Zapruder Inc.

Ook vanaf deze plek willen wij de beroemdste „black site“ ter wereld, het gevangeniscomplex op het Cubaanse Guantanamo Bay, feliciteren met het tienjarig jubileum. Tien jaar waarin deze mensenrechtenvrijezone heeft bijgedragen aan een betere wereld, en onmisbaar werd in de strijd tegen het terrorisme „dat onze vrijheden haat“.  Bestond het kamp voor „non-gouvermental-combattants“, een door het Bush-regime uitgedachte omschrijving van de gevangenen en juridische ontsnappingsluik uit international recht en de conventie van Geneve, in januari 2002 nog uit een paar provisorische barakken, al snel werd „Guantanamo“ uitgebouwd tot een volledig functionerend concentratiekamp. Met het aantreden van Barack Obama als Amerikaans president in 2009 werd het voorbestaan van Guantanamo nog heel even bedreigd. De telepromter-president was vast besloten Guantanamo sluiten, tekende ook de nodige papieren daarvoor, en gunde de overgebleven rechtloze sloebers een civiel proces op Amerikaanse bodem. Gelukkig stak het Amerikaanse congres, zowel republikeinen als democraten, hier een stokje voor. Guantanamo bleef open, en Obama, weinig enthousiast om te vechten voor zijn verkiezingsbeloftes, bouwde de „black site“ machinerie uiteindelijk zelfs uit. „De president wil nog altijd Guantanamo sluiten“, laat Obama echter op Guantanamo’s verjaardag via zijn woordvoerder verkiezings-tactisch weten. Aha. Na in 2003 een hoogtepunt van 800 aan de Amerikanen voor een paar dollar verkochte gevangenen te hebben bereikt, zitten tegenwoordig nog ongeveer 150 mensen op Cuba vast. Naast de „911-verdachten“ als terreur-mastermind Sjeik Kahlid Mohammed (die door geheime en ondoorzichtige militaire tribunalen worden berecht. Het wachten is op het persbericht dat de „911-ers“ een spuitje hebben gehad.) veelal mensen waar met alle wil van de wereld geen rechtszaak tegen aan te spannen valt, maar die niet meer vrij gelaten „kunnen“ worden. Dat Guantanamo desondanks niet meteen het eindstation betekent, bewijzen verschillende figuren die nu opduiken als Libische „vrijheidsstrijders“ (in Syrië is het op dit moment ook goed carriere maken), haatpredikers of undercover CIA-hulpjes. Kortom, het voortdurend sleutelen aan internationale rechtsregels (in naam van democratie en vrijheid) met Guantanamo Bay als boegbeeld, heeft zijn nut-en-noodzaak bewezen. Op naar de volgende tien jaar waterboarding, ontvoering, uitlevering aan martel-staten, black-sites, CIA-airlines, buitengerechtelijke excecuties en militaire rechtbanken. Gefeliciteerd! 

Nu het militaire proces tegen “whistleblower” Bradley Manning, de man die wordt verdacht van het lekken van duizenden Amerikaanse diplomatische documenten en videobeelden naar de site Wikileaks, eindelijk van start is gegaan (Manning zit ondertussen achttien maanden in voorarrest) wordt duidelijk dat het circusproces niet zozeer om een veroordeling van Manning draait maar vooral een “voorproefje” is van een toekomstig proces tegen Wikileaks opperhoofd Julian Assange. De advocaat van Manning, David Coombs, ziet dit ook zo. Naast wraaking van de dienstdoende militaire rechter of het oproepen van getuigen als Obama, Clinton en ex-minister van Defensie Gates (is afgewezen, de verdediging mag twee getuigen inbrengen), beschuldigt Coombs de Amerikaanse regering van het “weekmaken” van zijn client voor een rol als kroongetuige in een proces tegen Assange. Inderdaad lijkt het Amerikaanse ministerie van Justitie zich op te maken tegen een proces tegen Julian Assange zodra hij via Groot-Brittannië wordt uitgeleverd aan Zweden en uiteindelijk de Verenigde Staten. 

