Zapruder Inc.

Vorige week was ons aller minister-president en gecertificeerde Bush-schoothond Jan-Peter Balkenende bij komisch duo Pauw en Witteman te gast. Maar een komisch programma is niet geheel compleet zonder extra sidekicks en relnichten, dus waren ook scooterduwer annex polderrapper Ali B. en salonnicht en stiekeme overschrijver Adriaan van Dis uitgenodigd om het Jeroen Bosch-tafereel te complementeren. JPB zat daar vanwege het boek wat hij had geschreven en waar hij zogezegd tout intellectueel Nederland opriep om zich meer in het publieke debat te storten. Niet alleen kreeg hij meteen kritiek te verduren met betrekking tot de persoon aan wie hij zich richtte (beroepsnarcist en schrijver Harry Mulish) maar werd hij tevens de oren gewassen door Petje B. die de minister-president op de man af vroeg hoe het nu zat met al die shit van Israël en waarom Nederland de annexatiepolitiek van de nieuwbakken staat niet veroordeelde. Autsch! Het werd een treurig tafereel maar wel met een interessante kanttekening…

Waarom zijn we in Afghanistan? Mensen die denken dat onze regering een verantwoordde en democratische afweging maakt over dit soort zaken, hebben teveel Volkskrant gelezen of NOS journaal gekeken. Of hebben even gemist hoe de JSF (Joint Strike Fighter) er met een schijnbeweging alsnog door wordt gedrukt door een de-missionair kabinet. Natuurlijk zijn dit geen democratische besluiten, dit wordt geregeld op een ander niveau. De belangen van grote corporaties, de belangen van machtige bondgenoten, het veiligstellen van hun pensioentjes in de vorm van wat leuke commissariaatjes, het gaat allemaal vóór democratie of de gezondheid van onze militairen. Bilderberg-politiek zou je dit kunnen noemen, overigens zonder harde bewijzen daarvoor. Politiek op dit niveau wordt in ieder geval niet in de kamer bepaald. De regering is er slechts voor om het beleid met wat poppenkast aanvaardbaar te maken voor de kiezer, het volk, the sheeple. Dit mechanisme is duidelijk zichtbaar in de schertsvertoning die de Afghanistan-commissie opvoerde voor ons. Zembla liet zien hoe de commissie moedwillig de omstandigheden zodanig manipuleerde, dat een positief advies kon worden verkocht. Minister Kamp liegt dat hij barst als hij over Afghanistan praat in termen van wederopbouw en democratie brengen. Welbewust.

Je kan van Bush zeggen wat je wilt, maar hij is wel goed voor je woordenschat Latijn. Na habeas corpus is nu posse comitatus aan de beurt. 17 oktober 2006 tekende president Bush de National Defense Authorization Act. Onder deze wet mag de president naar eigen inzicht de noodsituatie afkondigen (Martial Law) en militaire eenheden inzetten tegen eigen bevolking. Zonder dat hij daar toestemming van de betrokken staten of lokale autoriteiten voor nodig heeft.

Het recht om burgers te kunnen arresteren op basis van ‘horen zeggen’ en zonder recht op beroep of verdediging voor onbepaalde tijd gevangen te zetten en te ‘ondervragen’ had Bush zich al toegeëigend. Nu heeft hij dus ook het recht om militairen in te zetten bij een natuurramp of zelfverklaarde noodtoestand. Aldeze macht ligt nu bij één persoon. Na een inquisitiewet is er nu ook een politiestaatwet en heeft de grondwet nog maar erg weinig bescherming te bieden. 

De kritiekloosheid en slaafsheid van het vaderlandse journaille is ons al tijden een doorn in het oog. Als je ziet hoe eenzijdig en slecht geïnformeerd ze berichtgeven en in welke mate ze telkens verzuimen om een evenwichtig beeld te geven van de gebeurtenissen in de wereld, dan borrelt de maaginhoud spontaan omhoog. De uitzonderingen hierop zijn precies wat ze zijn: spreekwoordelijke uitzonderingen die helaas geen echte vuist van betekenis kunnen maken. Als je onze inmiddels beruchte maandagochtend-briefing leest, dan denk je dat het nieuws is dat van een andere planeet komt. Waar je vroeger misschien nog prat kon gaan op het abonnement van een “kwaliteitskrant” als NRC, Volkskrant of Parool, kun je nu beter het zwijgen ertoe doen en tot je laatste dagen ontkennen dat je dergelijke collaborateursvodjes tot je nam om jezelf te informeren. Ja, je leest het goed: col-la-bo-ra-teurs-vod-jes.

