Zapruder Inc.

Een corporatie heeft de kenmerken van een bedrijf en de staat, maar is geen van beide. Ze is machtiger, veel machtiger. Ze verenigt verschillende belanghebbende groepen in één centrale entiteit waarbinnen de verschillende groepen interacteren volgens vastgestelde processen en regels. Ongeveer 400 jaar geleden werden de corporaties zoals we ze nu kennen opgericht door de Europese koloniale mogendheden, omdat de monarchen zochten naar een manier om de exploitatie van de koloniën, en de explosieve groei van bedrijvigheid die daarmee gepaard ging, te controleren. Hiertoe werd de corporatie opgericht: een onheilige kind met de wetgevende en militaire macht van de staat en de financiële macht van de nieuwe economie die door de handelaren werd geëxploiteerd. Het belangrijkste doel van corporatie was om lokaal welvaart en goederen te onttrekken en ze te centraliseren in de diepe zakken van bourgeoisie en de heersende adel. Zo werden de koloniën met behulp van speciale handelswetten, monopolies en legers onderworpen zodat de handelaren het alleenrecht hadden de rijkdommen te exploiteren. De Verenigde Oost-Indische Compagnie was één van de eerste corporaties ter wereld, die met behulp van een machtige oorlogsvloot en bij koninklijk decreet de koloniën stripte van hun rijkdommen. Na de Amerikaanse burgeroorlog werd de corporatie een rechtspersoon en praktisch onaantastbaar door haar lokale ongebondenheid en beperkte aansprakelijkheid. Nu worden corporaties gezien als de zegen van de mensheid en de brengers van werkgelegenheid en welvaart. Maar dat is niet zo. Hoewel een rechtspersoon en gevuld met echte mensen van vlees en bloed, is de corporatie weinig humaan. De emergente aard van de corporatie is erop ingericht dat ze de mens gaat vernietigen. Althans, de meesten van ons.

Het dodelijke virus dat corporatisme heet, in drie delen.

In de huidige financiële IJstijd met multizwendelaars (banken) en megafraudeurs (beleggers) zoekt men wanhopig naar lichtpuntjes, aangezien het besef bij het grote publiek langzaam begint door te sijpelen dat onze maatschappij terminaal ziek is. Sommige politici proberen nog met een strak gezicht te verkondigen dat lichte verbetering eraan zit te komen en hier en daar is er nog een schaamteloze financieel analist te vinden die nog een poging waagt tot optimisme, totdat de actualiteit hem weer netjes op zijn plek zet. Het is dan ook op het perverse af dat de magere winst van 45 miljoen – maar liefst 94%(!) lager dan het jaar daarvoor – die Philips onlangs wist te behalen, met gejuich begroet wordt door de financiële wereld als lichtpuntje in de donkere crisishel. Maar deze feesttaart had in plaats van kleurige kaarsjes een grote dampende drol erop zitten die zelfs de MSM niet kon negeren: de ‘winst’ is behaald omdat Eindhoven’s Gekste bezig is 500 miljoen euro aan besparingen door te voeren en volgend jaar zelfs 600 miljoen wil gaan snijden. En die besparingen zullen uiteraard hoofdzakelijk uit ontslagen bestaan, 9.000 banen om precies te zijn.

Op dit moment is het hommeles in China; in de provincie Xinjiang, om precies te zijn. De daar levende minderheid – de Oeigoeren genaamd – zijn het kennelijk zat om steeds meer door de Chinese overheid geassimileerd te worden. De Oeigoeren zijn een islamitische minderheid die net als de andere 25 minderheden in China (onvrijwillig) deel uitmaken van het Chinese Reich. China bedrijft sinds jaar en dag een uiterst doeltreffende manier om geannexeerde gebieden en volkeren aan hun grote neo-Maoïstische keizerrijk toe te voegen, namelijk door er zoveel mogelijk Han-Chinezen naartoe te sturen waardoor de oorspronkelijke taal en cultuur steeds meer verwatert. Men ziet het gebeuren in Tibet, Mongolië en nu is inmiddels ook 40% van de inwoners in Xiajiang Han-Chinees. China is een land dat in een aantal vreemde spagaten ligt en de komende tien jaar enorme ontwikkelingen en uitdagingen gaat meemaken. Eén daarvan is het bij elkaar houden van hun enorme rijk dat inmiddels ruim 1,3 miljard zielen telt. Hoewel het communisme nog steeds de officiële politieke kleur is, viert het kapitalisme hoogtij. En het is juist dat kapitalisme dat de Achilleshiel zal blijken van dit land. Of eigenlijk het onvermijdelijke uitvloeisel van het kapitalisme, namelijk individualisme.