Met of zonder toestemming van de Verenigde Naties (China en Rusland), het ziet er naar uit dat “het westen” plus Arabische Liga (NATO) op het punt staan om een “no-fly zone” boven Syrië in te stellen. Met andere woorden: uitschakeling van Syrische luchtverdediging (en wat cruciale civiele infrastructuur) en het kapot bombarderen van het regulaire Syrische leger. Dit alles om uiteraard “de burgers van Syrië te beschermen”. Het “resposibility to protect” principe wordt al door de Fransen uit de kast gehaald. De Verenigde Staten roepen ondertussen hun burgers op Syrië te verlaten en “bronnen” in de corridors van Brussel en Washington fluisteren over een Turks/Arabisch luchtscherm met ondersteuning van de Amerika. De Amerikaanse vlootbewegingen voor deze week? Jawel, CVN-77 George H.W. Bush is voor de kust van Syrië aangekomen.

Kaart: Stratfor.

Welgeteld hield de door de mainstream media opgeblazen euforie over de “definitieve redding van de Euro” slechts twee dagen aan. Toen werden de rekenmeesters in plaats van de persberichten-overtikkers wakker. Leuk idee het “stabilisatiefonds” EFSF als mega “special investment vehicle” maar als een 50% haircut op Griekse schulden niet wordt gezien als een “credit event”, met andere woorden een “trigger” om over te gaan op uitbetaling van CDS (credit default swap) verzekeringen tegen afboeking, hoezo zal het EFSF dan overgaan tot uitbetaling van de garanties (nog los van de duizenden miljarden die nodig zijn om Italië te redden of de Europese zombie-banken te bail-outen). Bovendien dekt het fonds slechts verliezen van 20% op schrot-staatsobligaties. Niet echt een overtuigende investering als straks Italië de boeken schoon gaat maken met verliezen rond de 50%. Het EFSF is slachtoffer geworden van haar eigen paradox: aan de ene kant mag het failliet van Griekenland niet tot uitbetaling van de miljarden rond Griekse schuld opgebouwde swaps leiden, aan de andere kant kan het EFSF als swap niet overtuigen dat het tegen betalingsuitval verzekert. De hoer Europa vangt weinig klanten. Rusland, China, Brazilië, niemand wil haar meer hebben. ***Update: uiteindelijke G20 orders: normaal doen, geen referendum.***

Ach, die Duitsers. Eeuwig achtervolgd door de Tweede Wereld Oorlog en dan nog eens een DDR-verleden daar bovenop. Maar de lessen uit het verleden zijn geleerd en nu is alles anders. Alhoewel....als Duitse journalisten een bureau van de Libische geheime dienst inspecteren en daar behoorlijk wat funky servers en sofware vinden, goodies uit- en in contact met- de Verenigde Staten, Frankrijk, Engeland en Duitsland, checken ze gelijk of dit spionage-speelgoed van Ghadaffi misschien ook in Duitsland zelf wordt ingezet. Jawel, ultra internet-en-telefoon-aftap-software, de stofzuiger-variant, wordt gewoon aan Duitse “Bundesländern” verkocht. Geen wonder dat bijvoorbeeld de Berlijnse piratenpartij, met 10% van de stemmen nieuw in de Berlijnse “Landstag”, de partijservers naar IJsland verhuist. Voor je weet draait een stuk, ruim over de wettelijk toegelaten bevoegdheden functionerend, malware van de Landespolizei, Rijksrecherche of Binnenlandse Veiligheidsdienst op computer of server mee. Weer een schandaal geboren. Goed, in afluister- en bespioneer-wereldkampioen Nederland de gewoonste zaak van de wereld, maar in Duitsland proberen ze nog te doen alsof ze in een democratische rechtsstaat leven. Een vos verliest zijn haren maar niet zijn.......