En dachten we dat de gevestigde Nederlandse pers niet dieper kon bukken om de NWO tot aan de huig te ontvangen, nu lezen we dat ze ook nog met behulp van speciale software gemonitord zullen worden vanuit de Verenigde Staten. Kennelijk is de huidige slaafse houding van onze pers-bitches niet voldoende geruststellend om de overzeese meesteres gunstig te stemmen. Wel, dieper konden ze niet meer gaan, toch?

Amerika is een heel eng land. In Nederland weten we dat niet want hier kijken we liever Idols en onze media is niet meer gewend op zoek te gaan naar echt nieuws.  Maar hier een klein update. Na 9/11 begon Bush zogenaamd zijn strijd tegen het terrorisme en inmiddels roept zelfs Donner bij elke kruimeldief een Al Qaeda kopstuk te hebben gesignaleerd. Om daarbij te helpen vond Bush dat hij een nieuwe binnenlandse staatspolitie nodig had, logisch, anderen met vergelijkbare ambities deden eerder hetzelfde. Niet dan? Zijn speciale politie heet Homeland Security en waarom dan niet meteen die politie wat nieuwe volmachten geven? Wat anders heb je aan zo’n nieuw speeltje? Hun speciale volmachten worden geregeld in de Patriot act maar buiten wat grove schendigen van de grondwet stelt dat noodwetje niet veel voor. Kortom, we’re in business. Marcheren met die hap. Nieuwsgierig waar die speciale Bush-politie momenteel mee bezig is? Het NRC in ieder geval niet. Daarom hier het antwoord: ‘concentratiekampen’ bouwen. Jep, not kidding. Gewoon voor de show natuurlijk hoor, er hoeven geen mensen in, het zijn nepkampen, kosten daarom ook niet veel ($385.000.000 en wat kleingeld). Coole naam hebben ze er ook aan gegeven: project Endgame. Hmmm. Ach ja, hoe laat is Idols?

Update 9/10/2006: Dit onderwerp is weer heel aktueel nu the Military Commissions Act / Military Trial Bill Bush het recht geeft willekeurig mensen op te pakken zonder proces en voor onbepaalde tijd vast te houden. Er zijn ook weer berichten over de bouw van een enorm concentratiekamp. Samen met het bericht in de NYT dat het DoD (ministerie van Defensie) een database bijhoudt van mensen die zich openlijk tegen de Irak-oorlog uitspreken, ontstaat een herkenbaar plaatje. Oder nicht?

Dit artikel verscheen eerder al op 14 maart 2006

Bedrijven en overheden weten wat je drinkt, eet, kijkt en doet. Ze weten real-time waar je bent (en dus ook met wie je bent) en hebben een compleet financieel, medisch en relationeel overzicht van je. Daarnaast weten ze wie je bent omdat ze op basis van al deze gegevens een psychologisch profiel van je kunnen maken als ware je een gevaarlijke seriemoordenaar. Bedrijven zijn uit op je geld en overheden op je vrijheid. Er is niets meer tegen te doen en het zal tegen je gebruikt worden al heb je nu misschien nog niet in de gaten hoe.

Hier een (lang niet compleet) overzicht van de mogelijkheden die wij ze bieden.

Update 8/10/2006: het bekende ’future of pizza-delivery‘ filmpje toegevoegd.

Update 23/10/2006: Engelse pubs vragen vingerafdrukken, zie tekst

Persbericht, Amsterdam, 5 oktober 2006

Verkiezingen niet veilig met stemcomputers

De actiegroep “Wij vertrouwen stemcomputers niet” heeft een Nedap stemcomputer uit elkaar gehaald en onderzocht. Daaruit blijkt dat de Nedap stemcomputer geen enkele beveiliging bevat tegen manipulatie en fraude.

Om te bewijzen hoe makkelijk het is een verkiezing te stelen, heeft de actiegroep speciale software geschreven waarmee stemmen worden gestolen maar het totaal aantal uitgebrachte stemmen gelijk blijft. De software, Nedap PowerFraud, is eenvoudig te installeren op een Nedap. Hiervoor is slechts kort fysieke toegang tot de machine nodig. Om detectie te voorkomen besluit de software pas aan het einde van de verkiezing of op een bepaalde machine fraude wordt gepleegd. PowerFraud steelt bijvoorbeeld niets van een partij waarop weinig stemmen zijn uitgebracht. Hierdoor is de inzet van PowerFraud zeer moeilijk op te merken.