Twee weken geleden heb ik op deze plaats uitgelegd dat de effecten van de kredietcrisis wel wat lijken op de effecten van een dalende olieproduktie na peakoil. Er wordt dit jaar minder olie verbruikt. Er wordt minder gevlogen en minder gereden, terwijl de brandstof een stuk goedkoper is dan vorig jaar.
Is het toevallig dat de economische recessie lijkt op de afname van de welvaart na peakoil of is er meer aan de hand?

Nu zo langzamerhand iedereen zich ervan bewust is hoe verrot ons huidige economische systeem is kunnen veel mensen niet wachten tot de boel in elkaar klapt, beter vandaag dan morgen. Dat het huidige systeem ten dode opgeschreven is moge duidelijk zijn.

Als dit echter op een snelle, ongecontroleerde wijze te gronde gaat zonder dat er een alternatief is, zullen de rampen echter niet te overzien zijn. Er worden wel eens vergelijkingen getrokken met de crash in Argentinië en de crisis in de jaren 30 maar deze vergelijkingen gaan volledig mank. Argentinië was een strikt regionaal fenomeen en ten tijde van de depressie in de dertiger jaren was de wereld nog klein. Het meest kwetsbaar is onze voedselvoorziening.

De wereld is nu een dorp en wij zijn voor heel veel dagelijkse behoeften afhankelijk van andere delen van de wereld. Het gaat echt niet alleen om gadgets uit China.  Wat momenteel al enorm onder druk staat en in geval van een echte crash volledig tot stilstand komt is de wereldhandel. Daarvan zijn de eerste tekenen al zichtbaar.

We beleven roerige tijden.

· oorlog in het Midden-Oosten
· de dreiging van Al Sinterqaeda van Irak tot een straat in Den Haag
· en het belangrijkste: oplopende brandstofprijzen

Er is weinig waar de in welvaart gedompelde EU burger wakker van wordt. Alleen de iets hogere brandstofprijzen lijken de EU inwoner eindelijk in beweging te kunen zetten. Protesten van truckchauffeurs en gemopper in de straten. Wat baarden afknallen in Afghanistan hoor je geen simpele ziel over, laat staat de verarmd uranium dump in het Midden-Oosten en de werkwijze van de politiek op dit punt.

Hear no evil, see no evil.

Headlines:
- BP meldt dat de wereldwijde olieproduktie afgelopen jaar 0,2 % is gedaald (was 2006 peakoil ?)
- In april 2008 importeerde de VS 2,5% minder ruwe olie dan het jaar ervoor
- OPEC verwacht dat de olieprijs zal gaan dalen

Olie:
De olieprijs blijft aan de hoge kant en reageert erg gevoelig op het nieuws. Een teken dat speculanten een behoorlijke invloed hebben.
Maar zoals Willem Middelkoop zegt: er kan alleen maar gespeculeerd worden als er onzekerheid is.

