Zapruder Inc.

Een corporatie heeft de kenmerken van een bedrijf en de staat, maar is geen van beide. Ze is machtiger, veel machtiger. Ze verenigt verschillende belanghebbende groepen in één centrale entiteit waarbinnen de verschillende groepen interacteren volgens vastgestelde processen en regels. Ongeveer 400 jaar geleden werden de corporaties zoals we ze nu kennen opgericht door de Europese koloniale mogendheden, omdat de monarchen zochten naar een manier om de exploitatie van de koloniën, en de explosieve groei van bedrijvigheid die daarmee gepaard ging, te controleren. Hiertoe werd de corporatie opgericht: een onheilige kind met de wetgevende en militaire macht van de staat en de financiële macht van de nieuwe economie die door de handelaren werd geëxploiteerd. Het belangrijkste doel van corporatie was om lokaal welvaart en goederen te onttrekken en ze te centraliseren in de diepe zakken van bourgeoisie en de heersende adel. Zo werden de koloniën met behulp van speciale handelswetten, monopolies en legers onderworpen zodat de handelaren het alleenrecht hadden de rijkdommen te exploiteren. De Verenigde Oost-Indische Compagnie was één van de eerste corporaties ter wereld, die met behulp van een machtige oorlogsvloot en bij koninklijk decreet de koloniën stripte van hun rijkdommen. Na de Amerikaanse burgeroorlog werd de corporatie een rechtspersoon en praktisch onaantastbaar door haar lokale ongebondenheid en beperkte aansprakelijkheid. Nu worden corporaties gezien als de zegen van de mensheid en de brengers van werkgelegenheid en welvaart. Maar dat is niet zo. Hoewel een rechtspersoon en gevuld met echte mensen van vlees en bloed, is de corporatie weinig humaan. De emergente aard van de corporatie is erop ingericht dat ze de mens gaat vernietigen. Althans, de meesten van ons.

Het dodelijke virus dat corporatisme heet, in drie delen.

In mijn persoonlijke protest tegen de pharmamaffia probeer ik zo min mogelijk Nederlandse TV te kijken, zodat ik ook niet bij de pillendealers hoeft aan te kloppen voor antidepressiva. Toch leek het noodlot me gunstig gestemd toen ik afgelopen zondagmiddag toevallig bleef hangen op Buitenhof, een programma dat buiten een hoop gebakken lucht als enige constante lichtpunt de columniste Désanne van Brederode heeft. Na wat partijretoriek van een ploeterende Agnes Kant (ach, wat is die PVV toch gemeen!) en weer een scherpe column van Désanne waarbij de wetenschappelijke kerk even werd gefileerd, kwam het klapstuk aan tafel in de vorm van voormalig staatssecretaris Rick van der Ploeg en oud-minister en Wereldbanktopman Herman Wijffels. Inzet was de mondiale crisis, het failliete banksysteem en de graaicultuur. En voorwaar, het gesprek viel niet tegen! Beter gezegd: in inhoudelijke zin was het voor Nederlandse (MSM) begrippen zelfs verfrissend te noemen. Interviewer Rob Trip schrok er zichtbaar van. Maar er werd opnieuw één ding bevestigd dat we allemaal allang wisten: mensen in machtposities doen op dat moment zelden het moreel juiste en komen pas ‘tot inzicht’ als het te laat is en ze niet meer in de positie zijn om een echt statement te maken. What else is new?

Recentelijk had de Zapruder Inc. redactie een gezellig uitje en nerds als we zijn, kozen we voor een dagje kwantumtheoretiseren en dot-connecting met zelfbenoemd fysica-superster Nassim Haramein. Nassim heeft een DVD box die grote indruk maakte. Op dit niveau zijn wij natuurlijk niet bij machte iets te controleren, maar de manier waarop Nassim via relativiteitstheorie, kwantumtheorie, zwarte gaten en zijn eigen geometrische patronengegoochel uitkomt op piramides, de bijbel en graancirkels was gewoon ronduit cool. En niet eens heel ongeloofwaardig. Een demonstratie out-of-the-box denken first class.

