onderzoek moest komen. Opmerkelijk, want Moore werd jarenlang bekritiseerd door de truth movements omdat hij zweeg over het feit dat 9/11 een inside job zou kunnen zijn. Ondanks die verguisde status, lijkt Moore toch de voornaamste spreekbuis te zijn van verontruste burgers en waarheidszoekers.

Openheid over Irak is een burgerinitiatief gesteunde door enkele politieke partijen dat zich inzet voor een parlementair onderzoek naar de onwettige oorlog die in Irak woedt en waar Nederland in 2003, bij monde van het demissionaire cabinet Balkenende-I, haar steun aan gaf. Met de inzameling van inmiddels meer dan 137.000 handtekeningen probeert men alsnog een parlementair onderzoek af te dwingen, nadat eerder de Tweede Kamer een dergelijk initiatief niet wilde ondersteunen. Een goed initiatief wat wij van Zapruder Inc dan ook ondersteunen; de oorlogen in Irak en Afghanistan zijn een schande voor ons land en de bondgenoten die erbij betrokken zijn. Iedere dag wordt steeds duidelijk hoe onrechtmatig deze oorlog was en hoezeer men de publieke opinie heeft gemanipuleerd om deze oorlogen politiek er doorheen te drukken. Gisteren gaf de Australische regering Howard bij monde van defensieminister Nelson toe dat de Iraakse olie een factor van belang is in de militaire aanwezigheid van Australië in Irak (zie hier voor forumdiscussie). Nextmp zet zich al tijden in voor de berechting van Balkenende cum suis, voor hun belangrijke aandeel in deze blamage voor Nederland.

Zapruder-lid en opperblogger Johnito was dinsdag aanwezig bij de petitie-overdracht en stuurde ons wat foto’s toe van de manifestatie. Voor meer info, kijk hier.

Het lijkt erop dat ondanks de schaamteloze Machiavellische politiek van de Bush-regering de poep steeds meer de ventilator raakt. In de zaak die vorig jaar aan het licht kwam, waar Lewis Libby -stafchef van vice-president Richard Cheney- samen met Karl Rove verantwoordelijk was voor het lekken van de naam van Amerikaans geheim agente Valerie Plame, begint het nu te etteren. Kennelijk had Libby geen trek om de zoveelste zondebok te worden van de neo-con clan en hij heeft aangekondigd zich met hand en tand te zullen verdedigen nu hij zich voor de rechter mag verantwoorden. Libby heeft reeds verklaard dat Bush persoonlijk toestemming gaf om gevoelige informatie naar de pers te lekken en hij lijkt het niet bij de verklaring alleen te laten. Probeerde Bush in eerste instantie nog te ontkennen betrokken te zijn bij dit buskruitverraad, nu moest hij toch wel bakzeil halen.

UPDATE 3 juli 2007: Niet geheel onverwacht heeft Bush Lewis Libby amnestie verleend. Het wordt nu interessant om te bezien in hoeverre de neocons elkaar de hand boven het hoofd proberen te houden.

Al geruime tijd geeft het rechtse pulpblad Elsevier de ruimte aan haatschrijver en fulltime ultra-zionist Leon de Winter. Zijn stukjes zijn doordrenkt van een gecultiveerde haat tegen de islam en de tegenstanders van Israël’s imperialistische politiek in het bijzonder. Aangezien die twee zaken niet zelden samengaan, mag je de tirades van dit figuur lezen als één grote aanval op alles wat islamitisch en Arabisch is. In een situatie die al zo slecht is dat men zich afvraagt of het conflict tussen Israël en Palestina ooit nog tot een goed einde kan komen, denkt De Winter nog een nuttige bijdrage te leveren door het vuur nog hoger op te stoken en de tegenstellingen nog verder te polariseren. De Winter maakt geen geheim van zijn intenties: de Palestijnen moeten allemaal uitgeroeid worden. Zijn laatste uitbraaksel laat hier geen misverstand over bestaan. Kennelijk denkt zelfbenoemd ‘intellectueel’ De Winter dat dergelijke conflicten alleen in een zee van bloed kunnen worden beslecht. Aangezien dit het niveau is van De Winter en hij keer op keer dit soort “stoere” deze taal bezigt, zouden wij dan maar een fatwa over hem moeten uitspreken, om in zijn retoriek mee te gaan?