Bij leven werd er al veel geschreven over prins Bernhard, oftewel “Benno” voor intimi. Hij stond bekend als de “rogue prince”: de kwajongen die vanaf het dak van het paleis op Duitse vliegtuigen schoot tijdens de oorlog, snelle auto’s en vrouwen reed en zich regelmatig in opspraak bracht met vliegtuigjes en vakkenvullers. Het algemene beeld dat overblijft is dat van een kwajongen die ondanks zijn Duitse komaf in een moeilijke tijd opgenomen werd door de natie als lid van het koninklijk huis. Ondanks de schandalen en minder mooie aspecten die aan zijn rol als Oranje-prins en pater familias van de huidige Oranje-generatie vastzaten, heeft hij vrij onbezorgd zijn gang kunnen gaan en leeft zijn nalatenschap voort. Een nalatenschap die minder kwajongerig is dan je zou vermoeden wanneer je alles op een rijtje zet…

UPDATE 18/03/08: De termijn is verstreken en de CIA documenten over Benno zijn nu vrij in te zien. Zoals wel te verwachten was is er geen Stadhoudersbrief te bekennen. Zelfbenoemd Benno-expert Ton Biesemaat houdt toch vol dat er zo’n brief moet zijn. Daar gaat dat miljoen...

Ruim 70% van de Amerikaanse bevolking wil een einde maken aan het avontuur van de Bush administratie in Irak. Die wens zal niet vervuld worden. Niet door Bush en niet door de nieuw te kiezen president. Nu de rook na „super Tuesday“ is opgetrokken rest Amerika de keuze tussen meer oorlog en ietsje meer oorlog. De overgebleven kanshebbers op het presidentschap McCain, Clinton en Obama vervullen allen in meer of mindere mate de agenda van het corporate Amerikaanse „empire“. De drie kandidaten zijn lid van de Council on Foreign Relations, buigen voor de Israëlische lobby en steunen de oorlog-tegen-terreur -de eufemistische benaming voor de strijd om Amerikaanse hegonomie -en controle over energiebronnen- in de 21ste eeuw. Wie ook de nieuwe president worden zal, het Amerika dat hij of zij zal erven van de Bush administratie is slechts een schaduw van de wereldmacht die het ooit was.

Met haar nieuwste boek, ”DE SHOCKDOCTRINE
De opkomst van rampenkapitalisme”, gaat Canadees onderzoeksjournaliste Naomi Klein wederom geen vrienden maken in de hogere regionen van de corporate wereld en aan de rechterkant van het politieke pallet. Klein brak in 2000 door met het boek “No Logo“, over de onzinnigheid van de merkengerichte consumptiecultuur in het “westen“ en uitbuiting van werknemers in derdewereldlanden. Het boek werd prompt omhelst door de zogenaamde “anti-globalistische“ beweging en geldt sindsdien (opmerkelijk) als een soort manifest. In “The Shockdoctrine“ graaft Klein dieper naar de machinaties van corporations en hun politieke handlangers. Hoe doormiddel van “shock therapy“ de fundamentalistische ultieme “vrije markt“ theorie van Milton Friedman, volgens velen de belangrijkste economisch denker van de twintigste eeuw, de wereld veroverde. Van de Chileense coup in 1973 tot de “uitverkoop“ van de federale staat door de Bush-administratie in de Verenigde Staten. Met als (voorlopig?) apotheose de corporate maakbaarheid van samenleving en privatisering van oorlog in Irak. 

Naast alle schandalen die onze maatschappij rijk is, blijft het gerommel met ons voedsel bovenaan staan als het gaat om misdadige praktijken van corporaties en overheden. Eerder schreven we al over het plan om de vrije verkoop van voedingssupplementen en geneeskrachtige kruiden via de Codex Alimentarius aan banden te leggen, zodat de pharma-industrie hier ook een flinke duit aan kan verdienen. Dit plan kent een onheilig één-tweetje met de voedingsindustrie en dan met name met bio- en gentechbedrijf Monsatan. Op deze wijze zal het overgrote deel van de voedselvoorziening op aarde in de psychopathische klauwen komen van bedrijven die zonder naar de mensheid om te kijken ons voedsel niet alleen moeilijker toegankelijk en duurder maken, maar ook slechter van kwaliteit. Helemaal bizar wordt het ook wanneer je bedenkt dat de milieufreaks hier ook nog een duit in het zakje doen door te hameren op meer gebruik van biobrandstoffen: niet alleen verhoogt dit de prijzen van voedselgrondstoffen, maar zorgt het ook voor toename van gebruik van pesticiden en verdere verschraling van de grond door monoculturen. We worden dus van alle kanten gepakt.

