Zapruder Inc.

Het vaccinatieprogramma loopt niet zoals gewenst: ongeveer 20% van de zogenaamde risicogroepen wil zich niet laten inenten en van de ouders van kinderen onder de 4 jaar gaf slechts 53% aan hun kinderen te willen vergiftigen inenten. De reden voor deze opstandigheid zijn volgens ‘risicoanalyst’ Rob de Wijk en de directeur van de landelijke GGD Laurent de Vries zijn websites die foute informatie verspreiden. Volgens De Wijk – die we nog kennen van het Goebbels-bureau Clingendael die ons tijdens de Golfoorlog trakteerde op de meest afgrijselijk leugens en oorlogspropaganda – heeft dit te maken met ‘foute’ websites waar allerlei complot –en samenzweringstheorieën staan. Deze verspreiden gevaarlijke misinformatie onder de burgers. Volgens De Wijk is internet te gevaarlijk, aangezien iedereen er zijn mening op kan zetten en dus doet de overheid niet genoeg om deze meningen de kop in te drukken. Vervolgens maakt De Vries het een-tweetje af door meteen de meest onzinnige complottheorie ter illustratie aan te halen, namelijk die van een nanochip die geïmplanteerd zou worden. Standaard procedure als het gaat om debunken en lasteren: je pakt de meest uitzinnige theorieën eruit om alle criticasters in één klap te diskwalificeren. Denk vooral niet na mensen, geloof niet die rare complotsites (zoals Zapruder Inc. en Zaplog) en laat u informeren door betrouwbare informatie van uw nog betrouwbaardere overheid. Wij van WC-eend adviseren… WC-eend! 

Schokkend! Een op de vijf ouders wil zijn/haar kroost niet laten vaccineren tegen de Mexicaanse griep. Levensgevaarlijk, want de rijksoverheid heeft zojuist verordonneerd dat ook kleinere kinderen kunstmatig beschermd moeten worden tegen H1N1. Geheven wenkbrauwen op het ministerie van Volksgezondheid, zwetende handen bij Ab Klink. Wederom duikt er een groepje recalcitrante burgers op, dat niet het advies van vadertje staat wil volgen. Sceptici die ook de HPV-vaccinatiecampagne, waarbij de Nederlandse staat opdracht gaf tot vaccinatie van meisjes met een vaccin waarvan geen zinnig mens kan zeggen of het überhaupt werkt, tot een lichte flop maakten. Deze eigenwijze onderdanen worden beïnvloed, gestuurd en staan met elkaar in contact via dat poel des verderfs van de 21ste eeuw: internet. 

Hoera! Onze Europarlementariërs hebben tot diep in de nacht gevochten voor onze rechten. Oke, “three-strikes-you’re-out” gaat er gewoon komen, maar met “een eerlijke en onpartijdige procedure” voordat jouw ISP de stekker eruit moet trekken wegens het illegaal downloaden van bijvoorbeeld “prog-rock”. Terwijl Brussel dus gewoon “Three-strikes” tot wet maakt, wordt aan de andere kant van de wereld onderhandeld over ACTA, het Anti-Counterfeiting Trade Agreement, waarbij een wenslijstje van de entertainment industrie wordt afgewerkt. Internet service providers als politieagent en “three-strikes” voor alles met copyright. Een “IP enforcement regime”. ACTA wordt door de deelnemende landen angstvallig geheim gehouden maar krijgt even aandacht door blogs van internetjurist Michael Geist. Welkom in de laatste jaren van het vrije internet. En wij zijn slechts stomme “complotters”. 

De EU is op dit moment aan het onderzoeken, via het project INDECT (Intelligent Information System Supporting Observation, Searching and Detection for Security of Citizens in Urban Environment), hoe ze haar burgers via het internet kan “profile-en”, en de CIA wil dat eigenlijk ook. De investeringstak van de spionage-organisatie In-Q-Tel gaat daarom geld pompen in het bedrijf Visible Technologies, een softwarefirma gespecialiseerd in het “monitoren” van sociale media. Visible “kamt” blogs, chats en zelfs Amazon boekrecenties af op zoek naar comments, om deze te catagoriseren en te interpeteren. De CIA wil graag het buitenland in de gaten houden (de organisatie mag niet actief zijn op Amerikaanse bodem) om zo buitenlandse “sentimenten” ten aanzien van Amerikaans beleid te kunnen peilen. Maar Visible volgt natuurlijk ook “binnenlandse” (internet) media waardoor de investering op gespannen voet met de (Amerikaanse) wet kan komen te staan. Al jaren zijn bijvoorbeeld het Pentagon en diverse inlichtingendiensten geïnteresseerd in de blogs, youtube en facebook’s van deze wereld. Het internet is namelijk een slagveld tussen velen. 