Het blijkt dat op alle stemcomputers in Nederland dezelfde sleutel gebruikt wordt om de verkiezingen te openen en te sluiten: het gebruikte type slot kent namelijk maar 1 sleutelcombinatie. “Wij vertrouwen stemcomputers niet” heeft honderd van dergelijke sleutels bij een groothandel gekocht en uitgedeeld aan journalisten tijdens een persconferentie in Den Haag. De sleutel geeft de gebruiker dezelfde mogelijkheden als het hoofd van een stembureau. Volgens Nedap dient de sleutel bewaard te worden in een kluis…

wijvertrouwenstemcomputersniet

update: hier de éénvandaag-uitzending met de reactie van Nicolai

Het zou niet het eerste grote telecom-bedrijf zijn dat zonder toestemming van hun klanten veiligheidsdiensten laat meekijken in de communicatie van die klanten. AT&T en Verizon hebben het wat dat betreft heel bont gemaakt in de Verenigde Staten. Daar mocht de NSA (National Security Agency) jarenlang miljoenen klanten van deze bedrijven afluisteren, zonder enige gerechtelijk bevel. AT&T had daar ook hele speciale computers voor staan. Volgens oud-technici van het bedrijf stonden deze Narus Insight machines in San Francisco, Seatlle, San Jose, Los Angeles en San Diego. Met 10 miljard aan IP-bits per seconde knagen deze communicatiewondertjes zich door uw gegevens heen op de zogenaamde transport-laag en de applicatie-laag van het OSI-model. Klinkt technisch, is het ook, maar het komt er op neer dat ze zowel uw VOIP, als MSN, Skype en Firefox in de gaten kunnen houden. En met in de gaten houden bedoelen we in dit geval inhoudelijk analyseren, op de semantiek, de betekenis van het dataverkeer.  En dat op vele tienduizenden DSL-lijnen tegelijk, per machine.

“Hoi mam”

“Hoi zoon”

“Heb je dat gelezen over Al Qaeda” *tringggg, semantische trigger gaat af, IP-adressen worden gelogd, Donner die ander krijgt mail*

“Ja over die ... bla bla bla*

Zulk soort analyses dus. Gefascineerd door deze overmacht aan power bladerden we wat verder op de site van de fabrikant van deze machines, en wat blijkt, ook in Den-Haag staan deze machines…

Update: artikel iets meer ‘bijdehand-proof’ gemaakt

Het Amerikaanse hooggerechtshof vond dat G.W. Bush en z’n makkers veel te ver waren gegaan met het schenden van de mensenrechten. Ook terroristen vallen onder de Geneefse-conventie en met deze uitspraak was de hele neocon-kliek schuldig bevonden aan oorlogmisdaden. Martelen mag niet. Bush liet zijn kabinet van vingerpoppetjes, het congres, snel de wet aanpassen. De ‘War-crimes act’ was een feit. Met terugwerkende kracht verdwenen in één klap de zonden van Bush en co. als sneeuw voor de zon. Net als bij de Patriot-act, de Victory-act, de Homeland-security act en al die andere wetten die van de US een fascistische staat zonder weerga hebben gemaakt, deed het congres of haar neus bloedde en keurde de marteltoestemming zonder slag of stoot goed. Nu kan in principe elke burger zonder beschuldiging worden opgepakt en worden beschouwd als ‘enemy combattant’, zo maar, zonder reden. Zelfs kinderen. Zodat wij niet te vergeten dat sommige dingen nooit met wetten kunnen worden gelegitimeerd, halen we nog even de film in herinnering van die drie Engelse jongens die onschuldig vast zaten in Quantanamo bay.

Elke vijf tot tien minuten maakt iemand van de CIA zich ergens ter wereld schuldig aan een zeer illegale activiteit. Dus ook hier in Europa. Alles bij elkaar gerekend is dat ruim honderdduizend keer per jaar. Wie dat beweert? Een commissie die de Amerikaanse regering zélf had ingesteld.

De goeie ouwe Central Intelligence Agency. Altijd in voor een leugentje hier, een ongewenst inmengingetje daar en vooral: een hoop vertrapte human rights. Bijvoorbeeld door een hele zooi geheime gevangenissen te openen. Iets waar het Witte Huis aanvankelijk niets over wil zeggen, om een jaar later alsnog bij te draaien. Maar het komt goed hoor, aldus Bush, want de gevangenen vallen vanaf nu onder de Conventies van Genève. Dat internationale verdrag verbiedt marteling en wrede behandeling van mensen die tijdens een gewapend conflict zijn gevangengenomen.

Uh-huh.