Dus. Op naar 4 uur Haramein live. En op naar de free-energy machine die hij gebouwd had. En het genezen van kanker. En eigenlijk alle andere ziekten. En bloemetjes het eeuwige leven geven met ingestraald water. En alom aanwezigheid van buitenaards leven op aarde. Nassim liet ‘m flink uit de broek hangen en schaamde zich nergens meer voor. Guru in alles en redder van de wereld. Met een serieuze bespreking van zijn ‘unified field theory’ had het niets te maken. Dus toen geloofden we er dus helemaal niets meer van. Probleem. Nassim cool of Nassim volslagen doorgeslagen? We vroegen een second opinion van een ‘echte fysicus’, Jan Zaanen.

Je hebt documentaires en je hebt goede documentaires. Superpower hoort in dat laatste rijtje terecht, naast ondermeer The Power Of Nightmares, This Revolution Will Not Be Televised, Occupation 101, The Century Of The Self en John Pilger’s werk. Superpower beschrijft de macht van de Verenigde Staten, die na de Tweede Wereldoorlog de enige echte supermacht van de wereld werd. Met een leger en economie die nog intact waren en de atoombom op zolder kon deze supernatie andere landen haar wil opleggen door economische druk, een agressieve buitenland politiek en het sterkste leger dat de aarde ooit zag. Deze prijswinnende documentaire geeft een heel compleet en goed onderbouwd beeld van de verschillende krachten en machinaties die ten grondslag liggen aan het ‘succes’ van deze supermacht. Voor de trouwe Zapruderlezert zitten er weinig nieuwe feiten in, maar het totaaloverzicht en de feitelijke onderbouwing zonder dat er allerlei rare speculaties worden gedaan, maakt het tot een krachtig geheel dat ook de massa zal aanspreken.

Er zijn twee zaken waarmee de burgers van de rijke landen in wereld onder controle worden gehouden: angst en consumptie. Angst is er in allerlei vormen van oorlog, terreur en ziekte – al dan niet met behulp van gefingeerde bedreigingen. Consumptie geeft verstrooiing en zorgt ervoor dat men zich tijdelijk in een staat van veiligheid voelt. De angstmiddelen komen in een doorlopende cyclus telkens weer terug: globale crises in de vorm van een tekort aan olie of krediet, levensbedreigende oorlogen die zelfs met een overzees front slachtoffers eisen van de eigen bevolking, tot aan het terreurspook dat men 10 jaar geleden in alle hevigheid op ons los liet met als voorlopige hoogtepunt 9/11. Sinds kort heeft men een paar vagere angstbeelden toegevoegd aan het geheel zoals recentelijk de klimaatcrisis en de pandemieterreur. Het lijkt alsof men de grip op de mensen wil verstevigen en de reëlere angstbeelden zoals oorlog en honger lijken niet genoeg te zijn. De mensen stompen af en hebben telkens weer nieuwe angstimpulsen nodig om verlamd te blijven. En om de angst en treurnis weg te nemen is er één ding wat we het liefst doen: consumeren. 

Hallo Nederlander! Voelt u zich ook zo “bekocht”? Of bent u woedend en teleurgesteld nu de “Mexicaanse griep“ niet de über-killer-einde-der-tijden-bug blijkt te zijn? U pikt het niet dat we niet bij bosjes neervallen en het land niet plat ligt? Geheel normale reactie strandganger/campingbewoner. Dat zeggen wij niet, dat zegt dagblad Trouw. Na drie maanden angstcampagne is het even slikken. Dat ligt niet aan de media maar vooral aan de wetenschappers, aldus opmerkingen in het Trouw artikel. Armageddon-blues heeft u nu. En mocht u denken, daar zo voor uw kip-caravan, dat het een complot van big-pharma, Osterhaus, Klink en Coutinho was, dan bent u een simpele “complotdenkert“. Denk eraan: u bent niet boos omdat u volgend jaar 10 Euro meer ziektenkostenverzekering betaalt en u bent zeker niet boos vanwege het gat van 700 miljoen Euro op de begroting van Volksgezondheid. U voelt zich slechts bekocht door een griepje (volgens dezelfde mensen die u twee maanden lang “griep-boogyboogy“ gebracht hebben). 