Sommige artikelen zijn zo goed, die verdienen gewoon meer aandacht. Dat geldt zeker voor het drieluik van Roger Morris over het leven, en met name de professionele loopbaan, van de nieuwe Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates. Zoiets lijkt op het eerste oog een saai en gortdroog relaas te worden, maar Morris “gebruikt” Gates om een veel groter en beduidend spannender verhaal te vertellen.

Oud lid van de National Security Counsil (NSC) Morris schetst in de artikelenreeks een korte geschiedenis van de CIA, vanaf de jaren vijftig tot nu, met alle geheime operaties en interventies. De provinciale en bureaucratische Gates, die uiteindelijk onder de oude Bush zal opklimmen tot directeur van het vermaarde inlichtingenbureau, blijkt direct- of indirect bij veel operaties betrokken te zijn. Maar Morris gaat verder. Hij ziet in Gates een metafoor, of spiegel, van het Amerikaanse internationale beleid door de jaren heen. 

Eerder vandaag heeft de rechtbank in Irak Ali Hassan al-Majid, een neef van wijlen Saddam Hussein, die ook wel bekend staat onder de naam “Ali Chemicali”, schuldig bevonden aan genocide in de Anfal campagne tegen de koerden in 1988, waarna hij tot de strop werd veroordeeld. Als je uit gaat van het Iraakse rechtssysteem, waarbinnen de doodstraf gehanteerd wordt, dan lijkt deze straf mij niet onterecht, gezien de wrede daden van destijds.

Wat echter wel wrang is, is hoe de huidige bezetters van Irak met dit soort zaken paraderen. Wat is men toch goed dat men Irak is binnengevallen, en de Iraki’s weet te bevrijden van dit soort monsters. Wat is men toch weer goed dat men de schuldigen achter Anfal en Halabja te pakken heeft. Als we immers terug gaan in de tijd, en kijken wat destijds in 1988 de rol was van de Amerikanen in bijvoorbeeld de Anfal campagne en het bloedbad bij Halabja, dan krijgen we een compleet ander beeld.

“We zullen vechten tot de laatste man”, aldus de woordvoerder van Fatah al-Islam, de mysterieuze terreurgroep die in het noorden van Libanon al weken het Palestijnse vluchtelingenkamp Nahr al-Barid in gijzeling houdt. Het Libanese leger heeft het kamp hermetisch afgesloten en voert dagelijks beschietingen uit. Duizenden Palestijnen zijn wederom op de vlucht. En Libanon staat op de rand van een nieuwe burgeroorlog. Waar de ultra fanatieke strijders zo plots vandaan zijn gekomen, wordt langzaam duidelijk. De Libanese regering wijst naar Syrië, dat Libanon zou willen destabiliseren maar Syrië ontkent alle betrokkenheid. De waarheid blijkt duisterder. De gebeurtenissen in Libanon kunnen worden gezien als “blowback” van een onzalig plan. Het lijkt erop dat de huidige Libanese regering zelf de salafistische terreurgroep in huis heeft gehaald. Met complimenten van de Verenigde Staten. 

De Amerikaanse documentaire Who Killed The Electric Car beschrijft in detail hoe de autoindustrie -en met name General Motors- de elektrische auto eigenhandig de nek omdraaide en zo de milieubeweging en de consument belazerde. In de jaren ’90 vaardigde de CARB namens de staat van Californië aangescherpte maatregelen uit voor de uitstoot van auto’s en bepaalde dat vanaf 1998 minstens 2% van alle auto’s die Californië verkocht werden zogenaamde Zero Emission Vehicles (ZEV) moesten zijn: auto’s zonder enige uitstoot. Men ging zelfs verder, want in 2003 moest dat percentage 10% bedragen. Bizar genoeg was het GM zelf dat CARB inspireerde tot deze milieubewuste maatregel, daar ze in 1990 een prototype voor een ZEV presenteerde op de autobeurs van Los Angeles. De historie die hierop volgde had zo uit een werk van Shakespeare kunnen komen; als je de middeleeuwse edelmannen, handelaren en burgers verwisselt voor CEO’s, lobbygroepen en consumenten.