De massamedia papegaaien vrijwel letterlijk de krijgshaftige taal van de autoriteiten na, die in oorlog zijn met het terrorisme. De feiten worden zelden of nooit gecheckt. De bevindingen van waarheidzoekers daarentegen, door de pers complotdenkers genoemd, worden naar de prullenbak verwezen. Als gevolg van deze mediamanipulatie kunnen staatscorruptie en oorlog gedijen.

Wat hebben 11 september 2001 en 10 augustus 2006 met elkaar gemeen? Op deze dagen werd de innerlijke gemoedsrust van de burger ernstig op de proef gesteld door een uitermate ernstig en angstaanjagend probleem, genaamd terreur. Na het ene voorval hing er een grauwsluier boven de planeet, bij het andere slaakten we een zucht van verlichting omdat de aanslagen voorkomen waren.

Zowel de aanslagen op het WTC en het Pentagon als de aanslagen die verijdeld zouden zijn op vijf lijnvluchten naar de VS riepen vanaf het moment dat het nieuws wereldkundig werd gemaakt bij mij vragen op. Ik hecht per definitie geen waarde aan de berichtgeving rondom calamiteiten, om de doodeenvoudige reden dat ik de mening van de autoriteiten sterk wantrouw. In het bijzonder als het om zaken gaat waarbij de stabiliteit van de economie in het geding is.
Binnen enkele uren na de aanslagen in de VS wisten de autoriteiten ons te melden dat het om een daad van terrorisme ging, met Bin Laden als meesterbrein. De War on Terror was daarmee geboren, en zou leiden tot Brits-Amerikaanse aanvallen op Afghanistan, Irak en wellicht nog te volgen door Iran, Syrië, etc. Met als ultieme doel de macht over het Midden-Oosten te bewerkstelligen.

(door Alex van Veen van http://www.ravagedigitaal.org )

Vrijdag 8 September geeft David Ray Griffin een lezing in Amsterdam. Hij is bekend van o.a. zijn boek dat de fouten en weglatingen in de officiele 9/11 verklaring belicht. ‘Omissions and Distortions’. Wat dus een enorm dik boek is. David Ray Griffin wordt als één van de meest vooraanstaande personen van de 9/11 beweging gezien. Interessant genoeg voor de BBC om ervoor naar Nederland te komen voor een interview.

Na afloop van de lezing is er een debat met verschillende mensen: Rob Oudkerk, Dick Leurdijk (inst. Clingendael), Coen Vermeeren (TU Delft, Studium Generale 9/11), Pieter van Os (Amerikacorrespondent van de Groene Amsterdammer) en Dirk-Jan van Baar (HP/De Tijd). Veel politieke partijen hadden beloofd ook iemand te sturen. Echter, beloftes nakomen is niet het sterkste punt van onze politici en één voor één belden ze af. Allemaal.

1 September zond 2Vandaag een uitstekende reportage uit over 9/11. Gebalanceerd, informatief en kernachtig. Aan het woord waren Daan de Wit van Daanspeak, Pieter Broertjes, hoofdredakteur van de Volkskrant en psycholoog Jaap van Ginneken. Het verhaal van Daan wordt ondersteund door fragmenten van drie verdachte gebeurtenissen uit de hele 9/11 aanval:  het Pentagon, Flight 93 en de WTC-torens.

Het meest opzienbarende aan de reportage was dat de wat onnozel overkomende Pieter Broertjes eigenlijk op alle punten bevestigde wat Daan hem ‘ten laste legte’. Of het nou genetische ongeschiktheid voor het vak is, of affiniteit met zijn Bilderberg-vriendjes, Broertjes vond in ieder geval de alternatieve 9/11 theorieën niet de moeite waard om de onderzoeken. De mensen die dat wel doen vond hij al bij voorbaat verdacht en de hele gebeurtenis was eigenlijk ook gewoon te groot voor de Volkskrant. Niet bepaald wat je wilt horen als je een abonnement hebt op de Volkskrant en geinteresseerd bent in hoogwaardig nieuws. Ook niet de onbevooroordeelde, nieuwsgierige en onderzoekende houding die je van een journalist zou mogen verwachten. Impliciet gaf hij gewoon toe dat ze nooit onderzoek hebben gedaan naar het officiele 9/11 verhaal en dus eigenlijk gewoon maar blind napraten wat er van de fax komt rollen. Fair en balanced? Nee, niet zolang Broertjes daar wat te zeggen heeft. Gemakzuchtig en met een eigen agenda. Hoofdredakteur van het clubblad van de New World Order zou hem op het lijf geschreven zijn.

Hoeveel mensen om je heen kijken je niet een beetje meewarig aan als je praat over de gevaren van alle privacy-beperkende wetten? Hoeveel mensen beginnen zelfs een beetje te lachen als je praat over Big-brother, Orwell en het doembeeld (ook voor die mensen) van een chippie in je lijf?