Na bijna twee jaar van plannning en een week bouwen (oa door ondergetekende) is HAR2009 van start gegaan!

HAR2009 is een hacker/technologie/sociaal/ideologie evenement/conferentie met sprekers, workshops, relaxed lounge-en en natuurlijk retesnel internet. HAR staat voor Hacking At Random, een followup in een rij van evenementen met iedere ronde een andere naam; voorheen is HAR al bekend geweest als onder andere What the Hack! en HacTic. Vroeger steevast georganiseerd door Neerlands beste hacker Rop Gonggrijp, ditmaal nog steeds betrokken maar niet meer bij de harde kern.

Voor iedereen die geinterreseerd is in technologie, privacy en ideologie een must-see. Helaas zijn alle kaarten uitverkocht en is deelnemen aan het evenement alleen mogelijk met ticket. Echter, alle presentaties zijn live te volgen via internet! Ze zullen later uiteraard ook nog los gepubliceerd worden maar dan is input geven door publiek niet meer mogelijk. Aan input via het net wordt nog gewerkt, indien dat mogelijk wordt plaatsen we een update. Voor de zappers een special offer from me (merethan): Als er zappers zijn die gaan kijken en een brandende vraag hebben, laat me weten via de PM en ik zal proberen de vraag publiekelijk te stellen. 

Eén van de sterkste wapens waarmee Big Pharma haar medicijnenrommel door de strot van de consument douwt, na de tsunami van marketing, is de peer review. Van oorsprong is de peer review bedoeld als een beoordeling van een medicijn of medische procedure door gelijken - ‘peers’ - die geacht worden op onderbouwde wijze iets te kunnen zeggen over de innovatie. Peer reviews zijn een krachtig element in de marketingmachine van de pillenpushers, omdat ze hiermee niet alleen de consument in slaap kunnen wiegen als zou hun medicijn betrouwbaar en goed zijn, maar ze worden met name gebruikt om de artsen te overtuigen het medicijn voor te schrijven aan hun patiënten. En artsen varen doorgaans blind op deze peer reviews. Een demente Urker palingroker kan dan zelfs op zijn vingers natellen dat gunstige peer reviews goud waard zijn en de pharma industrie staat er niet om bekend dat ze business aan het toeval over laat. En dus worden er dokters betaald omgekocht om gunstige peer reviews te schrijven en zelfs ongunstige testresultaten weg te laten. Niks nieuws onder de zon, aangezien we dat eerder uitvoerig beschreven hebben. Maar nu blijkt dat zelfs de corrupte dokters de artikelen niet zelf schrijven, maar dat dit geheel en al in opdracht wordt gedaan door de pharmamaffia. Zij huren zogenaamde ghost writers in die het stuk van A tot Z schrijven volgens de specificaties van de gifmengers en laten een dokter voor wat Judaspenningen zijn naam eraan verbinden. Nog makkelijker dus!

Dr. John (Rengen) Virapen is een dokter die ruim 35 jaar voor de grote pharmabedrijven heeft gewerkt en hij doet een boekje open over de verrotheid van deze business, die als enige doel heeft symptomen te bestrijden en zoveel mogelijk (slechte) medicijnen te verkopen. Het is vaker op Zapruder gezegd: deze industrie heeft geen baat bij het genezen van mensen, omdat er veel meer geld te verdienen is met het levenslang verstrekken van medicijnen. De complete mestkar wordt uitgereden over deze evil industrie: smeergelden, manipulatie van dokters en patiënten, ondeugdelijk of niet-bestaand medisch onderzoek, ondeugdelijke medicijnen, het verzinnen van ziektebeelden en de onzalige verstrengeling met regeringen en de MSM. In deze vierdelige presentatie horen we alles wat we eigenlijk al wisten, maar waarvan we stiekem hoopten dat het toch niet zo zou zijn.

