Zapruder Inc.

De geruchten, conspiracy-theories en beschuldigingen over/van mogelijke samenwerking tussen Israël en Wikileaks lijken toch een doel te hebben. Wikileaks zal 3700 “cables” tussen de Amerikaanse ambassade in Tel Aviv en het Amerikaanse State Department “zelf” openbaar maken. Dat “zelf” staat tussen aanhalingstekens omdat tot nu toe alle wikileaks-informatie over “cable-gate” naar buiten werd gebracht door een handjevol kranten. Le Monde, El Pais, The New York Times, The Guardian en Der Spiegel. Na een maand wikileaks spectakel begon (via het internet) een geruchtenstroom over een mogelijke deal tussen Julian Assange en de Israeli’s, en wie objectief naar de cijfers kijkt (van de 1% vrijgegeven cables, kon in eerste instantie 66 documenten gevonden worden op het woord “Israël” tegen 250 met het woord “Iran” (bron: Der Spiegel interactive atlas)), ziet dat Israël wel erg genadig wegkomt. Assange verklaart de afwijking door het gedrag van de filterende kranten. Hoewel de bovengenoemde periodieken toegang hebben tot alle documenten blijken zij zeer selectief te “shoppen”. 

Ja schaapjes, de tijd van contemplatie en naastenliefde is gekomen. We herdenken het ´feit´ dat de zoon van God geboren werd en bidden voor vrede op aarde enzo… (je mag nu in lachen uitbarsten). Nee, los van het gegeven dat Jezus niet in december ter wereld kwam en dit van oorsprong het heidense feest van de zoon van Isis en de winterwende was, is die zogenaamde boodschap van pais en vree compleet vergeten. Eigenlijk gaan we weer back to basics en dat doen we aan de hand van Mr. Coca Cola himself. De Kerstman is de verpersoonlijking van vraat -en hebzucht met zijn vette pens en rode koontjes (van het zuipen). Ondertussen loopt men elkaar onder de voet om maar zoveel mogelijk voer en nutteloze prullaria te kopen en om geld in de zakken van creditcardbedrijven te stoppen. Ieder jaar lijkt de hebzucht steeds massaler te worden en de sociale druk om het kerstfeest te vieren wordt steeds groter. Je hebt riot gear en het geduld van een Zen-boeddhist nodig om je een weg te banen door de verdwaasde kopersmeute die met het schuim op de kaken door de winkelstraten lopen. En dus vergeten we maar even de afvalbergen die extra worden gecreëerd en de vele tonnen aan voedsel die weggegooid worden. Maar bovenal vergeten we dat men de context van deze tijd – los van de religieuze lading – compleet heeft losgelaten. Het Gouden Lam wordt weer volop vereerd en de woekeraars zitten – gesponsord door ons belastinggeld – weer veilig in hun tempels. Dus aan iedereen: vrolijke Cornucopia namens de Zapruder Inc. redactie!

Al jaren is cash-geld een doorn in het oog van De Nederlandse Bank. Al sinds de invoering van de Euro wordt hard gewerkt aan een zogenaamde “cashless society”, een land zonder munt- of papiergeld. Er worden “pin-projecten” opgestart om de consument het “pinnen” aan te leren, informatie-avonden georganiseerd voor de detailhandel en, het allerbelangrijkste, de hoeveelheid cash wordt langzaam afgeknepen. Regelmatig verschijnen berichten in de media over het succes van het “pinnen”. De consument pint veel en graag, en profiteert ook nog eens (met geldprijzen of een krentbol gratis!). In diezelfde berichten wordt ook nog eens de dwingende noodzaak voor “pinnen” verraden: giraal betalen moet overvallen tegengaan. Goed, denkt dan de oplettende lezer, maar wat is dan de “maatschappelijke schade” van “overvallen” ten opzichte van de kosten van invoering van “totaal giraal”? En hoe zit het met de beveiliging van giraal betalingsverkeer? En hoeveel kost dat? En hoeveel kost het de ondernemer? Het argument “overvallen” ruikt namelijk zeer sterk naar misleiding. 