Als Zapruder proberen we continu de knagende berenklem aan de voet van de MSM te zijn, door vanaf de PC’s van de lokale bibliotheek en onder de invloed van goedkope aardappelwodka en beschimmelde pizza completer nieuws te brengen dan de dure noodlijdende burelen van PCM en andere oudpapierhandelaren. Maar ook wij moeten in sommige waarheidsvinders onze meerdere erkennen en wat dat betreft staat John Pilger al decennialang eenzaam bovenaan. De meeste ‘gerenommeerde’ journalisten mogen nog niet eens de schoenen poetsen van de Australische journalist, die al vanaf de jaren ’60 het nieuws brengt uit het hol van de leeuw. Na zijn jarenlange werk als oorlogscorrespondent en de hele wereld afgereisd te hebben, brengt Pilger diepgravend en geopinieerd nieuws. Dit heeft hem veel prijzen opgeleverd, maar ook veel vijanden. Met name vijanden in het kamp van de imperialisten en dictators. Pilger doet niet mee aan de propaganda-agenda’s van de sterke mogendheden en heeft een broertje dood aan embedded journalism. Pilger’s stijl is bedachtzaam en schijnbaar onderkoeld, maar hij prikt feilloos door bullshit en leugens heen. Zijn documentaire The War on Democracy die in 2007 uitkwam, bevestigt nog maar een keer de bruutheid van de imperialistische macht die Amerika na de Tweede Wereldoorlog gestaag heeft uitgebouwd.

Hoe ver kunnen corporations gaan om hun reputatie te beschermen? En hoe ver komen ze in een rechtsstaat en democratie om hun zin te krijgen? Ver. Dat bewijst de zaak rond het bedrijf Trafigura en het zogenaamde „Minton Report“. Trafigura Ltd, onderdeel van het in Nederland gevestigde Trafigura BV, is naar eigen zeggen een van de grootste olieleveranciers ter wereld maar voor niet-ingewijden vooral bekend van de „Probo Koala“, het gifschip dat tonnen chemisch afval voor de kust van het Afrikaanse Ivoorkust dumpte. Het gevolg: misschien wel 100.000 mensen werden ernstig ziek. Een „incident“ van vergelijkbare grootte als de Bhopal ramp in India. Natuurlijk wast eigenaar Trafigura de handen in onschuld en zou wat de Probo Koala aan boord had totaal niet giftig zijn. Onderzoeksjournalisten, van onder andere de Volkskrant, die het waagden om de waarheid boven tafel te krijgen over de Probo Koala werden structureel bedreigd met „gerechtelijke stappen wegens smaad“, waarbij het bedrijf het gebruik van „mazen in Engelse recht“ niet uit de weg ging. Dit gedrag is nu zo uit de hand gelopen dat de complete Britse pers „ge-gag-ordered“ is. 

Al jaren jaagt Zapruder op de Taliban (Afghaans of Pakistaans). Met weinig succes trouwens, vaak eindigt de speurtocht bij Amerikaanse „terreurwatchers“ waarvan niet helemaal duidelijk is of ze echt „iets“ hebben gevonden of slechts propaganda maken voor wat subsidie. Maar we hebben weer wat opgedipt. Het officiële youtube-kanaal van de extremistische strijders in Afghanistan. Istiqlal Media is de naam en het stond vol met filmpjes van ontploffende Amerikanen. Stond, want youtube heeft ondertussen alles weer braaf verwijderd. De bandbreedte hongerige Taliban moet het weer doen met de liveleak’s van deze wereld. Voor wie geïnteresseerd is, kunnen we nog de officiële website Islamic Emirate of Afghanistan aanbieden, inclusief de laatste nieuwtjes. Of Al-Somood en Radio Shariat, de Taliban FM-zender via livestream. Heel wat voor middeleeuwen-fanboys.

