Zapruder Inc.

De winning van aardgas in Groningen heeft al honderden kleine aardbevingen veroorzaakt en een paar grotere. De aardbevingen begonnen pas in 1986 na meer dan 20 jaar gaswinning.

Nu het Groningse aardgas begint op te raken wil minister Verhagen graag aardgas gaan winnen uit schalie, ondergrondse leisteenlagen. In de VS en in Engeland wordt dat al gedaan. Maar die schaliegaswinning veroorzaakt ook aardbevingen: niet na 20 jaar, maar direct bij het opstarten van het project.

Geheel in neofeodalistische stijl staat nu een bankier aan het hoofd van een nieuwe, niet gekozen, Griekse regering. Loukas Papadimos, ex Europese Centrale Bank, mag voor EU, IMF en ECB nu de belangen van het groot-kapitaal in de schuld-kolonie aan de Egeïsche Zee bestieren. Na de niet serieus bedoelde dreiging met een referendum werd uiteindelijk de Griekse oppositie ingebonden en ging het akkoord met een “regering van nationale eenheid” in plaats van het uitschrijven van nieuwe verkiezingen (die de oppositie-partij Neo Dimokratia fluitend had gewonnen). In plaats van een volksraadpleging hebben alle partijen hun handtekening gezet onder een verdrag dat de Grieken voor minstens tien jaar zal onderwerpen aan door Brussel opgelegde “economische maatregelen”. De stadhouder Papadimos mag de komende tijd zelf zijn regeringsteam gaan samenstellen. Het volk moet wachten tot 19 februari, of langer, voordat het weer mag meespreken in de Griekse politiek. In Italië levert Goldman Sachs, na de aanstelling van derivaten-boer Mario Draghi als ECB-opperhoofd, de vervanger van Berlusconi: Mario Monti. Na zijn jaren als EU-bobo werkte de Italiaan voornamelijk als adviseur, lees lobbyist, van Goldman Sachs. Voor het voortbestaan van de Euro zal de vijandige overname door het bankiersgilde niet veel meer betekenen. De dagen van de “gemeenschapsmunt” zijn zo goed als geteld. 

Roller coaster
De gebeurtenissen volgen elkaar snel op deze week. Waar Griekenland nog een maand of 6 aanlooptijd nodig had om de headlines continue te vullen, weet Italië dat binnen 2 weken te bereiken. De houdbaarheid van de Europese Unie komt in het spel, wat tot interessante beschouwingen leidt. Zo stuitte ik op een werkje van Edward Harris. Naar mijn idee schets hij daarin aardig hoe de spelers in de EU-crisis opereren.

Jarenlang horen we al dat biobrandstof beter is voor het klimaat omdat er dan minder fossiele koolstof in de atmosfeer komt.
Dat geldt alleen als het gebruik van biobrandstof leidt tot een daling van het verbruik van fossiele brandstof. Dat is nog niet gebeurd: er blijft geen vat olie in de bodem omdat wij in Europa nu 5% biobrandstof bijmengen. En bovendien blijkt dat de produktie van biobrandstof ook nog leidt tot extra CO2-uitstoot.

Vergeet de donkerste dagen van het George W. Bush-regime, de tijd waarin een aanval op Iran bijna een vanzelfsprekendheid werd. Na het bijzonder geloofwaardige “Iraanse” terreur-plot op Amerikaanse boden, volgt nu de Israëlische hysterie over een “alleengang” richting Iraanse nucleaire installaties. Anonieme bron op anonieme bron beweert dat een Israëlische aanval aanstaande is, dit alles onderbouwd door Israëlische rakettentests, militaire oefeningen met verschillende NATO-partners en rampenoefeningen in het beloofde land zelf. Volgens de Britse krant The Guardian, op basis van anonieme bronnen, maken de Amerikanen zich zelfs op voor een aanval en bereidt het Britse leger zich voor op een Iran-oorlog. Echt veel internationale verontwaardiging maakt de Israëlische agressie (tot nu toe) niet los, waarbij Israël vooral blufpoker lijkt te spelen. Een “aanval” wordt niet eerst breed aangekondigd of in de media besproken. Puur psy-op dus; het publiek warm laten lopen voor een toekomstige oorlog aan de zijde van de Verenigde Staten. De volgende etappe richting Teheran wordt publicatie van het zoveeste “bewijs” voor een Iraans atoombommenprogramma door VN-atoomwaakhond IAEA. Hoe toevallig zijn nu al delen uit het IAEA-rapport over Iran “gelekt”, en inderdaad Iran bouwt (hoe verrassend) de bom. Dat de regering Obama na het “Iraanse terreurplot” aankondigde de organisatie onder druk te zetten om “dodgy” inlichtingen te accepteren, en het IAEA in het verleden telkens “foutieve” informatie over Iran vanuit inlichtingendiensten toegespeeld kreeg, mag de pret niet drukken. 