“Een handjevol machtige bankiers is bezig ons allemaal tot slaven te maken. De hele wereld wordt één politiestaat met één wereldregering.” Dit wordt The New World Order genoemd en in die New World Order, als die inderdaad bestaat, is voor democratie geen plaats. The New World Order is onder truthseekers een populair begrip, Ik heb wel eens het idee omdat het dan mogelijk is de schuld van de in hun ogen snel kwaadaardiger wordende wereld bij iemand anders te kunnen leggen. Op Zapruder hebben we regelmatig artikelen van Robin de Ruiter geplaatst. Hij beschrijft nauwkeurig de elementen van de NWO, de mechanismen die actief zijn en de mensen die erachter zitten. Onder ons publiek is deze ‘New World Order’ theorie ‘populair’ en inderdaad lijken veel politieke gebeurtenissen perfect te passen in de New World Order context. Maarja, als je met de juiste dosis paddo’s in je mik de bijbel leest, lijkt die ook heel veel profetische waarde te hebben.

De afgelopen tijd is er behoorlijk stevige kritiek geweest op het nieuwe Europese grondwet verdrag, en niet van de minste personen.

Balkenende beloofde ons terug te komen met iets fundamenteel beters dan het verdrag waartegen wij per referendum ‘nee’ zeiden en verklaarde na afloop van de onderhandelingen dat ook te hebben gedaan. “Met dit Verdrag zetten Nederland en Europa een belangrijke stap vooruit. Dat zal het kabinet met overtuiging uitdragen. Met dit resultaat is voluit recht gedaan aan zorgen van de Nederlandse bevolking die rond het referendum naar voren kwamen.”

Giscard d’Estaing, de man die voorzitter was van de commissie die de verworpen grondwet heeft ontworpen, heeft verklaard dat het nieuwe verdrag slechts een cosmetische ingreep is. “Wat al moeilijk te begrijpen was, wordt nu absoluut onbegrijpelijk. Maar de inhoud is bewaard gebleven. We zeggen dat we dichter bij de burger komen. Dat doen we door de term constitutie te verwijderen, dat komt op mij vreemd over.”

Door gastzapper ‘Profeet’

Op Zapruder zijn al veel complotten en schandalen de revue gepasseerd: over bedrijven die zich gewetenloos verrijken, regeringen -of elementen daarbinnen- die volledig onconstitutioneel en misdadig te werk gaan, wetenschappers die willens en weten liegen en bedriegen, politici die het mandaat dat hen door het volk gegeven is misbruiken om onrechtmatige oorlogen te starten en de immer verzakende media die vervolgens deze zaken grotendeels onbelicht laat. Het is moeilijk om aan te geven welke partijen het meest misdadig bezig zijn en wie het meeste kwaad doet, maar als ik tussen al deze ellende één partij moest noemen die ik toch wel zie als de verpersoonlijking van “het kwaad” en misdadigheid tegen de mensheid, dan moet dat toch wel het biotech- en chemiebedrijf Monsanto zijn. Gekscherend heb ik het bedrijf al eens MonSatan genoemd, maar deze woordspeling dekt de lading perfect: dit bedrijf streeft naar niets minder dan naar dominantie van de globale voedseleconomie om deze vervolgens te gebruiken voor eigen gewin zonder enige scrupules. En wie de macht heeft over het voedsel, controleert de mensheid.

Globalisering is onder andere het steeds ‘transnationaler’ worden van overheden, corporaties en ondersteunde mechanismen zoals geld en banken. Van de Gulden naar de Euro, een Europese centrale bank boven de nationale centrale banken, het IMF, de WHO, de Wereldbank, de komende Noord Amerikaanse Unie. Een hoop mensen zijn tegen globalisering. Niet omdat ze tegen globalisering op zich zijn, maar wel omdat steeds duidelijker wordt dat globalisering in de praktijk democratie meer en meer uitsluit.