Het is bijna als een lang vergeten scenario uit de donkerste dagen van Arnold Schwarzenegger: twee Iraanse agenten gelieerd aan de Al Quds brigades van de Iraanse Revolutionaire Garde willen de ambassadeur van Saudi Arabië midden in Washington ombrengen. Of de Saudi wordt overhoop geschoten of hij wordt opgeblazen met “massavernietigingswapens”. Als we toch bezig zijn nemen we meteen de Israëlische ambassade mee (volgens niet nader genoemde bronnen). Om het een en ander te bewerkstelligen zullen Mexicaanse huurmoordenaars ingeschakeld worden. Helaas bleken de Mexicanen Amerikaanse agenten. Een complot en een internationale rel is geboren, aangevuurd door complete hysterie op CNN en FOX News. Iran plant allerlei verschillende aanslagen, overal. De (onbewezen) octopus van het internationale terrorisme slaat nu eindelijk toe. De Amerikanen houden zich meteen maar het recht voor om “met alle mogelijke middelen te reageren”. Alleen, de hamvraag, waarom zou Iran een ambassadeur midden in de VS willen ombrengen? Motief, of motivatie eigenlijk, ontbreekt compleet in het door Eric Holder prachtig uitgeschilderde terreur-plot. 

Je kon er op wachten. Als er namelijk iets bedreigend is voor de macht van banken en overheden, is het wel geld dat niet te manipuleren is door centrale autoriteiten. Geld dat niet te traceren is door centrale autoriteiten. Geld dat niet te inflateren is door centrale autoriteiten.

Geld zoals de populaire wordende bitcoin, ‘ electronisch goud’ . Met dit soort geld zou het volk niet meer zo gemakkelijk bestolen of bestuurd kunnen worden dus moet het geld zo snel als mogelijk verboden worden. Maar om dingen te verbieden, is een reden nodig. 

Nu de overwinningsroes in de Verenigde Staten na het doden van Osama Bin Laden weer wat is afgezwakt, begint het tot mensen door te dringen dat deze gebeurtenis de veiligheidssituatie in eigen land op scherp zet. Al Qaeda heeft gedreigd haar aandacht van het vliegverkeer te zullen verleggen naar de treinen.

**Door gastzapper piet graniet via het Zaplog**

De Nederlandse minister voor Israël Zaken Uri Rosenthal kan niet uitsluiten dat Nederland zal meewerken aan de uitlevering van terrorist (volgens de Telegraaf), hacker en public-enemy No. 1 Rop Gonggrijp aan de Verenigde Staten. Als de procedure helemaal snor zit, legt de minister de Amerikanen geen strobreed in de weg. Gonggrijp wordt verdacht van het meewerken aan klokkenluider-platform Wikileaks. Zo zou hij ondersteuning hebben verleend aan het openbaar maken van de video “collateral murder” waarin Amerikaanse soldaten vanuit een helicopter Irakese burgers en twee journalisten neerschieten. Een oorlogsmisdaad. Dat de voor de “lek” officieel aangeklaagde Amerikaanse soldaat Bradley Manning ondertussen gewoon keihard wordt gemarteld, is de minister niet bekend. Wel heeft hij in 2010 een vragenformuliertje over mensenrechten ingevuld en heeft hij bij de opmerkingen “Amerikanen niet aardig voor homo’s en zwangere vrouwen” toegevoegd. Dat het de Amerikanen ernst is met de vervolging van Gonggrijp blijkt onder andere uit het onder druk zetten van bedrijven als twitter in de jacht op Gonggrijp’s IP-adressen. Uitlevering van Nederlanders......? Ach, waarom ook niet? 