Waarom zagen we in 2000 niet aankomen dat de Zuid-Europese landen hun zaakjes niet op orde kunnen houden?

Voor de invoering van de euro leenden Griekenland, Italië en Portugal ook al geld op de kapitaalmarkt. De Zuid-Europese landen moesten een hogere rente betalen dan het oer-degelijke Duitsland.

Hieronder zie je dat de invoering van de euro het mogelijk maakte dat de Zuid-Europese landen tegen dezelfde rente konden lenen.

Het Griekenland drama duurt voort.

Nieuw schuldgeld
Het EFSF (European Financial Stability Facility) heeft een pot schuldgeld gekregen van EUR 440 mrd. De huidige bijdrage van Nederland aan Griekenland inclusief aparte noodleningen bedraagt zo’n EUR 55 mrd. Uiteraard vormt dit de reden voor politici om er een schepje bovenop te doen. Logisch, want als niemand je tegenhoudt, grijp je steeds meer macht. Het is makkelijk schuldgeld uitgeven op andermans rekening. Ondertussen woekert de EU schuldencrisis daardoor al tijden voort.

Het zal de Zappers niet zijn ontgaan dat er onrust heerst in de grootste Vinex-wijk van Nederland. Onderhuidse paniek bij het online politbureau dat zichzelf altijd gesteund waant door hun roze kudde. De krachten achter Geenstijl en FoxNews-surrogaat Powned voelen zich duidelijk bedreigd. Daarom moet de Occupy-beweging dood. Als je gewend bent de kudde met oppervlakkig populisme en een simplistisch wij-tegen-zij gevoel te kunnen mennen, dan is het waarschijnlijk nogal bedreigend als er aan de randen van de kudde ineens niet zoveel zin meer bestaat om nog langer mee te doen. En terecht want uiteindelijk ontstaan nieuwe richtingen namelijk altijd aan de randen van de kudde. Bij die ene wakkere zonderling die het gevaar net wat eerder ziet aankomen, uitwijkt en een reactie in de hele kudde veroorzaakt.

Ach, die Duitsers. Eeuwig achtervolgd door de Tweede Wereld Oorlog en dan nog eens een DDR-verleden daar bovenop. Maar de lessen uit het verleden zijn geleerd en nu is alles anders. Alhoewel....als Duitse journalisten een bureau van de Libische geheime dienst inspecteren en daar behoorlijk wat funky servers en sofware vinden, goodies uit- en in contact met- de Verenigde Staten, Frankrijk, Engeland en Duitsland, checken ze gelijk of dit spionage-speelgoed van Ghadaffi misschien ook in Duitsland zelf wordt ingezet. Jawel, ultra internet-en-telefoon-aftap-software, de stofzuiger-variant, wordt gewoon aan Duitse “Bundesländern” verkocht. Geen wonder dat bijvoorbeeld de Berlijnse piratenpartij, met 10% van de stemmen nieuw in de Berlijnse “Landstag”, de partijservers naar IJsland verhuist. Voor je weet draait een stuk, ruim over de wettelijk toegelaten bevoegdheden functionerend, malware van de Landespolizei, Rijksrecherche of Binnenlandse Veiligheidsdienst op computer of server mee. Weer een schandaal geboren. Goed, in afluister- en bespioneer-wereldkampioen Nederland de gewoonste zaak van de wereld, maar in Duitsland proberen ze nog te doen alsof ze in een democratische rechtsstaat leven. Een vos verliest zijn haren maar niet zijn.......