De virtuele wereld begint voor steeds meer mensen een plek te worden waar ze een belangrijk deel van hun leven doorbrengen. Als dat dit interactief gebeurt via sociale netwerken, internetfora en blogs, strekt een deel van de persoonlijke identiteit zich uit naar de virtuele wereld. Een wereld waar andere wetten gelden en die dus ook een andere invloed hebben op de virtuele persoonlijkheid. Zwaktes, angsten of onvolkomenheden in de reële wereld kunnen in de virtuele realiteit verborgen worden en men kan latente verlangens uitventen. Mensen met verborgen talenten kunnen deze ontplooien en groepen met goede ideeën kunnen elkaar vinden en samenwerken. Tevens zie je dat sukkels helden worden en mensen met heimelijke martelneigingen kunnen uitgroeien tot online sadisten. Deze tegenstellingen tussen virtueel en reëel zouden op termijn wel eens voor flinke problemen kunnen zorgen, aangezien het virtuele leven steeds belangrijker wordt voor veel mensen, zowel op persoonlijk als zakelijk vlak. Doordat we nu continu online kunnen zijn via Twitter, Facebook, Hyves en allerlei blogs en internetfora dringt het virtuele leven steeds meer het reële leven binnen en vervagen de grenzen. Het in stand houden van de virtuele identiteit wordt voor sommigen net zo belangrijk of belangrijker dan de reële identiteit en de gevolgen hiervan sijpelen dan ook terug in het echte leven. Aangezien voor sommige het virtuele leven interessanter is dan het echte – omdat ze meer vrienden hebben, populairder zijn en niet te kampen hebben met hun reële angsten – kan het voorkomen dat de interesse voor het leven in de realiteit afneemt en zelfs als ongewenst ervaren wordt. Kijken we hier echt naar een nieuw probleem?

Iedereen met een minimale hersenfunctie wist natuurlijk dat de laatste oorlog van Israël tegen de Palestijnen een staaltje onvervalste overheidsterreur was met een vleugje genocide. Hoewel Israël inmiddels talloze VN-resoluties aan de broek heeft vanwege haar misdadige optreden tegen de Palestijnen en de international gemeenschap zegt de acties van Israël te veroordelen, blijven echte sancties uit. Het is misschien wel het meest sprekende voorbeeld van het hypocriete beleid dat door de VN wordt gedreven, aangezien andere (meer) soevereine staten wel op sancties en zelfs militair ingrijpen kunnen rekenen wanneer zij een deel van hun bevolking slecht behandelen of uitroeien. Dit heeft voor een groot deel te maken met de beschermende hand die vriend Amerika boven het hoofd van de Israëlis houdt, maar ook met de ambivalente houding die het Westen heeft met de Midden-Oosten. Hoewel de berichten van oorlogsmisdaden en zelfs genocide al snel doordrongen toen Israël begin dit jaar de Gazastrook binnenviel, bleef de MSM angstvallig stil. Ook de politiek roerde zich amper, terwijl het notabene witte fosfor regende op VN-scholen en ziekenhuizen. Nu echter ruim een vijftigtal Israëlische militairen een boekje opendoen over hun mandaat tijdens de militaire inval, kan niemand meer volhouden dat het hier ging op een defensieve actie waarbij het militaire geweld “proportioneel” was. Hoewel een woordvoerder van het Israëlische leger tegenpruttelde dat het hier om onbevestigde geruchten ging en verder onderzoek nodig was, is het niet de eerste keer dat er uit eigen gelederen onthullingen gedaan worden over het misdadige optreden van het leger. Eerder waren er al spijtoptanten in de Israëlische luchtmacht die meldden dat ook tijdens de aanvallen tijdens de laatste oorlog tegen Libanon willens en wetens burgerdoelen bestookt werden.

Ik blijf me toch afvragen wanneer de MSM zichzelf nu eens serieus gaat nemen en haar werk naar eer en geweten gaat doen. Of de eer aan zichzelf houdt en zichzelf opheft. Ik stel het laatste voor, middels publieke seppuku, live uitgevonden op alle zenders.