Sinds de invoering van het Verdrag van Lissabon heeft de EU een eigen diplomatieke dienst. In het Nederlands: Europese dienst voor extern optreden. Het idee achter dit nieuwe orgaan is een EU dat in internationale kwesties voortaan met een stem spreekt, die van de Unie, waardoor de traditionele versplintering van posities tussen de lidstaten onderling wordt tegengegaan. “De EU kan zich zo eindelijk van een “global player” tot een “global player” ontwikkelen”, luidt een woordgrapje. De EU richt daarom ambassades op en krijgt een eigen corps diplomatique. Aan het hoofd van dit “ministerie van Buitenlandse Zaken” staat de Britse baroness Catherine Ashton, een beroepspoliticus met geen enkele ervaring op internationaal/diplomatiek vlak. Ashton is een onbeschreven blad, zo als pijnlijk duidelijk werd tijdens de hoorzittingen voor haar benoeming. Toch zal deze onervaren “hoge vertegenwoordiger” of “super-afgevaardigde” de ontwikkeling van een diplomatisch- en veiligheidsapparaat in goede banen moeten leiden. Geen gemakkelijke opgave, daar de “machtigen” in Europa allemaal een stuk van de diplomatische EU-koek willen hebben. Daarnaast blijkt de “Europese dienst voor extern optreden” een vergaarbak van verantwoordelijkheden, speelvelden en zelf niet conform het Verdrag van Lissabon. Dat allemaal zonder democratische controle. 

Is het dan eindelijk zo ver? Kunnen we het vrije en neutrale internet ten grave dragen? Het lijkt er wel op. “Blacklisting” is het nieuwste speeltje van verschillende (westerse, corporate) overheden om internetsites op zwart te zetten. Frankrijk wil het, Engeland wil het, Australië, Finland, Zweden hebben het al en in Duitsland werd het op het nippertje tegen gehouden (zat verstopt in wetgeving voor “Jugendschutz"). En dankzij wikileaks weten we wie de lobby achter de Franse wetgeving is. Ondertussen wordt in de Verenigde Staten het internet aan de corporate belangen weggegeven. Wetgeving rond “net-neutrality” is nu dusdanig afgezwakt dat mega-providers hun partners de internet-snelweg mogen aanbieden terwijl de rest van de wereld op een zandpad wordt gezet. Mobiel internet wordt sowieso de speeltuin van de internationals. Daar gelden de regels van “net-neutrality” schijnbaar niet. Welkom in de voorgeprogrammeerde wereld van Disney, CNN, Facebook en I-tunes. 

Waarheid. *schraapt keel* Waarheid is het woord van de overheid en de overheid is het woord. In den beginne was er slechts gezond verstand. En de overheid zeide: daar zij waarheid! En daar werd van alles waar. En de overheid zag de waarheid, dat het goed was; en overheid maakte scheiding tussen het gezonde verstand en tussen de waarheid. En de overheid schiep de moeder Natuur naar zijn beeld, tot een beeld Overheids schiep Zij haar, en schiep haar wetenschappers en de rest van jullie paupers. Nou ja, veel te lang en oubollig verhaal kort: de overheid gaat u vertellen wat waar is en wat niet. Hoe de overheid dat weet? Dat is heel eenvoudig. Daar bestaan wetenschappers voor. En die wetenschappers, die hebben altijd gelijk. Daarom betaalt de industrie ze ook zoveel geld, omdat ze altijd gelijk hebben.  Zo’n industrie is ook niet gek, die steken hun geld echt niet in onzin. Dus. Stop met debatteren, twijfelen niet langer nodig, nadenken doen wij wel. De waarheid *galm klonk* is nu bekend en ‘u heeft er recht op’ *weer die galm*.

