Zapruder Inc.

Met nog enkele dagen te gaan tot de algehele volksraadpleging over aanpassing van Venezuela’s grondwet werd het tijd om de laatste fase van operatie “pliers“ in te zetten. Al weken demonstreren studenten van de private universiteiten, gesteund door de Katholieke kerk en met goed gevulde kas, tegen de voorstellen van de socialistische Chavez regering. De Venezolaanse elite, de FEDECAMARAS, laat druppelsgewijs kapitaal naar het buitenland sijpelen en draaien doormiddel van beperkte voedseldistributie de duimstroeven bij de bevolking extra aan. Chavez wordt gehaat door de top van zijn land. Zijn plannen, een complete sociale hervorming van Venezuela, zijn een directe bedreiging voor grootgrondbezitters, industriëlen, corporations, banken en vooral de invloed van de Verenigde Staten (Wereldbank, IMF) op het Zuid Amerikaanse continent. Chavez moet weg en “pliers” zal dit bewerkstelligen. Maar het complete plan van de CIA kwam op straat te liggen. Foutje in de gesloten communicatie tussen de Amerikaanse ambassade en de CIA-top in Langley. Op zich al zeer opmerkelijk, maar extra voor Nederlanders als in dezelfde memo Curacao als uitvalsbasis voor een Amerikaanse interventie wordt genoemd. 

Achtervolgd worden door mannen in lange regenjassen. Plotseling lege bankrekeningen en ingetrokken creditcards. Inbraak zonder diefstal. Ontslag zonder duidelijke reden. Bedreiging van familieleden. Welkom in de wereld van de “whistleblowers”. Wisten Bush, de CIA en de FBI wat er zou gebeuren op 11 september? Zeker. Ondanks bedreiging, initimidatie en domweg kapot gemaakt worden, liet een aantal moedige mensen zich niet het zwijgen opleggen. Bush knew. 

Update 22/10/2006: Whistleblower Robert Steele en Robert Bowman toegevoegd, twee hoge (ex-) militairen. Video van Bowman’s speech toegevoegd. Een must-see. Zijn standpunt, vooral geo-politiek is trouwens exact hetzelfde als wij hier ook verkondigen.
Update 14/11/2007: Wegens (Gimme your) Loose Change III in de rebound

Het is op de kop af drie jaar geleden dat de BBC voor het eerst de documentaire “The Power of Nightmares” uitzond, een driedelige, drie uur durende verhandeling over de belangrijkste antagonisten van onze tijd: de neoconservatieven (en ook neoliberalen) en extremistische Islam. De maker Adam Curtis (The Mayfair Set, The Century of the Self en The Trap – What happend to our Dream of Freedom) laat in zijn speels opgezette documentaire zien hoe westerse politici, in een tijd van vervagende politieke tegenstellingen tussen links en rechts en een overgebleven dominante ideologie (neoliberalisme), in Islam een bindende tegenstander vinden. Met oude angstgegner de Soviet Unie als sjabloon wordt extremistische Islam opgeblazen tot een tegenstander van mythische proporties. Een win-win situatie voor beide partijen en de zogenaamde “oorlog-tegen-terreur”, met veroveringsoorlogen in het Midden Oosten en een constante staat van paranoia in de Verenigde Staten en Europa, als gevolg. *Met dank aan het Zapruder-vertaalteam: VII voor vertaling, en Monkeyman en Eagle voor de technische ondersteuning.*