In de huidige financiële IJstijd met multizwendelaars (banken) en megafraudeurs (beleggers) zoekt men wanhopig naar lichtpuntjes, aangezien het besef bij het grote publiek langzaam begint door te sijpelen dat onze maatschappij terminaal ziek is. Sommige politici proberen nog met een strak gezicht te verkondigen dat lichte verbetering eraan zit te komen en hier en daar is er nog een schaamteloze financieel analist te vinden die nog een poging waagt tot optimisme, totdat de actualiteit hem weer netjes op zijn plek zet. Het is dan ook op het perverse af dat de magere winst van 45 miljoen – maar liefst 94%(!) lager dan het jaar daarvoor – die Philips onlangs wist te behalen, met gejuich begroet wordt door de financiële wereld als lichtpuntje in de donkere crisishel. Maar deze feesttaart had in plaats van kleurige kaarsjes een grote dampende drol erop zitten die zelfs de MSM niet kon negeren: de ‘winst’ is behaald omdat Eindhoven’s Gekste bezig is 500 miljoen euro aan besparingen door te voeren en volgend jaar zelfs 600 miljoen wil gaan snijden. En die besparingen zullen uiteraard hoofdzakelijk uit ontslagen bestaan, 9.000 banen om precies te zijn.

Er zijn economen en financiële experts die menen dat de huidige recessie slechts een tijdelijke zaak is. De crisis wordt veroorzaakt door een tekort aan krediet. Roekeloos krediet en hypotheken verstrekken heeft het vertrouwen ernstig geschaad. En als reactie hebben banken de kredietkraan dicht gedraaid. Het is slechts een kwestie van tijd totdat de banken de kredietstroom, gestimuleerd door de overheid, weer op gang zullen brengen. Aanhangers van deze zienswijze menen dat het heel normaal is om alle economische activiteit te financieren met geleend geld. Bedrijven lenen geld om grondstoffen te kopen en produkten te maken. Consumenten lenen geld om die produkten te kopen en de overheid leent geld om de burgers zoet te houden met publieke werken, voorzieningen en subsidies. Al het geleende geld zal ergens in de toekomst worden terugbetaald.... denkt men. Als het vertrouwen hersteld is zijn er geen fundamentele redenen die economische groei zullen verhinderen: we zullen in de toekomst nog welvarender worden dan we vorig jaar waren.

Op dit moment is het hommeles in China; in de provincie Xinjiang, om precies te zijn. De daar levende minderheid – de Oeigoeren genaamd – zijn het kennelijk zat om steeds meer door de Chinese overheid geassimileerd te worden. De Oeigoeren zijn een islamitische minderheid die net als de andere 25 minderheden in China (onvrijwillig) deel uitmaken van het Chinese Reich. China bedrijft sinds jaar en dag een uiterst doeltreffende manier om geannexeerde gebieden en volkeren aan hun grote neo-Maoïstische keizerrijk toe te voegen, namelijk door er zoveel mogelijk Han-Chinezen naartoe te sturen waardoor de oorspronkelijke taal en cultuur steeds meer verwatert. Men ziet het gebeuren in Tibet, Mongolië en nu is inmiddels ook 40% van de inwoners in Xiajiang Han-Chinees. China is een land dat in een aantal vreemde spagaten ligt en de komende tien jaar enorme ontwikkelingen en uitdagingen gaat meemaken. Eén daarvan is het bij elkaar houden van hun enorme rijk dat inmiddels ruim 1,3 miljard zielen telt. Hoewel het communisme nog steeds de officiële politieke kleur is, viert het kapitalisme hoogtij. En het is juist dat kapitalisme dat de Achilleshiel zal blijken van dit land. Of eigenlijk het onvermijdelijke uitvloeisel van het kapitalisme, namelijk individualisme.

Gaan we nóg acht jaar lopen zeuren dat we een nieuw onderzoek willen naar de gebeurtenissen van 11 september of gaan we er nu daadwerkelijk voor zorgen dat het er komt?  Er lijkt nu een reële mogelijkheid.