Populaire wijsheid dicteert dat politici een stel onwetende, klungelige prutsers zijn. Domheid met teveel macht, dat soort gedachten. Voor EU politici lijkt dat dubbel op te gaan; er lijken geen grenzen te zijn aan complete onnozelheid. Nigel Farage - zappers en andere oplettende burgers wel bekend - herinnert de EU kopstukken regelmatig aan hun idiote acties. Laatst nog in de zoveelste vergadering over de EU schuldencrisis. Waarom wordt er schuldgeld in een land gepompt als het hardstikke insolvent is?

De chaos is compleet. Wat in 2010 begon als een “garantie” voor Grieks staatsschuld en via een EU-"reddingsscherm" evolueerde tot het EFSF, is nu een “full-blown” Europese banken-bailout. Al maanden lang presenteren politici hun door de financiële sector gedicteerde “oplossingen” voor de Euro-crisis maar nu duidelijk is geworden dat de Europese zombie-banken een vrijwillige of onvrijwillige “haircut” op noem-maar-een-zuid-Europees-land staatsschuld niet zullen overleven, en de Euro-zone zich heeft ontwikkelt tot een financiële atoombom die ieder moment kan ontploffen, is er opeens een hysterisch marathon-overleg tussen Brussel, Frankfurt, Berlijn en Parijs gaande. Het is pijnlijk duidelijk geworden dat de Europese politiek al maanden volledig zonder plan, behalve bluf om de “markt” gunstig te stemmen, opereert en zelf niet weet wat het eigenlijk met maatregelen als het EFSF wil doen. Niemand heeft de rekensommetjes gemaakt voor re-capitalisatie van banken, afkopen van staatsschuld en het drukken van de rentelasten voor wakkelkandidaten, en nu de meltdown in zicht komt, wordt op de valreep een “oplossing” gepresenteerd. Het EFSF wordt dus een mega CDO, een special purpose investment vehicle dat niet alleen de 441 miljard inleg opblaast tot 1 biljoen maar ook nog eens het risico in diezelfde orde in de hoogte laat schieten. Hoe met 1 biljoen een Italië gered gaat worden of de Europese financiële sector die op een schuldberg van 148% van het Europese BBP zit en binnen een jaar tijd tot 50% van die schulden moet herfinancieren, gaan de financiële magiërs van de EU allemaal uitleggen. Zoals ze deden bij de goochel-garanties in 2010, of die sprookjes-chinezen, of de “onzichtbare hand” van de ECB die voorlopig Spanje en Italië levend houdt. 

Twee werelden: de G20 top in Parijs en de duizenden demonstranten op de straten van wereldwijd honderden steden. Na het uitbreken van de zogenaamde kredietcrisis in 2007 en het “socialiseren” van honderden miljarden aan private schuld in de jaren 2008 en 2009, volgt nu de tweede, of eigenlijk derde, ronde van massale overheveling van waardeloze vorderingen vanaf bankbalansen richting belastingbetalers. Wederom moeten zombiebanken met veel te weinig kernkapitaal, door het tot in extremen voortbouwen op het zogenaamde fractional reserve banking, gered worden. Ironisch genoeg is juist de sinds 2008 explosief toegenomen staatsschuld dit keer de directe, officeel aangewezen, schuldige. Het antwoord van de politiek op de zo ontstane crisis: bezuinigingen, privatiseringen, beperking van financiële zelfbeschikking en centralisatie van (monetaire) macht. Het medicijn dat, zoals bekend, niet werkt, om iets te redden dat ingebouwd zelfdestructief is. Maar waar in 2008 de wereld nog overrompeld instemde met het “redden van de financiële systeem”, lijkt zich nu langzaam maar zeker, wereldwijd, verzet tegen de uitvoerende politiek en dicterende financiële industrie op te staan. De #occupy-vul-een-stad-in of “99%-beweging” grijpt om zich heen, met simpele eisen als het aan banden leggen van het speculatieve kapitaal, de weigering te bloeden voor de private verliezen van “too-big-to-fail” banken en meer democratie. Het is een protest tegen een wereldwijd financieel systeem dat heeft gefaald, maar het is ook het begint van het protest tegen een politiek systeem dat heeft gefaald. Terwijl in Washington en Brussel de politieke zetels nog altijd onder het mom van “volksvertegenwoordiging” en “democratie” worden gevuld, is het parlementaristische systeem, of de statistische vertegenwoordiging door volkspartijen, door lobbyisme, clientele-politiek en de draaideur tussen de corporate-wereld en politiek volledig uitgehold en rennen zowel de Verenigde Staten als Europa toe op het zogenaamde neofeodalisme. “Indignez-vous!” en “No nos representan”. De eerste, voorzichtige, tegenstand van de wandel naar dit neofeodalisme steekt nu de kop op. Het is begonnen. 