Vice-president Dick Cheney, of Darth Vader, of Dickeye, Dr Doom..Evil…SlickDick etc is ongeveer de meest gehate man in de Amerikaanse politiek sinds…..Nixon? Misschien zelfs wel sinds Koning George de III. Als mentor van president George W. Bush heeft de “veep“ de macht van zijn ambt verstrekkend uitgebreid, wordt hij gezien als de drijvende kracht/macht achter de oorlog in Irak (was minister van Defensie onder Bush I en Irak I), lobbyt hij onvermoeibaar voor oorlog met Iran, wordt de man telkens genoemd in de talloze schandalen waarin de Bush-administratie verwikkeld is, spioneert hij, liegt hij, bedriegt hij en eet schattige, wollige puppies. Na zes maanden beraad besloot de democratische afgevaardigde voor Ohio en (kansloos)presidentskandidaat Dennis Kucinich het Amerikaanse Huis een resolutie aan te bieden om Cheney als vice-president af te zetten. Impeachment. Cheney heeft immers gelogen over Irak, een CIA-agent ernstig in gevaar gebracht en staat op het punt de Verenigde Staten in een nieuwe oorlog werpen. Het voorstel zou met gemak zijn afgeschoten, de democraten zijn tegen impeachment, ware het niet dat de republikeinse partij halverwege de stemming besloot juist voor de resolutie te stemmen. De zaak ligt nu bij het House Judiciary Committee, een senaatscommissie voor juridische aangelegenheden. En het lijkt erop dat er hoorzittingen gehouden gaan worden. 

Opsluiting zonder ten laste legging is een fantastische oplossing voor veel van onze maatschappelijke problemen. Volgens bepaalde Nederlandse politici. Geert Wilders ziet wel iets in een Nederlandse Guantanamo, gevuld met mensen die volgens het Israëlische model van “administratieve dententie“ daarheen zijn gebracht. Een getuigenis van een persoon in dienst van de AIVD zou genoeg zijn om iemand achter tralies te zetten. Wilders kwam tot zijn uitspraken na een bezoekje aan de beruchte Amerikaanse gevangenis Guantanamo Bay. Ook de VVD-er Hans Van Baalen is vol enthousiasme over de gevangenis. Iedereen wordt prima behandeld, lekker bedje, lekker eten. Niets aan het handje. Toch raar dat de Amerikaanse oud-minister van Defensie Rumsfeld laatst hals-over-kop Frankrijk moest verlaten. Hij wordt door verschillende groeperingen en mensenrechtenorganisaties aangeklaagd wegens opdracht geven tot martelen en het schenden van internationaal recht. Schijnbaar is het toch niet allemaal zo zachtzinnig wat er in de naam van de oorlog-tegen-terreur gebeurt.

In de documentaire “Taxi To The Dark Side“ wordt uitgelegd hoe de internationaal gezochte Rumsfeld en een team van juristen het Amerikaanse congres zover heeft gekregen om actieve marteling van gevangenen goed te keuren. De film onderzoekt hoe marteling als ondervragingstechniek werd geïntroduceerd in verschillende Amerikaanse gevangenissen en “black-spots“ en welke sleutelfiguren in de Bush-administratie daarbij een rol speelden. 
***update: Hier de film in high-res***

Eigenlijk is de term “extremistische Islam” een contradictio in terminis. Zoals gastzapper Khalid Ibn Al Walid een paar weken geleden probeerde uit te leggen, zou (zou!) Islam niet voor meerdere uitleg vatbaar moeten zijn. Zou moeten zijn...maar helaas blijken bij alle wereldreligie’s, om verschillende redenen, allerlei groepen of personen verschillende interpretaties, opvattingen of belevingen aan hun kerngeloof mee te geven. En zo ontstaat iets wat we een schisma noemen. Sinds de aanslagen van elf september 2001 zijn wij, het westen met Christelijke achtergrond, volgens de Amerikaanse president Bush en vele andere westerse politiek leiders en opiniemakers in “oorlog” met een van de meest bedreigende van dergelijke religieuze afsplitsingen: de radicale of extremistische Islam. Sommige “denkers” gaan nog verder en zien een onvermijdelijke confrontatie tussen de complete Islam en het westen zoals de zwart/wit culturen-botser Samuel Huntington. Hoe dan ook, op dit moment bestrijden we actief de “radicalen“ zowel in den vreemde (Afghanistan, Irak) als aan het thuisfront (aangescherpte wetgeving, publiekscampagnes terreurbestrijding). Islam of extremistische Islam staat hoog op de agenda van verschillende politici, de media raken niet uitgepraat over het fenomeen en het Nederlandse volk ziet Islam over het algemeen als “zeer bedreigend”. Dus wat is eigenlijk extremistische Islam? Wie zijn “ze” en hoe groot is die dreiging? En de belangrijkste vraag die eigenlijk nooit gesteld wordt: wat willen die “extremisten” nu eigenlijk? Waar doen ze het nu voor? Over Salafisten, bomgordels, Islamo-fascisme en Jihad Inc. 