De inwoners van New York City hebben de mogelijkheid om een nieuw onderzoek (met bevoegdheid tot dagvaarding) af te dwingen door het op het stembiljet te laten plaatsen. Hiervoor is een petitie gestart door de NYC CAN die in september 2008 de mijlpaal van 30.000 handtekeningen bereikte, het minimum om de petitie aan te bieden aan het stadsbestuur van New York City voor goedkeuring.

In juni 2009 zal hoogstwaarschijnlijk het aantal handtekeningen dat nodig is om het stadsbestuur buiten spel te zetten, binnen zijn. Dit zou betekenen dat het onderwerp direct op het stembiljet geplaatst wordt.  Het uiteindelijke doel is 75.000 handtekeningen.

Er lijkt een toenemende emotionele leegte te ontstaan in Nederland: iedere keer als er een ‘nationale ramp’ gebeurt, of gewoon iets heel zieligs, dan blijkt er behoefte te komen aan een soort collectief emotioneel ramptoerisme. Dit betekent meestal hele kuddes IKEA-gangers die met z’n allen een stille tocht lopen of ergens op een verregend plein collectief gaan staan te grienen. Het is een significant deel van onze bevolking dat ergens een emotionele leegte voelt of gewoon “iets” en dit wil opvullen door die ellende te delen; en iedere excuus daarvoor is een goed excuus. Of men er nu direct betrokkenheid bij de ellende heeft is niet relevant: iedere mogelijkheid die er is om het even uit de zelfgecultiveerde peul te kruipen en de ondraaglijke lichtheid van het burgertruttenbestaan te ontvluchten grijpen deze emotionele vampiers met beide klauwen aan. En zo zie je dan weer een heel plein buiten een schouwburg in Apeldoorn vollopen met X-Factor fans en Centerparc-drones die menige traan plengen bij een herdenkingsbijeenkomst die eigenlijk alleen bestemd zou moeten zijn voor nabestaanden en directe betrokkenen. Maar nee, dit soort huilfestijnen met hun zalvende woorden van ambtelijke hotemetoten wordt breed uitgemeten in de media, omdat het ons allemaal de kortstondige illusie moet geven van saamhorigheid en eensgezindheid in dit land. Hetzelfde land waar we elkaar eigenlijk liever negeren, men stiekem liever Wilders stemt omdat het nu toch wel heel erg ‘vol’ begint te worden, je grof wordt gesneden bij ieder ritsvlak op de snelweg, we foeteren op de regering maar niets doen tegen haar wanbeleid, en waar winkelwagentjes in de supermarkt steevast in je kuiten geramd worden waarop dan de “sorry” te vlug volgt om gemeend te zijn. Het is het onvermijdelijke gevolg van de coconmentaliteit waarin een groot deel van de Nederlandse bevolking in verkeert. Maar zoals zo vaak dient het ene gat opgevuld te worden met het andere.

Enter het emo-ramptoerisme: de nationale aflaat voor collectief navelstaren en na voetbal de populairste volkssport. 

Er is voor sommigen niet veel voor nodig om gelukkig te zijn. Jij en ik horen daar zeer waarschijnlijk niet bij. Wij zijn gewend geraakt aan een leven vol volslagen onnodige en volledig onduurzame troep. Wij zijn consumenten, zo zijn wij opgegroeid. De meeste mensen realiseren zich niet eens meer dan die dikke auto voor deur en de nieuwste Uggs-jes van hun dochters niet werden aangeschaft vanuit een authentieke noodzaak, maar vanuit een aangepraat gevoel van minderwaardigheid. Met dank aan de marketing-boys. Afkicken zal lastig worden. Maar wat moet dat moet en nu is de tijd. Het is namelijk officieel: het einde van de welvaart is in zicht. Voorlopig voorgoed. Het is niet waarschijnlijk dat we de komende 50 jaar hetzelfde of zelfs maar een enigszins vergelijkbaar niveau van welvaart zullen kunnen vasthouden. Maar niet getreurd, als we Maslov mogen geloven, meten we onze welvaart af in relatie tot onze omgeving. En die zit in het zelfde schuitje. Je buren, je familie, iedereen. Einde welvaart holladiejee.