De natuur is perfect. De natuur is in volledige balans en ze is niet enkel en alleen ingericht op de mens. Dat laatste lijken we steeds meer te vergeten. Om deze reden is niet alles wat de natuur doet “logisch” voor mensen of door mensen te bevatten, of het nu klimaatveranderingen betreft of natuurlijke catastrofes. Maar iedere poging om de natuur geweld aan te doen op een manier die ‘onnatuurlijk’ is, is gedoemd te mislukken. Het gebied waar we dit het best kunnen zien is de manier waarop we voedsel maken, met onze voedselindustrie, de veeteelt en landbouw. Sinds de jaren ’50 van de vorige eeuw tot nu zijn landbouw en veeteelt dramatisch meer veranderd dan in de tienduizenden jaren daarvoor. Deze ommekeer is simpelweg samen te vatten in de term grootschalige massaproductie. In plaats van ons respect te blijven betonen voor een natuur die ons van alles voorziet dat we nodig hebben, vonden een aantal bedrijven het nodig haar geweld aan te doen door vee en gewassen als kapitaalgoederen te behandelen en het geheel als een industrieel goed te managen. Met alle gevolgen van dien. Variëteiten nemen af, landbouwgrond verschraalt, vee wordt letterlijk als gevoelloze vleesplanten behandeld en de hoeveelheid gif en hormonen in ons voedsel nemen steeds verder toe. Ook is het systeem eindig en catastrofaal, want het drijft grotendeels op olie, afval en de onwetendheid van de consumenten, die – zij het erg langzaam – steeds meer wakker lijken te worden en de doemsdagmachine in het snotje krijgen die onze voedselindustrie is. Food Inc. vertelt nog eens haarfijn hoe gevaarlijk, onmenselijk en vooral onnatuurlijk dit systeem is. Dit gaat over de zonder twijfel grootste bedreiging van de mens en zijn biotoop op dit moment.

Het is duidelijk: de Verenigde Staten is een land wat eigenlijk niet meer tot de Eerste Wereldlanden zou mogen behoren. Tweede of zelfs Derde Wereld zou meer van toepassing zijn als je de ellende ziet die zich afspeelt in veel van haar stedelijke gebieden. Buiten een afbrokkelende infrastructuur van wegen en bruggen die geen onderhoud krijgen en voor steeds meer problemen zorgen, komt nu ook nog eens de crisis er een schepje bovenop doen. Het land is failliet en in oorlog. Steeds meer mensen leven armoede en de Amerikaanse regering heeft zich amper bekommerd om de mensen die onderaan de socio-economische ladder staan. Dit heeft geleid tot afbrokkelende zorg, afbrokkelend onderwijs, afbrokkelende vrijheid en een compleet ingestort financieel systeem. Dit is een kankergezwel dat in haar laatste stadia komt en de Obamaregering zal hier (ook) geen antwoord op hebben.

Vanaf het ANP: Verhagen werkt aan vrij internet in Iran .
Minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) heeft bij EU-beraad maandag algemene steun gekregen voor zijn idee om de uitvoer van internetfilters naar Iran te verbieden.
Ah fijn, het EU-exportproduct “internetfilters”. Een omzetknaller. Vraag: aan welke andere landen worden die filters dan geleverd?

Verhagen gaat het idee nu uitwerken, samen met zijn Finse collega.
Ah Finland, het land dat al lekker de filter op internet heeft gezet.

Verhagen heeft dat maandag gezegd na het beraad.’’Het moet ertoe leiden dat de Iraanse bevolking vrij toegang krijgt tot internet’’, zei Verhagen.
Verhagens kruistocht voor “internetvrijheid” is ontroerend. Maar meneer Verhagen, is het blokkeren van internetsites niet een Iraanse binnenlandse aangelegenheid? Gaan we ook een verbod op “uitvoer van internetfilters” naar Australië, Thailand, Finland, Denemarken, Groot-Brittannië en Zweden opleggen???