Met haar nieuwste boek, ”DE SHOCKDOCTRINE
De opkomst van rampenkapitalisme”, gaat Canadees onderzoeksjournaliste Naomi Klein wederom geen vrienden maken in de hogere regionen van de corporate wereld en aan de rechterkant van het politieke pallet. Klein brak in 2000 door met het boek “No Logo“, over de onzinnigheid van de merkengerichte consumptiecultuur in het “westen“ en uitbuiting van werknemers in derdewereldlanden. Het boek werd prompt omhelst door de zogenaamde “anti-globalistische“ beweging en geldt sindsdien (opmerkelijk) als een soort manifest. In “The Shockdoctrine“ graaft Klein dieper naar de machinaties van corporations en hun politieke handlangers. Hoe doormiddel van “shock therapy“ de fundamentalistische ultieme “vrije markt“ theorie van Milton Friedman, volgens velen de belangrijkste economisch denker van de twintigste eeuw, de wereld veroverde. Van de Chileense coup in 1973 tot de “uitverkoop“ van de federale staat door de Bush-administratie in de Verenigde Staten. Met als (voorlopig?) apotheose de corporate maakbaarheid van samenleving en privatisering van oorlog in Irak. 

Toetsenbordactivisme is verplicht. Daar hoort iedere burger aan te doen. Dat hoort bij ieders opvoeding. Het middel is beschikbaar, de techniek is voorhanden en in Nederland geldt de vrije meningsuiting onverkort, of Bush, Balkenende en Blair willen of niet. Hoe fout de oorlog in Irak precies is weet ik niet. Mijn inschatting is heel fout. Ik heb met diverse gemiddeld goed opgeleide mensen gecommuniceerd hierover, waaronder professors en politici. Zelfs Balkenende en de Koningin hebben mijn brieven beantwoord. Toen Balkenende besloot politiek akkoord te gaan met de oorlog in Irak, besloot ik zo goed als ik kon zijn vervolging te organiseren. Ik wist dat me dit niet in dank afgenomen zou worden door de minister-president en zijn partij, maar als ik mij er niet mee bezig hield werd ik depressief. Ik voelde mezelf een lijk worden toen ik Balkenende akkoord zag gaan met de oorlog van Bush in Irak. Het was alsof er een atoombom in mijn hoofd ontplofte en al mijn bloed uit mijn lichaam wegtrok.

Eén van de meest buigzame en vergeetachtige entiteiten op aarde schijn toch wel de menselijk ziel te zijn. Buigzaam doordat het ondraaglijk lijden kan absorberen en vergeetachtig omdat het dezelfde fouten keer op keer maakt. We leren niks van oorlogen, genocide, godsdienstwaanzin, racisme en terreur. En het zijn juist die eigenschappen van de collectieve ziel die ervoor zorgen dat machthebbers keer op keer misbruik kunnen maken van het collectief. In de wereld zuchten veel landen onder een repressief regime van een totalitaire overheid of worden ze in een continue flux van angst gehouden door de spin doctors en politici, maar er is één land waar dit alles toch wel in een triest toppunt samenkomt: de Verenigde Staten. Als we alleen de laatste 100 jaar in ogenschouw nemen van deze natie, dan zien we hoe het Amerikaanse volk keer op keer bedot, geruïneerd, uitgekleed en verkracht wordt door de ‘powers that be’. Met het aantreden van de huidige president Bush lijkt de clusterfuck een nieuwe dimensie ingegaan te zijn. Kennelijk maken de machthebbers zich niet meer druk of het volk ziet hoe en dát ze verneukt worden door hun eigen president, het gebeurt gewoon schaamteloos in alle openheid voortaan.
En ik vraag me af: wat is er verdomme nog nodig voor een totale revolutie in dat land?! 