Er is heel veel kritiek op Amerika: haar binnen- en buitenlandse politiek, haar imperialistische zucht naar werelddominantie, de onrechtmatige oorlogen tegen soevereine staten, het ongebreidelde corporatisme en alles dat daaraan ondergschikt wordt gemaakt en de binnenlandse pers die al deze schandalen grotendeels onbelicht laat. Toch is het triest om te moeten constateren dat Nederland nog een graadje erger is als het gaat om eenzijdige en kritiekloze berichtgeving, want waar Amerika’s pers duidelijk in de zakken zit van corporate America zijn er wel degelijk ‘high profile’ mensen die zich nationaal uitspreken tegen de politiek van de Amerikaanse regering. Keith Olbermann is sinds jaar en dag de bekendste doorn in het oog van Bush en zijn croonies en weet telkens met zijn vlammende betogen, tijdens zijn Countdown with Keith Olbermann op MSNBC, de vinger op de zere plek te leggen. Bij Zapruder zouden we er allemaal een lief ding voor over hebben wanneer er eindelijk iemand bij de Nederlandse MSM op een dergelijke wijze de handschoen zou oppakken om Balkenende cum suis ervan langs te geven. Bij deze doen we een beroep op Rick Nieman: de volgende keer als je zo’n “sucker of Satan’s cock” voor je hebt, nagel hem dan echt aan het kruis!

In 1982 werd de invloedrijke Italiaanse bankier Roberto Calvi dood gevonden, met een touw om zijn nek bungelend aan de steigers van een brug in Londen. Zijn zakken zaten vol stenen en ruim 15.000 dollar aan cash in drie verschillende valuta. Alles wees erop dat de man zichzelf verhangen had, maar de dood van de “bankier van God” zoals hij beter bekend stond was allesbehalve een zelfmoord. Roberto Calvi begon ooit bij de kleine katholieke Banco Ambrosiano die hij liet uitgroeien tot een globale speler. Hij ontwikkelde steeds nauwere banden met het Vaticaan en nam ondermeer de bankzaken van de Paus en diens naaste getrouwen op zich. Maar ook de Italiaanse maffia was een klant van hem. In de aanloop naar zijn onfortuinlijke dood raakte de bankier in verschillende schandalen verstrikt, die leidden tot het faillissement van Banco Ambrosiano. Er worden verschillende partijen verdacht van de moord op Calvi: de maffia, vrijmetselaars, het Vaticaan en andere partijen die zich door de creatieve bankier genept zouden voelden. De verhalen omtrent deze machtige man lezen als een spannende thriller, iets dat Mario Puzo ook zag zodat hij zijn verhaal voor de Godfather III voor een belangrijk deel entte op de historie van Calvi.

07-06-07 - UPDATE: onlangs is er uitspraak gedaan in de 25-jaar oude moordzaak. De vijf verdachten van de moord op Calvi zijn allen vrijgesproken. Hoewel de zaak weer terug bij af lijkt, heeft men inmiddels het belachelijke idee van zelfmoord laten varen. Lees hier voor meer achtergrond in de zaak Calvi.

De media puilt er van uit, en iedereen heeft het er wel eens over. Terrorisme. Maar wat is terrorisme nou precies? Wanneer is iemand wel een terrorist en wanneer niet? Zoals iedereen weet wordt er wereldwijd een oorlog gevoerd tegen terrorisme. Er worden wetten aangenomen tegen terrorisme. Er worden profit en non-profit organisaties opgezet om het terrorisme te bestrijden. Soldaten vechten dagelijks in Irak en Afghanistan tegen het terrorisme, en Amerika voert inmiddels campagne tegen alle vormen van terrorisme. Ook het drugsterrorisme.