Het is bijna als een lang vergeten scenario uit de donkerste dagen van Arnold Schwarzenegger: twee Iraanse agenten gelieerd aan de Al Quds brigades van de Iraanse Revolutionaire Garde willen de ambassadeur van Saudi Arabië midden in Washington ombrengen. Of de Saudi wordt overhoop geschoten of hij wordt opgeblazen met “massavernietigingswapens”. Als we toch bezig zijn nemen we meteen de Israëlische ambassade mee (volgens niet nader genoemde bronnen). Om het een en ander te bewerkstelligen zullen Mexicaanse huurmoordenaars ingeschakeld worden. Helaas bleken de Mexicanen Amerikaanse agenten. Een complot en een internationale rel is geboren, aangevuurd door complete hysterie op CNN en FOX News. Iran plant allerlei verschillende aanslagen, overal. De (onbewezen) octopus van het internationale terrorisme slaat nu eindelijk toe. De Amerikanen houden zich meteen maar het recht voor om “met alle mogelijke middelen te reageren”. Alleen, de hamvraag, waarom zou Iran een ambassadeur midden in de VS willen ombrengen? Motief, of motivatie eigenlijk, ontbreekt compleet in het door Eric Holder prachtig uitgeschilderde terreur-plot. 

In 1979 telde Afghanistan 13 miljoen inwoners. Tijdens de Russische bezetting groeide de bevolking sterk. Zelfs gedurende de burgeroorlog bleef de bevolkingsgroei boven de 2% per jaar. Ten tijde van de Amerikaanse invasie in oktober 2001 was de Afghaanse bevolking uitgegroeid tot 24 miljoen Afghanen.

De Afghaanse voedselproduktie is in die periode niet noemenswaardig gestegen. Het land produceerde per jaar tussen de 2 en 3 miljoen ton graan. Tijdens de burgeroorlog daalde de graanproduktie zelfs tot minder dan 2 miljoen ton.

Na de Amerikaanse invasie kwam er veel humanitaire hulp en veel voedselhulp naar Afghanistan. Door droogte fluctueerde de binnenlandse voedselproduktie en ter compensatie werd er steeds meer graan ingevoerd.
Inmiddels verbruiken de Afghanen ruim 6 miljoen ton graan per jaar. En daarvan wordt 30 tot 50% ingevoerd.

Solyndra. Nog nooit van gehoord? Klopt, wij ook niet maar dat staat op het punt te veranderen. Een korte uitleg. Het Californische Solyndra was een fabrikant van zonnepanelen en werd gezien als innovator en “grote hoop” op het gebied van hernieuwbare energieën. Doormiddel van een speciale techniek, de zogenaamde “CIGS thin-film solar cells”, die als cylinders op de panelen werden aangebracht en daarmee bij alle mogelijk zonnestanden zonlicht konden absorberen, zou het bedrijf voor een doorbraak hebben gezorgd. Technisch verhaal en daar gaat het hier niet om. September 2011 ging het bedrijf failliet, jammer maar nog niet opmerkelijk, ware het niet dat Solyndra van de Amerikaanse staat een lening van 535 miljoen dollar in het kader van “stimulering en conjunctuurprogramma’s” kreeg. En dat terwijl accountants van PriceWaterhouseCoopers bedenkingen hadden ten aanzien van de financiële stabiliteit van de onderneming. Maar Solyndra moest en zou de lening krijgen, dankzij een lobby die klaarblijkelijk tot de hoogste regionen van het Witte Huis voert. Nadat de FBI de boeken in beslag nam en een senaats-commissie de bestuursleden aan de tand voelden, ruiken Obama’s tegenstrevers in de republikeinse partij bloed. Wat is er mooier de “lame-duck” regering van Obama in een clientele-politiek schandaal te storten? 