Sommige artikelen zijn zo goed, die verdienen gewoon meer aandacht. Dat geldt zeker voor het drieluik van Roger Morris over het leven, en met name de professionele loopbaan, van de nieuwe Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates. Zoiets lijkt op het eerste oog een saai en gortdroog relaas te worden, maar Morris “gebruikt” Gates om een veel groter en beduidend spannender verhaal te vertellen.

Oud lid van de National Security Counsil (NSC) Morris schetst in de artikelenreeks een korte geschiedenis van de CIA, vanaf de jaren vijftig tot nu, met alle geheime operaties en interventies. De provinciale en bureaucratische Gates, die uiteindelijk onder de oude Bush zal opklimmen tot directeur van het vermaarde inlichtingenbureau, blijkt direct- of indirect bij veel operaties betrokken te zijn. Maar Morris gaat verder. Hij ziet in Gates een metafoor, of spiegel, van het Amerikaanse internationale beleid door de jaren heen. 

Eerder vandaag heeft de rechtbank in Irak Ali Hassan al-Majid, een neef van wijlen Saddam Hussein, die ook wel bekend staat onder de naam “Ali Chemicali”, schuldig bevonden aan genocide in de Anfal campagne tegen de koerden in 1988, waarna hij tot de strop werd veroordeeld. Als je uit gaat van het Iraakse rechtssysteem, waarbinnen de doodstraf gehanteerd wordt, dan lijkt deze straf mij niet onterecht, gezien de wrede daden van destijds.

Wat echter wel wrang is, is hoe de huidige bezetters van Irak met dit soort zaken paraderen. Wat is men toch goed dat men Irak is binnengevallen, en de Iraki’s weet te bevrijden van dit soort monsters. Wat is men toch weer goed dat men de schuldigen achter Anfal en Halabja te pakken heeft. Als we immers terug gaan in de tijd, en kijken wat destijds in 1988 de rol was van de Amerikanen in bijvoorbeeld de Anfal campagne en het bloedbad bij Halabja, dan krijgen we een compleet ander beeld.

“We zullen vechten tot de laatste man”, aldus de woordvoerder van Fatah al-Islam, de mysterieuze terreurgroep die in het noorden van Libanon al weken het Palestijnse vluchtelingenkamp Nahr al-Barid in gijzeling houdt. Het Libanese leger heeft het kamp hermetisch afgesloten en voert dagelijks beschietingen uit. Duizenden Palestijnen zijn wederom op de vlucht. En Libanon staat op de rand van een nieuwe burgeroorlog. Waar de ultra fanatieke strijders zo plots vandaan zijn gekomen, wordt langzaam duidelijk. De Libanese regering wijst naar Syrië, dat Libanon zou willen destabiliseren maar Syrië ontkent alle betrokkenheid. De waarheid blijkt duisterder. De gebeurtenissen in Libanon kunnen worden gezien als “blowback” van een onzalig plan. Het lijkt erop dat de huidige Libanese regering zelf de salafistische terreurgroep in huis heeft gehaald. Met complimenten van de Verenigde Staten. 

De media puilt er van uit, en iedereen heeft het er wel eens over. Terrorisme. Maar wat is terrorisme nou precies? Wanneer is iemand wel een terrorist en wanneer niet? Zoals iedereen weet wordt er wereldwijd een oorlog gevoerd tegen terrorisme. Er worden wetten aangenomen tegen terrorisme. Er worden profit en non-profit organisaties opgezet om het terrorisme te bestrijden. Soldaten vechten dagelijks in Irak en Afghanistan tegen het terrorisme, en Amerika voert inmiddels campagne tegen alle vormen van terrorisme. Ook het drugsterrorisme.