Grote corporaties hebben meer economische power dan de meeste landen. 63% van de top 150 van economische ‘entiteiten’ zijn inmiddels corporaties en geen landen. Het zal niemand verbazen dat sinds 2000 de grote oliebedrijven met stip zijn gestegen. De top-25 van grootste economieën op de wereld wordt inmiddels bevolkt door drie oliecorporaties, te weten SHELL, EXXON en BP, die alleen nog Wall-Mart als grootste voor zich hoeven dulden. Dat zal met het aanhoudende klimaat van terreur en oorlog en daardoor stijgende olieprijzen niet lang meer duren.

Update 29-5-2007 19:00: de lijst van 2006 is bekend

Kan het zijn dat er een economische ‘wereldoorlog’ tegen ons plaatsvindt onder de onschuldige naam globalisering? Volgens ons wel. Tekenen zijn de oprichting van transnationale organisaties of systemen zoals het IMF, de wereldbank, de in oprichting zijnde Noord-amerikaanse federatie (US, Canada, Mexico), de euro, de VN, zelfs de NAVO. Nog niet iedereen heeft echter de kwalijke bedoeling achter globalisering door, waardoor er in het algemeen over globaliseringsverschijnselen wordt gesproken alsof het de natuurlijke en onontkoombare evolutie van onze maatschappijen en economieën betreft. Hoe transnationaler organisaties worden hoe minder invloed burgers er op hebben, hoe verder ze afstaan van de hun geboden democratische processen. De uitbreiding van de NAVO en de europese gemeenschap is vrijwel onstopbaar door de burgers van individidele landen, het beleid van het IMF staat mijlenver van onze verkiezingsprogramma’s. Hoe transnationaler organisaties worden, hoe directer echter wel de invloed van ‘the usual suspects’, de banksters, de centrale banken, de Tri-lateral, de CFR enzovoort. Ofwel de elite waarover we spraken… Toeval? Wij denken van niet.

Na het ineenstorten van het Europese communisme en het einde van de Koude Oorlog was er een moment, waarop veel mensen dachten dat de vrede nog nooit zo dichtbij geweest was. Dat was echter een ijdele hoop. De wereldwijde crises zijn niet verdwenen. Vanuit geraffineerde plots ontwikkelen zich nieuwe revoluties, oorlogen, financiële crises en poli­tieke debacles. Het lijkt wel of de mensheid in een voortdurende toestand van onrust, instabiliteit en angst gehouden wordt.

Met Peak Oil op onze hielen wordt de roep om alternatieve energiebronnen steeds luider. Op zich is dat een logische veronderstelling, maar tegelijkertijd is het een mythe; op dit moment en in de nabije toekomst bestaat er geen enkel economisch haalbaar en energetisch rendabel alternatief voor olie. En dan hebben we het alleen nog maar over olie als energiebron en niet als grondstof met haar vele alledaagse toepassingen. Er is geen enkele andere energiebron die de rol van olie in de nabije toekomst kan overnemen en het praten over het ontwikkelen van alternatieve energiebronnen is dan ook een utopie. Een mythe. Gas kan wat van de functionaliteit van olie overnemen wat betreft energievoorziening, maar ook dat begint op te raken en er is niet genoeg voorhanden om olie te vervangen; zeker met al die overschattingen van de gasvoorraden die ook voor olie gelden. Mensen die dus hard roepen om alternatieve energiebronnen en de ontwikkeling daarvan, zijn of utopische dwazen of proberen het grote publiek hoop te geven op iets wat niet reëel is. Althans, dat beweren slimme mensen zoals Michael Ruppert. 

Corporatism by design, we noemen het ‘wederopbouw’

Het ‘nieuwe’ Irak heeft de twijfelachtige eer het eerste land op aarde te zijn met een bestuurlijke inrichting die van het begin af aan is opzet om corporatisme, en dan vooral die van buitenlandse origine, te faciliteren. De grote rijkdommen van het land kunnen op deze manier effectief worden geabsorbeerd door buitenlandse supercorporations zonder dat de gewone Irakees op de straat er enig voordeel aan heeft of er wat tegen kan doen. Irak is het eerste land ter wereld dat overheidsdiefstal met wetten ‘legaliseert’. twee maal raden wie daar de wetten heeft gemaakt.