Althans, volgens Said Mohamed Abdel-Fadil Shusha, gouverneur van Zuid-Sinaï in Egypte.  Het land wordt de laatste tijd geteisterd door haaienaanvallen in de populaire badplaats Sharm-el-Sheik. Vijf toeristen zijn inmiddels aangevallen door één of meerdere haaien, waarbij een Duitse toeriste zelfs haar leven verloor nadat een hand en been afgebeten werden. Vakantiegangers annuleren op grote schaal hun zonvakantie naar de badplaats aan de (bloed)Rode Zee. De verklaringen voor aanvallen verschillen van het illegaal voeren door sportvissers tot de theorie van gouverneur Shusha dat de dodelijk haai door de Mossad in de wateren is losgelaten om zo het Egyptische toerisme om zeep te helpen. Vergeet de Zesdaagse oorlog, het Jom Kippoeroffensief of de VS-shill Mubarak: Israël heeft nu geheime Mossadhaaien ingezet om buurland Egypte op de knieën te dwingen. Geen Jaws, maar Jews! Een verbluffend staaltje van animal warfare, nu na zeeleeuwen en dolfijnen haaien worden ingezet voor tactische aanvallen. Opmerkelijk, aangezien haaien als zeer onbetrouwbaar werden gezien, maar dat zou dan weer prima bij Israëli’s passen. Volgens welingelichte bronnen zouden er ook in het diepste geheim Russische dwerghamsters getraind worden om Wikileaksoprichter Julian Assange te liquideren. Dat zou dan ergens in de lente van 2011 moeten plaatsvinden, aangezien ze nu in winterslaap verkeren.

In Consuming Kids, (2008) http://www.consumingkids.com/ legt Susan Linn uit hoe Amerikaanse kinderen worden gemaakt tot zielloze consumptie robots. Dat deze kinderen daardoor al op zeer jonge leeftijd lijden onder vetzucht, suikerziekte, en ADHD pillen en anti depressiva krijgen voorgeschreven is blijkbaar niet belangrijk. Noch de schade die zij hierdoor levenslang met zich mee dragen. Winst is het enige dat telt.

Door ouwe knar

Wij, internetgebruikers van Nederland, constateren dat het voortbestaan van de site WikiLeaks ernstig wordt bedreigd. De oprichter en drijvende kracht achter deze site, Julian Assange, kan ieder moment gearresteerd worden zonder dat duidelijk is hoe verstrekkend de gevolgen daarvan zullen zijn. Nederland is van oudsher een land dat onderdak biedt aan mensen die zich inzetten voor de vrijheid van meningsuiting. Wij willen dat Nederland hem en zijn site beschermen en verzoeken premier Rutte

1. te beloven dat WikiLeaks in Nederland onderdak kan vinden en dat de site beschermd wordt tegen pogingen om deze uit de lucht te halen.

2. te beloven dat de Nederlandse politie- en opsporingsdiensten het internationale arrestatiebevel negeren.

3. politiek asiel aan te bieden aan Julian Assange zodat hij zich hier vrij kan vestigen en tot in de hoogste instanties kan procederen tegen eventuele veroordelingen.

Stop een paar tokkies in een uniform, zet ze op een luchthaven, geef ze ongekende bevoegdheden, een Michael Chertoff bodyscanner en een mega „das experiment“ kan van start. Eigenlijk heel voorspelbaar: het Amerikaanse TSA (Transportation Security Agency), verantwoordelijk voor de passagiercontroles op vliegvelden, blijkt compleet door te slaan. Beetje aan vrouwen friemelen, beetje handen in kinderonderbroeken, intimidatie, opsluiting, lachsalvos achter de naaktscanner, lekken van naaktscannerbeelden. De TSA maakt het zo bont dat stewardessen weigeren door de controle te gaan, luchtvaartmaatschappijen in opstand dreigen te komen, passagiersboycotten worden voorgesteld en rechtzaken lopen. Nu regelmatig „onderbroekenbombers“ of UPS, DHL, Uh, bompakketjes de oceaan over worden gestuurd om meer Michael Chertoff gecertificeerde security-crap te verkopen, krijgen we natuurlijk ook bij ons een viespeuken-festival op Schiphol. Nu nog zwarte werkkleding, een paar kekke laarsjes en wat accessoires als tasers, handboeien en guns voor het extra authentieke Duitse Amerikaanse sfeertje en klaar. 