9/11, 7/7, 3/11. New York, London, Madrid. Drie grote terreuraanslagen met veel overeenkomsten. De rol van de Westerse veiligheidsdiensten, de ongeloofwaardige verklaringen, de politieke tijdstippen waarop ze plaatsvonden en hun rol in de war on terror. Het duurde even maar na het Amerikaanse volk en het Spaanse volk, begint nu ook het Engelse volk in de gaten te krijgen dat er wel eens wat anders aan de hand zou kunnen zijn geweest dan datgene wat hun op de mouw werd gespeld. Nabestaanden en overlevenden willen nu een openbaar onderzoek naar de rol van de veiligheidsdiensten omdat deze incompetent zouden zijn gebleken. MI5, de Engelse inlichtingendienst, bleek de verdachten al maandenlang op het spoor en heeft niet ingegrepen.

Wij durven nog wel verder te gaan. Wij zeggen dat de veiligheidsdiensten juist heel capabel zijn gebleken. Heel capabel in het plannen en laten uitvoeren van deze terroristische aanslag. Wij zeggen dat onze eigen veiligheidsdiensten, in opdracht van criminele en/of opportunistische elementen in onze eigen regeringen, deze grote aanslagen op z’n minst in verregaande mate hebben gefaciliteerd.  Dit is wat Robin de Ruiter over 7/7 te zeggen heeft in zijn boek over 9/11.

Update 9/5/2007 22:20: de tekst ietwat bijgesteld op het punt van de ‘gelijktijdige oefeningen’, het lijkt hier om een papieren oefening te zijn gegaan, zonder daadwerkelijke mobilisatie van mensen of materieel.

Khalid Sheikh Mohammed, het “Al-Qaeda mastermind,” heeft bekend direct betrokken te zijn geweest bij zo’n beetje iedere grote aanslag van de afgelopen 20 jaar. Dit heeft hij via zijn ‘persoonlijk vertegenwoordiger’, een luchtmachtofficier, geen advocaat, verklaard voor een geheim militair tribunaal. Klinkt betrouwbaar, niet?

Mohammed, de ‘derde man’ van Al Qaeda, zit sinds 2003 vast in de Amerikaanse gevangenis concentratiekamp Guantánamo Bay op Cuba waar hij ongetwijfeld de ‘speciale behandeling’ heeft gekregen. Een soortgelijke behandeling werd in de Middeleeuwen gebruikt om heksen te laten bekennen dat ze op bezemstelen rondvlogen. Maar in de strijd tegen terrorisme is alles geoorloofd zullen we maar denken. Mohammed beweert inderdaad gemarteld te zijn.

‘Ik was verantwoordelijk voor de gehele uitvoer van de 11 september-operatie,’ zegt hij in een verhoor, waarvan het Pentagon de transcriptie heeft vrijgegeven. In totaal heeft Mohammed bekend dat hij verantwoordelijk is voor het plannen van 28 aanslagen. Hij zou bij drie aanvallen hebben meegeholpen met de uitvoering.

Er is een zeer merkwaardig videofragment opgedoken van de BBC World’s live uitzending van 11 september 2001 waarin het instorten van het Salomon Brothers gebouw, beter bekend als WTC7, wordt gemeld om 16:57 EDT, 23 minuten voordat het daadwerkelijk instortte opgeblazen werd. Terwijl verslaggeefster Jane Standley in New York vertelt over de instorting is het gebouw nota bene nog zichtbaar op de achtergrond. Zijn ze helderziend bij de BBC of werd er een persbericht te vroeg uitgestuurd? Vijf minuten voor de implosie van Gebouw 7 valt de satelietverbinding met New York weg. Stel je voor dat we het hadden kunnen zien vallen achter haar. Dat zou pas echt gênant zijn geweest.