Daar sta je dan te demonstreren tegen de big-brother-staat, en voor internetvrijheid en burgerrechten. Alles is perfect geregeld, 160 organisaties, waaronder zelfs vakbonden en politieke partijen, doen mee. Alles verloopt prima, iets van 30.000 mensen op de been. Tot dat een vriend wordt aangehouden door de politie, je staat er met je fiets bij en dan......gaat precies los waartegen je protesteert....

In mijn persoonlijke protest tegen de pharmamaffia probeer ik zo min mogelijk Nederlandse TV te kijken, zodat ik ook niet bij de pillendealers hoeft aan te kloppen voor antidepressiva. Toch leek het noodlot me gunstig gestemd toen ik afgelopen zondagmiddag toevallig bleef hangen op Buitenhof, een programma dat buiten een hoop gebakken lucht als enige constante lichtpunt de columniste Désanne van Brederode heeft. Na wat partijretoriek van een ploeterende Agnes Kant (ach, wat is die PVV toch gemeen!) en weer een scherpe column van Désanne waarbij de wetenschappelijke kerk even werd gefileerd, kwam het klapstuk aan tafel in de vorm van voormalig staatssecretaris Rick van der Ploeg en oud-minister en Wereldbanktopman Herman Wijffels. Inzet was de mondiale crisis, het failliete banksysteem en de graaicultuur. En voorwaar, het gesprek viel niet tegen! Beter gezegd: in inhoudelijke zin was het voor Nederlandse (MSM) begrippen zelfs verfrissend te noemen. Interviewer Rob Trip schrok er zichtbaar van. Maar er werd opnieuw één ding bevestigd dat we allemaal allang wisten: mensen in machtposities doen op dat moment zelden het moreel juiste en komen pas ‘tot inzicht’ als het te laat is en ze niet meer in de positie zijn om een echt statement te maken. What else is new?

Je hebt documentaires en je hebt goede documentaires. Superpower hoort in dat laatste rijtje terecht, naast ondermeer The Power Of Nightmares, This Revolution Will Not Be Televised, Occupation 101, The Century Of The Self en John Pilger’s werk. Superpower beschrijft de macht van de Verenigde Staten, die na de Tweede Wereldoorlog de enige echte supermacht van de wereld werd. Met een leger en economie die nog intact waren en de atoombom op zolder kon deze supernatie andere landen haar wil opleggen door economische druk, een agressieve buitenland politiek en het sterkste leger dat de aarde ooit zag. Deze prijswinnende documentaire geeft een heel compleet en goed onderbouwd beeld van de verschillende krachten en machinaties die ten grondslag liggen aan het ‘succes’ van deze supermacht. Voor de trouwe Zapruderlezert zitten er weinig nieuwe feiten in, maar het totaaloverzicht en de feitelijke onderbouwing zonder dat er allerlei rare speculaties worden gedaan, maakt het tot een krachtig geheel dat ook de massa zal aanspreken.

Naast de kruistocht van stichting (no)Brein tegen verschillende torrent-platformen, de perikelen rond Pirate Bay en het bijna tot “terrorist” verklaren van hackers nog veel meer nieuws in de war-on-internet. Allereerst natuurlijk Viacom-dochter UPC dat in Nederland toch een “afknijpbeleid” gaat doorvoeren. UPC wil verkeer tussen peer-to-peer en nieuwsgroepen tussen 12:00 en 24:00 beperken “vanwege overlast door een kleine groep en “filevorming"”. In het Verenigd Koninkrijk wil de regering ook paal-en-perk stellen aan het uitwisselen van files door overtreders van het internet te gooien. “Three-strikes-you’re-out-goes-England”. Britse internetproviders zijn, wederom, boos omdat zij op mogen draaien voor kosten en hun klanten in de gaten moeten houden. Zoals al in Frankrijk bewezen, zijn dit soort maatregelen niet echt te verenigen met grondrechten. In Duitsland wil het ministerie van Binnenlandse Zaken het liefst al het Duitse dataverkeer in een grote databank hebben, en zet daarom lage overheden gelijk maar buitenspel. “Vorratsdatenspeicherung” naar Europese richtlijnen, tegen het alomvattende gevaar van terreur, maar wel ge"zentralisiert". Ook hier grote vragen of dit allemaal in overeenstemming is met de wet. De krant die als eerst hierover berichtte heeft merkwaardigerwijze het artikel voorlopig van haar website gehaald. Maar internet onthoudt alles.