Met een „approval rating“ van nog maar 29% staat de Franse president Sarkozy op het punt het impopulariteitsrecord van zijn illustere voorganger Charles de Gaulle te breken. De Gaulle kreeg in 1968 een complete studentenopstand te verwerken en kon een jaar later vertrekken als president. Ook voor Sarkoo tikt de klok. Met plannen voor het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd heeft de kleine Napoleon een pandora’s doos geopend met burgelijke weerstand tegen de neoliberale agenda van zijn regering. De stakingen en rellen in Frankrijk gaan allang niet meer om pensioen, maar om de ongerechtigheid van een systeem waar Sarkozy de politieke posterboy van is. Na Griekenland, IJsland en Ierland is Frankrijk de nieuwe frontlinie waar wordt gevochten tegen het afwentelen van de kosten voor de kredietcrisis op de gewone man. Tegen de Shock Doctrine.

Mr do-good, Hopey McChange, wereldredder, messias en Amerikaanse president Barack Obama heeft een probleem. Geen nobelprijs kan meer verbergen dat zijn “goede oorlog” in Afghanistan escaleert, hij Pakistan bombardeert en af-en-toe wat raketten richting Jemen stuurt. Sinds het oliedrama in de Golf van Mexico is bovendien duidelijk dat hij liever zijn donateurs van British Petrol de hand boven het hoofd houdt dan op te komen voor de slachtoffers (inclusief het vernietigde eco-systeem) van de olieramp en de chemicaliën die BP over de Golf sproeide. En nu moet Obama de robo-signer weer kiezen tussen „too big to fail“ banken en wet-en-recht door het losgebarsten foreclosure gate. Kortom, een paar weken voor de Amerikaanse „mid-term elections“ heeft de president behoorlijk wat van zijn PR-magic verloren en is hij gewoon de zoveelste „a%&-h&“%“ president. Wat doe je dan? Juist, in de beste Karl Rove traditie speel je de terreurkaart. 

In de nabije toekomst is de technologie zo ver dat praktisch ieder falend orgaan kan worden vervangen door een kunstmatige versie. Het bedrijf The Union verkoopt deze surrogaatorganen zelfs aan mensen die er het geld niet voor hebben. Wie niet de enorm hoge prijs kan ophoesten koopt er één op afbetaling. Echter, wanneer niet aan de verplichtingen kan worden voldaan treedt de ‘repossesion (repo) act’ in werking: net als een auto of een huis valt het orgaan toe aan de oorspronkelijke eigenaar; The Union in dit geval. Die heeft daarvoor speciale ‘Repo Men’ in dienst die het orgaan komen terughalen; meestal met fatale gevolgen voor de achterstallige betaler. De film combineert klassieke SF-elementen (Blade Runner, Total Recall) met een flinke schep maatschappijkritiek. De film is misschien niet foutloos in de uitvoering, maar geeft voldoende stof tot nadenken.

We besteedden al eerder kort aandacht aan het recent verschenen boek De Demmink Doofpot, samengesteld door Drs. Jan Poot. Hoewel we Demmink-gate al jarenlang volgen en er meerdere malen over geschreven hebben, blijft het een ongelooflijk verhaal. Ongelooflijk in de zin dat Joris Demmink schijnbaar onaanraakbaar nog steeds als Secretaris-Generaal (SG) op de hoogste post van het Ministerie van Justitie zit. Ongelooflijk dat een man in zijn positie dergelijke beschuldigingen van kindermisbruik en machtsmisbruik kan overleven zonder dat zijn positie in twijfel getrokken wordt. Maar nog meer ongelooflijk is dat de gehele machtsstructuur er omheen hem kennelijk uit de wind houdt en dus medeplichtig is. Het is een verhaal dat op meerdere fronten verbazingwekkend is en tegelijkertijd aantoont dat Nederland niet het kneuterige polderlandjesimago verdient dat het in het buitenland meestal heeft. Met de moord op Pim en Theo heeft Nederland definitief haar ‘onschuld’ verloren, maar met Demmink-gate treedt het toe tot de landen met vieze, donkere geheimen, die passen bij de foute naties waar men in de VN de mond van vol heeft. De vraag alleen is: willen we het wel weten?