Met de meltdown van de Fukushima kerncentrale in het door de tsunami getroffen Japan, komt onvermijdelijk de wereldwijde discussie op gang of kernenergie wel een volwaardig alternatief is voor energie uit fossiele brandstoffen. Anti-kernenergiegroepen springen op om, ondanks de apocalyptische tragedie die het land treft, hun stokpaardjes af te stoffen en mee te liften op de slechte naam die kernenergie nu krijgt. Hoewel kernenergie in haar ontstaan werd gepresenteerd als een vervanger voor fossiele energie – omdat men ondermeer niet meer afhankelijk zou zijn van de politieke instabiliteit van de olieproducerende landen – werd voorbij gegaan aan het feit dat kernenergie te lijden heeft van dezelfde beperkingen als fossiele energie (dit nog even los van de grotere risico’s die het met zich meeneemt als het mis gaat). Kernenergie draait net als fossiele energie op een delfstof die moeilijk te winnen is en die eindig is, en dus inherent hetzelfde basisprobleem kent als fossiele energiebronnen. Hoewel de nucleaire grondstoffen net als aardolie en gas nooit helemaal op zullen raken, komt onvermijdelijk het Peak-moment waar het delven van de grondstof meer energie kost of geldverslindend wordt dan wat het uiteindelijk oplevert. Je vraagt je dan af waarom al die wereldleiders en knappe koppen zo vast blijven houden aan dit achterhaalde concept van energiewinning, helemaal als blijkt dat we daarmee ook nog ons milieu verzieken. Het antwoord lijkt geopolitiek te zijn.

Mark Kennedy heeft er spijt van. De tot voor kort nog politieagent in London, of als anderen hem kennen: geëngageerd mileu-activist, blijkt een spectaculaire meester agent-provocateur te zijn. Geweest. Mark Kennedy, of Mark Stone, viel door de mand tijdens een Brits proces tegen vijf milieu-activisten. “Vrienden” vonden een pas met zijn werkelijke naam, brachten de zaak “Mark Stone” in tijdens het proces, en een schandaal was geboren. De politieman blijkt namelijk niet alleen in de Britse “scene” actief maar hielp bijvoorbeeld mee bij het organiseren van protesten tegen de G-8 vergadering in Heiligendamm (2007), de NATO (2009) of “direct action” trainingskampen in IJsland (2005). In totaal vloog Mark naar 22 landen met zijn door de Britse politie ter beschikking gestelde paspoort. Waarmee de vraag opduikt: kreeg de agent-provocateur, die duidelijk over de grens van het toelaatbare opereerde, hulp van bijvoorbeeld de Franse of Duitse regering? En hoe ver ging deze man bij het aansporen tot geweld? Maar nu heeft Mark spijt, en gaat de activisten die dankzij hem in de beklaagdenbank zitten helpen. Naast hen is overigens al een plekje op de bank vrijgemaakt.

We besteedden al eerder kort aandacht aan het recent verschenen boek De Demmink Doofpot, samengesteld door Drs. Jan Poot. Hoewel we Demmink-gate al jarenlang volgen en er meerdere malen over geschreven hebben, blijft het een ongelooflijk verhaal. Ongelooflijk in de zin dat Joris Demmink schijnbaar onaanraakbaar nog steeds als Secretaris-Generaal (SG) op de hoogste post van het Ministerie van Justitie zit. Ongelooflijk dat een man in zijn positie dergelijke beschuldigingen van kindermisbruik en machtsmisbruik kan overleven zonder dat zijn positie in twijfel getrokken wordt. Maar nog meer ongelooflijk is dat de gehele machtsstructuur er omheen hem kennelijk uit de wind houdt en dus medeplichtig is. Het is een verhaal dat op meerdere fronten verbazingwekkend is en tegelijkertijd aantoont dat Nederland niet het kneuterige polderlandjesimago verdient dat het in het buitenland meestal heeft. Met de moord op Pim en Theo heeft Nederland definitief haar ‘onschuld’ verloren, maar met Demmink-gate treedt het toe tot de landen met vieze, donkere geheimen, die passen bij de foute naties waar men in de VN de mond van vol heeft. De vraag alleen is: willen we het wel weten?