Iedereen heeft inmiddels de veroordeling van de eigenaren van de bittorrentsite The Pirate Bay meegekregen: dit driemaster piratenscheepje liep averij op omdat ze anderen – wij die downloaden – tot copyrightschendingen aangezet zouden hebben. Even los van de bijna lachwekkende motivatie waarmee de rechter in Stockholm tot zijn oordeel is gekomen, en die duidelijk op geen enkele wijze gemanipuleerd is door de entertainmentindustrie en de overheid *kuch*, vind ik het eigenlijk nog veel triester dat de entertainmentindustrieën van muziek en film hun archaïsche business tegen de klippen overeind proberen te houden ten koste van iedereen. De opkomst en volgroeiing van het internet met al haar talloze mogelijkheden om nieuwe markten, consumenten en producten aan te boren is al die jaren domweg genegeerd door de entertainmentindustrie. En payback is a bitch.

Update 24/42009: duidelijke uitleg van Max Keiser over copyright toegevoegd.

Sinds enige uren is het alarmfase dubbelrood in de Zapruderbunker. Onze twee ex-FSB agenten Gregori en Borizj, de persoonlijke beveiligers van de redactie, zijn teruggeroepen van hun vakantie in Anatolië. Naast de tonnen “drie-jaren-na-atoomoorlog-houdbaar“ voedsel, worden ook kogelvrije vesten, babyphones, “Tao of Jeet Kune Do“ “The SAS Suvival handbook“ of “Anarchist cookbook“ exemplaren, sinas en sigaretten ingeslagen. De oorlog is begonnen. Nu wordt het ernst. Na de vermissing van Monkeyman niet-grappig-meer. De Zappies staan officieel op de deathlist van elitair Nederland. Het moet eruit gaan zien als een “zelfmoordje“, dat wel. Maar we zullen pijn lijden voordat we een tuintje op ons buik hebben. Na alle rare dingen die in ons kikkerlandje zijn gebeurd de afgelopen jaren, gaat nu de redactie van een “marge blog“ weggewerkt worden. We are f****. Net als al die andere duizenden Nederlanders die plotseling “verdwijnen“. We zijn slachtoffers van het ultieme Nederlandse complot. 

Tijd voor serieuze zaken. We staan zo’n beetje net over het randje van de afgrond en het heeft er alle schijn van dat we de zoete verlossing van 2012 niet eens gaan halen in deze tijden. De wereld staat in brand en de pleuris is officieel uitgebroken zodat het straks ieder voor zich is. De Maandagmorgenbriefing is inmiddels zo deprimerend dat we Donkerdoorn maar permanent aan een infuus van Prozac en Efexor hebben gehangen. Hyperinflatie zal toeslaan, geld verdwijnen en na een korte goedbedoelde ruilhandel is het ‘back to basics’ met de beproefde honkbalknuppel om ‘Al Capone-style’ een kopje suiker van de buurman te lenen. Als dat nog niet erg genoeg is dan zal deze Mad Max-wereld bevolkt zijn door hordes zombies die jou in de weg staan naar dat laatste beetje voedsel en water; hersendood gemaakt door Idols, Geenstijl en DWDD, kwijlend van de Ritalin, ondervoed door satanische McDonalds, gemuteerd door gentechvoedsel en zo dom als het achtereind van Bush door jarenlange MSM-indoctrinatie. Maar voordat je ‘Evil Dead-style’ je linkerhand verwisselt voor een kettingzaag (anders rukt het rechts wat lastig) om je een weg te banen door de zombiehorde, zorg dat je een Zombie Contingency Plan (ZCP) hebt. Een gewaarschuwd mens telt voor twee en je kunt niet snel genoeg beginnen met je voor te bereiden op deze apocalyspe. Sterker nog, als je de gezapige kuddes dagjesmensen op de meubelboulevards tijdens een paasmaandag ziet met hun jengelende neukfouten op de achterbank van de SUV, dan kun je beter vandaag nog beginnen!