“VeriChip Corp, based in Delray Beach, Fla., and described by the D.C. Examiner as ‘one of the most aggressive marketers of radio frequency identification chips,’ is hoping to convince the Pentagon to allow them to insert the chips, known as RFID (Radio Frequency Identification) chips under the skin of the right arms of U.S.”.

Wat daar staat is dat een dochterbedrijf van IBM, het bedrijf dat ook in de tweede wereldoorlog geld verdiende aan het deporteren van Joden en homo’s met technologie die efficientie identificatie en classificatie van mensen mogelijk maakte, nu vooraan staat om geld te verdienen aan het implanteren van RFID-chips in Amerikaanse soldaten. Een nog efficientere technologie met dezelfde toepassing. Het ultieme speeltje van de New World Order. Het RFID-chippie in je arm. Net als je hondje.

Als jij net als veel van onze mede-doorzon burgers een leven van niets hebt en veel liever terroristje zou spelen, is hier de kans van je leven: de grootste terreurorganisatie op aarde recruteert mensen. Met een coole reclame op Discovery Channel (US) worden mensen binnengelokt. Ze waarschuwen je wel meteen al dat het misschien niet is zoals je hebt geleerd op tv. Geen sportauto met machinegeweren in de uitlaat. Zelfs geen glamoureus leven. Wel krijg je fenomenen van 9/11 en 7/7 uit hele andere hoeken te zien en dat is wat waard. De CIA gaat echter niet over één nacht ijs, Je moet wel eerst even een testje doen op hun website…

Zo af en toe willen we best eens een lezer aan het woord laten. In dit geval doen we dat niet alleen omdat we het volmondig eens zijn met zijn ‘ open brief’ maar ook omdat veel te weinig mensen daadwerkelijk in actie komen. Lezer Philomot liet dit achter in de reacties van één van onze topics.

“Nu ga ik even hier schaamteloos een oproep plaatsen. De reacties zijn daar niet voor bedoeld, dus ik begrijp het als deze wordt verwijderd. Iets wat overigens gebeurt bij de Volkskrant als je te kritisch bent over Israel. Hierbij mijn oproep. Het idee heb ik van een Engelse site: http://www.medialens.org”

Update 12/8/2006 13:34 - De Telegraaf klaagt bij de Zapruder-redactie over deze mailtjes.

Als je alles een beetje op een rijtje zet, zou je al snel gaan denken dat ‘ze’ het er om doen. De overheid bedenkt de meest fantastische plannen om ons te beschermen tegen terrorisme, maar het enige dat ze bewerkstelligen, is dat wij, de bevolking, aan nog veel grotere risico’s worden blootgesteld. Nu weer de nieuwe chippaspoorten. Paspoorten met een zogenaamde RFID-chip die het mogelijk maakt onze persoonlijke gegevens op afstand uit te lezen. Leuke gadget, maar zo onveilig als wat. Inmiddels is bekend dat niet alleen officiele instanties maar ook de eerste de beste slimme hacker de gegevens van afstand kan uitlezen en zéér waarschijnlijk ook veranderen. Ondanks alle waarschuwingen blijven ministers doen alsof ze net uit een ei zijn gekropen en weigeren ze te luisteren. Onze Nederlandse politici lopen zelfs voorop als het gaat om het invoeren van ondoordachte privacy-compromiterende maatregelen. 

Beter laat dan nooit. Er is de laatste tijd een ware media-aandacht-explosie rondom 9/11. Vooral in het buitenland (grote Noorse kranten hadden ijzersterke artikelen op hun voorpagina, Amerikaanse nieuwszenders doen uitgebreid bericht van bijeenkomsten) maar nu ook in Nederland. Volgens ons komt de aandacht niet voort uit het feit dat al echt is doorgedrongen tot de onze journalistiek wat er aan de hand is en al helemaal niet omdat ze zelf onderzoek aan het doen zijn maar meer omdat de 9/11-beweging zo enorm succesvol aan het worden is dat zelfs de minst nieuwsgierige aller beroepsgroepen er niet meer omheen kan. Een klein overzicht van de kranten van gisteren. Nu, maanden nadat wij erover berichtten, kwam namelijk ook de gevestigde media op het spoor van een TU-prof met lef en visie…

Gewoon even wat cijfers in het conflict tussen Israel en de Palestijnen. De oplettende lezer zal een kleine onbalans opmerken die wellicht nog niet erg duidelijk was belicht in de mainstream-media. *kuch*