Hallo Nederlander! Voelt u zich ook zo “bekocht”? Of bent u woedend en teleurgesteld nu de “Mexicaanse griep“ niet de über-killer-einde-der-tijden-bug blijkt te zijn? U pikt het niet dat we niet bij bosjes neervallen en het land niet plat ligt? Geheel normale reactie strandganger/campingbewoner. Dat zeggen wij niet, dat zegt dagblad Trouw. Na drie maanden angstcampagne is het even slikken. Dat ligt niet aan de media maar vooral aan de wetenschappers, aldus opmerkingen in het Trouw artikel. Armageddon-blues heeft u nu. En mocht u denken, daar zo voor uw kip-caravan, dat het een complot van big-pharma, Osterhaus, Klink en Coutinho was, dan bent u een simpele “complotdenkert“. Denk eraan: u bent niet boos omdat u volgend jaar 10 Euro meer ziektenkostenverzekering betaalt en u bent zeker niet boos vanwege het gat van 700 miljoen Euro op de begroting van Volksgezondheid. U voelt zich slechts bekocht door een griepje (volgens dezelfde mensen die u twee maanden lang “griep-boogyboogy“ gebracht hebben). 

Na bijna twee jaar van plannning en een week bouwen (oa door ondergetekende) is HAR2009 van start gegaan!

HAR2009 is een hacker/technologie/sociaal/ideologie evenement/conferentie met sprekers, workshops, relaxed lounge-en en natuurlijk retesnel internet. HAR staat voor Hacking At Random, een followup in een rij van evenementen met iedere ronde een andere naam; voorheen is HAR al bekend geweest als onder andere What the Hack! en HacTic. Vroeger steevast georganiseerd door Neerlands beste hacker Rop Gonggrijp, ditmaal nog steeds betrokken maar niet meer bij de harde kern.

Voor iedereen die geinterreseerd is in technologie, privacy en ideologie een must-see. Helaas zijn alle kaarten uitverkocht en is deelnemen aan het evenement alleen mogelijk met ticket. Echter, alle presentaties zijn live te volgen via internet! Ze zullen later uiteraard ook nog los gepubliceerd worden maar dan is input geven door publiek niet meer mogelijk. Aan input via het net wordt nog gewerkt, indien dat mogelijk wordt plaatsen we een update. Voor de zappers een special offer from me (merethan): Als er zappers zijn die gaan kijken en een brandende vraag hebben, laat me weten via de PM en ik zal proberen de vraag publiekelijk te stellen. 

Britse internetproviders zijn het zat. De regering mag dan allerlei leuke plannen hebben, zoals mega-databasissen voor opslag van al het nationale communicatieverkeer (nodig in de strijd tegen terreur enzo), en dit leuk “verpakken en verkopen” maar de ISP’s, vertegenwoordigd via koepelorganisatie LINX (London Internet Exchange), laten toch weten verontrust te zijn over de mate waarin de overheid hen opdraagt data te bewaren. “De hoeveelheid data die wij moeten verzamelen en bewaren is ongeëvenaard. De politieke omschrijving van de plannen dient alleen om instemming te winnen en de uitbreiding van staatsmacht te verbergen.“ Klare taal. Eerder kwam de Britse minister van Binnenlandse Zaken Jacqui Smith terug op plannen om al het Britse communicatieverkeer in een “overheids-database“ te stoppen maar herverpakte de plannen door verschillende “black-boxes“ aan te wijzen.

Het opslaan van communicatie-data is verordoneerd door de Europese Unie. De mate waarin bijvoorbeeld nationale geheime diensten toegang hebben tot de informatie verschilt per lidstaat. 