Terwijl superworm Stuxnet zich een weg vreet door de door Siemens aangedreven wereld, hebben we een officiële verdachte voor het in elkaar sleutelen van dit ingenieus stukje malware. We hebben hier waarschijnlijk te maken met een echte cyberaanval, die (onbedoeld) wat „collateral damage“ aanricht, gericht op de Iraanse kerncentrale bij Bushehr. De dader? Het Israëlische special forces unit 8200. Een stukje code in Stuxnet bevat het woord “myrtus”, of in het Hebreeuws Hadassah, de meisjesnaam van Ester de joodse koningin van Perzië. Oke, matig bewijs. Laat nu ook nog een unit 8200 medewerker op de gebruikelijke ”kaltstell-methode” gearresteerd zijn. Hmm. Iran is het meest getroffen en het opstarten van de Iraanse kerncentrale is nu tot nader order uitgesteld. Leuk, maar wie kan er nu aansprakelijk worden gesteld voor de door Stuxnet veroorzaakte puinhoop?
In Nederland oefenen we as-we-speak met de Amerikanen in Cyber Storm III op dergelijke scenario’s. ***dank Preacher***

Onze huisfilosoof merkte het al op: „wanneer is een Godwin geen Godwin meer?“. Wie anno 2010 naar de politieke kaart van Europa kijkt, kan aardig wat landen bruin/zwart inkleuren. Een golf van nationalistische, rechts-extremistische groeperingen weet een plaats in parlementen en regeringen te veroveren, „Wildersiaanse“ politici staan op om het trucje van Geert Wilders te herhalen, en „gevestigde“ politieke partijen reageren in verschillende landen met goedkoop populisme. Er waait een frisse (extreem)rechtse wind door Europa en dat slechts (daar komt de Godwin) 70 jaar na de Tweede Wereldoorlog. Deze ronde zijn het de moslims die een „bedreiging“ vormen, al wordt soms teruggegrepen op een traditioneel vervolgde groep: de statenloze (en daarmee wettenloze) zigeuners. Maar is het echt „onderhuids“ racisme dat op dit moment boven komt borrelen? De pavlov-reactie in economisch slechte tijden? 

De wereld is niet alleen het Pentagon. De wereld is ook Blackwater, of beter, Xe Services. Of Terrorism Research Center (TRC). Of Total Intelligence Solutions. Of een van de vele sub-ondernemingen van Erik Prince, de (oud) eigenaar van het beruchte en wetteloze huurlingen-bedrijf Blackwater. De tentakels van Prince zijn ondernemingen blijken nu nog verder te reiken dan slechts huurlingen leveren aan bedrijven en legers die actief in Afghanistan, Pakistan en Irak (boze tongen beweren zelfs dat Prince, als “bible-belt” conservatief rond oa Blackwater en Amway Corp. een donateur van Geert Wilders is) zijn. Via, via is Blackwater (DD: laten we Blackwater gebruiken als “verzamelnaam") actief voor vele landen en, hoe kan het anders in een corporatistische wereld, corporations. Zo blijkt Blackwater vrolijk voor Monsanto “oppositiegroepen” te (willen) infiltreren, levert het beveiliging voor de Deutsche Bank of Disney Corp. En traint het bedrijf legers en politie. Onder andere de Nederlandse politie blijkt belastinggeld voor training aan Prince Co. uit te geven. Ja, die buurtagent die altijd zo vriendelijk is, kan in theorie gewoon een doorgetrainde “Blackwater” zijn. Zie onder andere dit artikel. Doemt de vraag op: waarom doet de Nederlandse staat zaken met een dergelijke onderneming met dubieuze achtergrond?

Er wordt op dit moment “ernstig zorgen” gemaakt over de toekomst van het internet. Ja, ondertussen beginnen een aantal verloren politici plotseling te realiseren dat “persvrijheid”, “privacy” en “vrijheid van meningsuiting” slechts een snackje is voor de corporatistische bovengestelden, en dat zodra “openheid” over een smerige oorlog wordt gegeven, iemand oude media en politiek gek maakt of het wettelijk geregeld kan worden om personen van het internet af te smijten, bepaalde democratische principes harder wegsmelten als witte fosfor op een zonnige dag in Gazastad of Bagdad. Europarlementariër Marietje Schaake (D66) bijvoorbeeld maakt zich grote zorgen over de oproep van Obama om wikileaks chef Julian Assange ook in Europa aan te pakken en het feit dat de Amerikanen al met verschillende landen praten om wikileaks kapot te censureren. Alles moet in een juridisch kader worden gegoten, volgens Schaaks, en er moet vooral niet te overhaastig gereageerd worden. Welnu, met wettelijke kader heeft de Nederlandse chef censuur Hirsh Ballin geen moeite. 