Een festivalterrein met beperkte capaciteit, toestroomwegen via betonnen bruggen en tunnels en 1.5 miljoen bezoekers. Een dodelijke combinatie. Het moest wel mis gaan tijdens de dramatische Loveparade 2010 in het Duitse Duisburg, waar twee enorme groepen bezoekers elkaar letterlijk verpletterden, concluderen velen. Maar wie is er nu verantwoordelijk voor het drama dat 21 levens kostte? Het vingerwijzen is begonnen. Is het de organisator, die de beveiliging niet op orde had en verblind door winst veel te veel mensen het terrein op liet? Of de gemeente Duisburg? Gaf de politiek te snel vergunningen af? Wat was nu precies de rol van de politie die dag? De nabestaanden staan klaar om rechtszaken te beginnen terwijl de bovengenoemde partijen druk doende zijn met handenwassen. Niemand wil verantwoordelijkheid dragen. 

Er wordt op dit moment “ernstig zorgen” gemaakt over de toekomst van het internet. Ja, ondertussen beginnen een aantal verloren politici plotseling te realiseren dat “persvrijheid”, “privacy” en “vrijheid van meningsuiting” slechts een snackje is voor de corporatistische bovengestelden, en dat zodra “openheid” over een smerige oorlog wordt gegeven, iemand oude media en politiek gek maakt of het wettelijk geregeld kan worden om personen van het internet af te smijten, bepaalde democratische principes harder wegsmelten als witte fosfor op een zonnige dag in Gazastad of Bagdad. Europarlementariër Marietje Schaake (D66) bijvoorbeeld maakt zich grote zorgen over de oproep van Obama om wikileaks chef Julian Assange ook in Europa aan te pakken en het feit dat de Amerikanen al met verschillende landen praten om wikileaks kapot te censureren. Alles moet in een juridisch kader worden gegoten, volgens Schaaks, en er moet vooral niet te overhaastig gereageerd worden. Welnu, met wettelijke kader heeft de Nederlandse chef censuur Hirsh Ballin geen moeite. 

“Installeer dit spyware-programma, en je halve onschuld is al bewezen”. Zo moet het Franse regeringsorgaan (HADOPI) dat toeziet op naleving van het roemruchte “three-strikes-you’re-out” systeem (3x “iets” downloaden copyright, en er niet voor betalen, en je ligt van het internet), hebben gedacht. Geen grap: de Franse overheid wil (gratis!) spyware aanbieden dat download-, afspeel- en surfgedrag registeert, zodat internetgebruikers hun “onschuld” kunnen aantonen als ze worden verdacht van “illegaal downloaden”. Dit blijkt uit (ex)geheime documenten. Nog leuker: de malware zal misschien worden aangeboden samen met anti-virusprogramma’s of anti-spywareprogramma’s(!). Het gebruik van het programma is overigens vrijwillig. Gewoon een leuk ideetje dat is komen opborrelen tijdens overleg tussen de Franse overheid en Franse ISP’s.

Guilty until proven innocent......

In zijn laatste speech als president van de Verenigde Staten waarschuwt de oud-generaal en WWII-held Dwight Eisenhouwer het Amerikaanse volk voor het zogenaamde “military industrial complex”. Ironisch en opvallend, daar het juist Eisenhouwer is geweest die onder druk van organisaties als Americans for Democratic Action, the Committee on the Present Danger, Congres of Cultural Freedom (soort Burke-Stichtingen “democratie maar met een elite”, inclusief Troskyaans streven naar een “wereldwijde democratische revolutie” (lees: neoliberalisme)) en vooral de RAND-corporation zich liet verleiden tot het opbouwen van een machtig nucleair arsenaal (het “arsenal USA” van Leo Cherne) en het dichten van de fictieve “missile gap”. “Game Theory”, de favoriete theorie van RAND en de economen van de University of Chicago, wordt ten tijdde van Eisenhouwer krachtig op de Amerikaanse samenleving en de Amerikaanse buitenlandpolitiek geprojecteerd. 