Mag ik aan u voorstellen: Orly Taitz, advocate en “birther“. Mevrouw Taitz denkt dat Barack Obama een nep-Amerikaan is, en daarmee illegaal “president“ (een president van de VS moet als Amerikaan geboren worden). Obama zou in Kenia, of Indonesië of where ever geboren zijn en niet, zoals in zijn “officiële” acte, op Hawaii. Orly Taitz heeft bewijs voor deze stelling: het “echte” geboorte-certificaat van Obama. Hoewel al sinds de presidentsverkiezingen van 2008 het “Obama-is-Afrikaan” verhaal de ronde doet (Pikant, John McCain is aan het Panama-kanaal geboren!), en in die tijd al volledig weerlegd/gedebunkt is, houdt Taitz aan haar stelling vast en krijgt prompt nog behoorlijk media-aandacht ook. Veel zelfs. Orly Taitz is een “one-woman-freakshow”, die helaas in het “blanke-mensen-zijn-de-toppperrrs!” segment van de Amerikaanse samenleving bijval krijgt. Op een ding had mevrouw en haar “zwartmaak” campagne niet gerekend: dat de internetgeneratie haar “bewijs“ binnen enkele uren door de digitale shredder zou halen. 

De virtuele wereld begint voor steeds meer mensen een plek te worden waar ze een belangrijk deel van hun leven doorbrengen. Als dat dit interactief gebeurt via sociale netwerken, internetfora en blogs, strekt een deel van de persoonlijke identiteit zich uit naar de virtuele wereld. Een wereld waar andere wetten gelden en die dus ook een andere invloed hebben op de virtuele persoonlijkheid. Zwaktes, angsten of onvolkomenheden in de reële wereld kunnen in de virtuele realiteit verborgen worden en men kan latente verlangens uitventen. Mensen met verborgen talenten kunnen deze ontplooien en groepen met goede ideeën kunnen elkaar vinden en samenwerken. Tevens zie je dat sukkels helden worden en mensen met heimelijke martelneigingen kunnen uitgroeien tot online sadisten. Deze tegenstellingen tussen virtueel en reëel zouden op termijn wel eens voor flinke problemen kunnen zorgen, aangezien het virtuele leven steeds belangrijker wordt voor veel mensen, zowel op persoonlijk als zakelijk vlak. Doordat we nu continu online kunnen zijn via Twitter, Facebook, Hyves en allerlei blogs en internetfora dringt het virtuele leven steeds meer het reële leven binnen en vervagen de grenzen. Het in stand houden van de virtuele identiteit wordt voor sommigen net zo belangrijk of belangrijker dan de reële identiteit en de gevolgen hiervan sijpelen dan ook terug in het echte leven. Aangezien voor sommige het virtuele leven interessanter is dan het echte – omdat ze meer vrienden hebben, populairder zijn en niet te kampen hebben met hun reële angsten – kan het voorkomen dat de interesse voor het leven in de realiteit afneemt en zelfs als ongewenst ervaren wordt. Kijken we hier echt naar een nieuw probleem?

Er was eens een tijd dat belastinggeld werd geïnd en gebruikt voor noodzakelijke dingen die het algemeen nut dienden: wegenbouw, de aanleg van bruggen, dijken en waterkeringen en het inrichten van de openbare ruimte. Daar werd steeds meer aan toegevoegd zoals wetshandhaving, leger en een legioen aan ambtenaren die dit allemaal in goede banen moesten leiden. Nu kan er over het nut van de laatstegenoemde instituten wat twijfel bestaan, maar als je ziet waar het belastinggeld van de Nederlandse burger tegenwoordig voor wordt aangewend, dan vraag je je af of Artis niet een paar apen kwijt is en of er in Den Haag nu niet een paar zeer ongeschoren types de dienst uitmaken. Hadden we al de bodemloze put van de Verenigde Staten van Europa, onlangs hadden we nog de onvrijwillige eer de private bankierssector uit de diepste regionen van de hel te halen. Het zou toch niet kunnen dat een sector die decennialang grove winsten had behaald op burgers en bedrijfsleven met woekerrentes en piramidespelen, nu het onderspit moest delven omdat ze iets te lang met de hand in de koekjestrommel hadden gezeten? Nee, da’s niet in “het algemeen belang” en dus mocht Wouter Bos Sinterklaas, Kerstman en Paashaas ineen spelen en de banksector sponsoren met belastinggeld van de burger. Kan het nog gekker? Ja, het kan nog gekker. Tenminste, als het aan de commissie Brinkman ligt wel, ja.