In de strijd tegen de Islamic courts wordt Ethiopie gesteund door het Westen en met name door de Amerikaanse regering. Afgelopen maand is Ethiopie met haar leger Somalie binnengevallen om de interim regering (door velen gezien als een puppet-regime geïnstalleerd door Ethiopie) te hulp te schieten in haar strijd tegen de rebellen. Ethiopie wordt echter geleid door Meles Meles Zenawi, minister president van het land en genoemd op het lijstje van wreedste dictators wereldwijd. Zo berichtte Reporters Sans Frontiers over de inbreuk op de vrijheid van pers en meningsuiting in het land. Maar omdat hij tegen Islamitische rebellen vecht, krijgt hij de steun van het Westen. Waaruit maar weer eens blijkt dat vrijheid en democratie toch vooral loze marketing kreten zijn. En het conflict tussen Ethiopie en Somalie dateert van ver voor de Islamic courts, maar ook dat wordt voor het gemak even buiten beschouwing gelaten. De Afrikaanse Unie is op het moment bezig met het voorbereiden van een vredesmacht die naar Somalie gestuurd moet gaan worden waarvoor troepen uit Nigeria en Uganda naar het gebied afgezonden worden. De minister van defensie van Zuid Afrika, Mosiuoa Lekota heeft de Amerikanen verzocht zich niet verder te mengen in het conflict, mede vanwege de schijn van belangenverstrengeling en gezien het imago van de VS dat niet al te best is sinds de oorlogen in Afghanistan en Irak.

Het wordt alsmaar mooier in dit bananenland: vandaag is de ministerraad akkoord gegaan met een wetsvoorstel van Hirsch Ballin (Justitie) waarmee een verdachte van een gewelds- of zedenmisdrijf gedwongen kan worden mee te werken aan een bloedtest. Hierbij wordt gekeken of de verdachte besmet is met het niet-bestaande verzonnen HIV-virus of andere ernstige besmettelijke ziekten die overgedragen zouden kunnen zijn naar het slachtoffer. Zonder teveel vooruit te lopen op onze aankomende en spectaculaire Zapruder AIDS-special kan ik jullie vast verklappen dat een ‘positief’ resultaat op deze test weleens een hogere straf zou kunnen blijken dan het uiteindelijke vonnis. En niet alleen voor de verdachte, maar ook voor het slachtoffer kan het weleens een extra “straf” betekenen bovenop het reeds aanwezige trauma van het zedenmisdrijf: het snel uitvoeren van het bloedonderzoek is nodig zodat het slachtoffer zo snel mogelijk vergiftigd behandeld kan worden met AIDS-medicijnen. Tja, laten we dan even volledig voorbij gaan aan het feit dat deze “goed bedoelde” wet compleet voorbij gaat aan artikel 11 van de Nederlandse grondwet: “Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam”.

Het is maar lastig, die grondwet.

De Oklahoma city bombing heeft in Nederland nooit veel aandacht gekregen. Op 19 april 1995 werd het Alfred P Murrah-gebouw in Oklahoma city verwoest door een bomaanslag, met 168 doden en ruim 500 gewonden tot gevolg. Het officiële verhaal was simpel: gestoorde ex-soldaat met rechts-extremistische ideeën huurde een truck bij de firma Ryder, gooide deze vol met kunstmest, reed naar het gebouw, en liet de boel ontploffen. Timothy McVeigh werd opgepakt door de FBI, en na een kort proces op 13 juni 1997 ter dood veroordeeld. Op 11 juni 2001 werd het vonnis voltrokken. Punt erachter, klaar, uit. Een simpel één man – één bom scenario.

(ingezonden door Kim Winkelaar)

Eline van 100%NL in gesprek met Patman van Zapruder. Elke Maandagavond en Woensdagavond om 18.20 een conspiracy. Deze keer over de Oklahoma City Bombing

Abonneren op de zapcast kan hier.