Hoewel niet “officieel” in Zapruder’s “Conspiracy Top-30”, verdient de zaak rond de dood van de Britse wetenschapper David Kelly zeker een Zapruder vermelding. De moord op Kelly, nu weer in het nieuws vanwege (de zoveelste) roep om heropening van de zaak, is een schoolvoorbeeld voor alle schandalen en complotten in het Engeland onder het “Blair regime” (we noemen BAE systems steekpenningen, het 7/7 onderzoek, Cash for Honours), inclusief weinig overtuigend “officieel onderzoek”. De moord, de coverup en het “onderzoek” is zo bedenkelijk dat, als het niet om een zeer tragische dood zou gaan, je bijna zou kunnen spreken van “Monty Python-esk”. 

“Papa…?“
“Uhuh…“
“Wat doen we nu?“
“Hoe bedoel je JP: “Wat doen we nu”?”
“Nou ja..gheghe..nu we niet meer aan de macht zijn?”
“Jij bent niet meer aan de macht JP, ik blijf zitten waar ik zit.“
“Echt? En ik dan? Wat moet ik nu doen? De WW in….gheghe….?“
“Misschien wel..“
“Echt…gehe..*kuch!*..ghe?“
“Grapje JP…“

Vanaf augustus dit jaar kunnen Amerikaanse „terroristenopspeurneuzen“ details over al uw banktransacties richting (en vanuit) non-EU landen opvragen. Hier kunt u zich niet tegen weren, niet in de EU en niet in de Verenigde Staten, en geen enkele rechtbank of andere „beslissingsinstantie“ wordt om toestemming gevraagd. De Amerikanen mogen het eenvoudigweg. Die gegevens vragen zij op bij het Belgische „Swift“, de digitale boekhouder voor internationale transacties. Swift kan helaas om technische redenen niet „doelgericht“ gegevens over betaalverkeer verstrekken en moet daarom informatie in „bulk“ verstrekken. Zo kan het gebeuren dat uw overboekingen richting, bijvoorbeeld, Japan, ergens op een FBI bureau komen te liggen. Omdat „terreur moet worden bestreden“. „Terreur“ in de meest vage, rekbare, definitie natuurlijk.

De opvarenden van het hulpkonvooi voor Gaza die in de zeer vroege ochtend van afgelopen maandag werden overvallen door Israëlische marinetroepen, zullen verbaasd hebben opgekeken toen bleek dat de piratenvlag die ze hadden verwacht te zien geen doodshoofd met gekruiste botten toonde, maar een fier wapperende davidsster. Tenminste, als ze iets hadden kunnen zien in het pikkedonker toen opeens mannen uit helikopters zich op het dek van één van de schepen lieten droppen. Je zou zomaar kunnen denken met gebroodroofde Somalische vissers piraten van doen te kunnen hebben, aangezien ze zich nog niet in de Palestijnse Israëlische wateren bevonden. Vervolgens begingen de opvarende activisten de domme fout door zichzelf te verdedigen met spullen die voorhanden waren, omdat het namelijk niet netjes is je overvallers proberen van je boot te slaan en je vege lijf te redden. De stokken, ijzeren staven en “puntige objecten” waren kennelijk te veel voor het best geoutilleerde leger van de wereld en in stijl besloten ze op de activisten – of moet ik zeggen “terroristen”? – in te schieten met scherp. Ach ja, als het werkt om op het land ongewapende burgers levend te verzengen met fosforbommen of te verpulveren met tankgranaten, dan is het legen van een automatic assault rifle op een zooitje ongewassen hippies met stokken nog redelijk fair. Voor Israëlische begrippen dan.