Het lek van BP is nog niet gedicht, of de VS wordt geconfronteerd met een andere lek van bijbelse proporties. De klokkenluiders van Wikileaks hebben ruim 100.000 documenten in hun bezit gekregen, waarvan er ruim 90.000 openbaar zijn gemaakt. Het Witte Huis en Pentagon schreeuwen moord en brand, nu uit de Afghan Papers blijkt dat de oorlog in Afghanistan allerminst lekker loopt. Ook het hele buitenlandse beleid richting Pakistan wordt in het hemd gezet nu blijkt dat de geheime dienst aldaar verantwoordelijk is voor veel staatsgesubsidieerd terrorisme en er continue een vuig dubbelspel wordt gespeeld tussen de VS en Pakistan. Met dit alles zou je vergeten dat de scoop van Wikileaks de zoveelste keer is dat de alternatieve nieuwsmedia de oude in haar hemd zet. Sterker nog, ze gooien diezelfde oude MSM een vet bot toe door met The Guardian en Der Spiegel samen te werken en de karrenvracht aan documentatie te analyseren. Je zou verwachten dat de oude media dankbaar is en eindelijk erkent dat de nieuwe media voor eens en voor altijd haar plaats heeft verdiend in het maatschappelijk landschap. Met een beetje hoop zou je verwachten dat de oude media wat opsteekt van werkwijze van de nieuwe media, die transparanter en democratischer is. De nieuwe media die de burger opnieuw heeft geëmancipeerd door hem zelf de conclusies te laten trekken aan de hand van het beschikbaar gestelde materiaal. Maar nee hoor; dikke FAIL. In het item van NOVA van afgelopen maandag (opent in standaard mediaplayer) was de onderzoeksjournalist Nick Davies van The Guardian te zien die vertelt over de samenwerking met Julian Assange. Van dankbaarheid of bewondering is weinig te merken, want naast het feit dat Assange door Davies wordt weggezet als een zonderlinge kwezel, benadrukt hij nogmaals de vermeende superioriteit van zijn journalistenteam als het gaat om analyses en onderzoeksjournalistiek. Ze zullen het ook nooit leren.

Iedereen kent ze wel. De Paris Hilton wannabee’s (m/v). Voetbalvrouwtjes (m/v) by design. Vleesgeworden conformiteit. Gestolde peer-pressure. Pavlov-in-a-box. Moeiteloos manipuleerbaar door fabrikanten die duurbetaalde idolen inzetten als prikpoppetjes waarmee Voodoo-queens hun slachtoffers op afstand in hun greep houden. Het liefste zouden ze allemaal in een Skinner-box wonen, of het woonbare equivalent daarvan: de Vinex-woning. Hun bezittingen vormen een belangrijk deel van hun non-verbale communicatie. Gesproken in een taal die reclamebureaus voor ze heeft bedacht. Hun geveinsde superleventjes worden geëtaleerd op Hyves-paginaatjes als ware het de realiteit. En als je je afvraagt waar komen die Solomon-Asch en Milgram sukkels toch vandaan, wat denken zulke losers, dan heb je hier je antwoord: they want to belong. Een ieder die nog niet begrijpt hoe grondig en onweerstaanbaar de social engineering (PR) van Edward Bernays onze wereld heeft veranderd, hoeft maar om zich heen te kijken naar al die iPhone- en Blackberry drones. PR = mindcontrol. Hoe anders kun je verklaren dat er een markt bestaat voor een peperdure maar waardeloze telefoon – want kan niet bellen – die bovendien niets toevoegt aan het bestaande model? Hoe anders kun je verklaren dat je kleine meiden en infantiele volwassenen kunt verleiden tot te dure abonnementen vanwege de bijbehorende prehistorisch telefoon alleen maar door deze te plaatsen in hun favoriete etalage: Sex and the city. Deze mensen zijn gelifestyled. Het zijn de rasconsumenten onder ons. De evolutionaire stap na homo sapiens. Het voorstadium van breindood.