Niets aan de hand. België, onze zuiderbuur zonder regering, kan wat hebben. Ook een imploderende bank. Samen met Frankrijk wordt wat geld samengegrabbeld en Dexia, de Frans/Belgische bank die nog geen twee maanden geleden met glans de EU “bankenstress-test” doorstond, wordt gered. Belgische eeuwige tussenpaus Yves Leterme spreek al van het oprichten van een zogenaamde “bad bank” voor Dexia. Toch een beetje veel schrotpapier tegenover geen enkel eigenkapitaal (merk op dat Bloomberg ook nog fijntjes noteert dat Dexia kampioen verkoper van schrotpapier en currency-swap-gokjes aan steden en gemeenten was). Iets teveel fractional-reserve-banking in hyper-modus. Alleen, 180 miljard in een bad-bank deels gegarandeerd door de Belgische staat? Waar haalt Euro-wankelkandidaat België pak em beet, 90 miljard vandaan? Terwijl partner Frankrijk al de handen vol heeft aan haar eigen zombie-banken. Kortom: die afwaardering van Belgisch staatspapier laat slechts op zich wachten. Dan betalen de Belgen weer meer voor hun schulden, nog minder geld voor het betalen van de normale dingen in het leven (zoals garanties voor je bad bank) tot het Griekenland aan de Maas “knak” zegt. 

Als midden augustus duizenden mensen in de Tunsische hoofdstad Tunis de straat op gaan om te protesteren tegen de corruptie in politiek en justitie, de toenemende werkloosheid, het immer duurder wordende leven en de voortgang van de “reformatie”, lijkt alles wat de protestbeweging die op 14 januari de Tunesische sterke man Ben Ali ten val bracht in werking stelde, slechts een momentopname. De proteststoet, op weg naar het ministerie van Binnenlandse Zaken, wordt uiteindelijk tot stoppen gebracht met politiekogels. Op 23 oktober zullen de eerste vrije verkiezingen na de “revolutie” van januari plaatsvinden (verkiezingen die keer op keer door de tijdelijke machthebbers werden verschoven) waarbij “oude bekenden” uit het Ben Ali regime, moderaat voordoende islamisten als An-Nahda (moslimbroederschap), extremisten en losse verbanden van Tunesische ex-pats, intellectuelen en activisten strijden om de toekomst van Tunesië. De huidige status quo betekent echter toenemende werkloosheid (van 14% van de beroepsbevolking einde 2010, naar 19% in juli 2011), stijgende levensmiddelen- en energieprijzen, een neoliberale politiek gekoppeld aan IMF en Wereldbankleningen en weinig tot geen perspectief voor de meer dan vijf miljoen jongeren in het Noord Afrikaanse land. 

Gisteren verscheen er een stuk bij Welingelichtekringen.nl, waarin het kibboetsverleden van Geert Wilders in de titel stond. Het stuk baseert zich op een artikel uit Der Spiegel, genaamd ‘Europe Fails to Unite on Palestinian Question’. In dat hele stuk, wordt Geert Wilders niet één keer genoemd!

Het orginele stuk gaat over een gezamenlijke Europese verklaring voor de Mensenrechtenraad van de VN. Deze verklaring was opgesteld na een week van onderhandelen door Europese diplomaten en het leek een zeer evenwichtig standpunt uit te dragen. Israel werd daarin veroordeeld om Gaza, maar ook de recente Palestijnse aanslagen tegen Israelische burgers werden veroordeeld. De liquidaties van Hamas in Gaza net zo goed aangehaald als het geweld van de Israelische kolonisten op de Westbank. ***door sigmund via het Zaplog***