Zapruder heeft een naam hoog te houden als het gaat om profetische inzichten (kuch); hadden we het vorige week nog over de documentaire Gasland die de milieudelicten van de fracking gasindustrie in de VS blootlegt, nu komt De Energieraad met het advies aan minister Verhagen om ook fracturing technieken in Nederland toe te passen. Zoals gebruikelijk gaat deze blijde boodschap vergezeld van een dosis propaganda en spin in makkelijk slikbare Brintavorm. Zo spreekt men over “onconventionele gaswinning” en wordt met name het voordeel voor de consument benadrukt. Iedereen kan straks een gaskraakinstallatie in zijn achtertuin laten plaatsen en geld verdienen als blijkt dat je op een “tweede Slochteren” zit. Het kraken wordt en passant genoemd, maar niet dat dit gebeurt met kankerverwekkende chemicaliën die een holocaust op ons milieu en ecosysteem los zullen laten. Prettig vooruitzicht in een waterrijk land als het onze. Leuk dat het men ook presenteert als een duurzame energieoplossing, terwijl we hier toch spreken van een conventionele fossiele energiebron met onder de streep een beroerde energetische opbrengst. Uiteindelijk probeert men de minister nog te paaien door hem nog even de oplossing aan de reiken voor zijn CO2-opslagprobleem, zodat die sleetse kaart ook nog een keer gespeeld wordt. Nu maar hopen dat Gasland die Oscar gaat winnen zodat de MSM daar niet omheen kan. En anders hebben we op de Zapburelen nog genoeg ‘onconventioneel’ gas voorhanden na een avondje Indiaas eten.
Iedereen kent ze wel. De Paris Hilton wannabee’s (m/v). Voetbalvrouwtjes (m/v) by design. Vleesgeworden conformiteit. Gestolde peer-pressure. Pavlov-in-a-box. Moeiteloos manipuleerbaar door fabrikanten die duurbetaalde idolen inzetten als prikpoppetjes waarmee Voodoo-queens hun slachtoffers op afstand in hun greep houden. Het liefste zouden ze allemaal in een Skinner-box wonen, of het woonbare equivalent daarvan: de Vinex-woning. Hun bezittingen vormen een belangrijk deel van hun non-verbale communicatie. Gesproken in een taal die reclamebureaus voor ze heeft bedacht. Hun geveinsde superleventjes worden geëtaleerd op Hyves-paginaatjes als ware het de realiteit. En als je je afvraagt waar komen die Solomon-Asch en Milgram sukkels toch vandaan, wat denken zulke losers, dan heb je hier je antwoord: they want to belong. Een ieder die nog niet begrijpt hoe grondig en onweerstaanbaar de social engineering (PR) van Edward Bernays onze wereld heeft veranderd, hoeft maar om zich heen te kijken naar al die iPhone- en Blackberry drones. PR = mindcontrol. Hoe anders kun je verklaren dat er een markt bestaat voor een peperdure maar waardeloze telefoon – want kan niet bellen – die bovendien niets toevoegt aan het bestaande model? Hoe anders kun je verklaren dat je kleine meiden en infantiele volwassenen kunt verleiden tot te dure abonnementen vanwege de bijbehorende prehistorisch telefoon alleen maar door deze te plaatsen in hun favoriete etalage: Sex and the city. Deze mensen zijn gelifestyled. Het zijn de rasconsumenten onder ons. De evolutionaire stap na homo sapiens. Het voorstadium van breindood.
Duurzaamheid is gekaapt door industrie. Het begrip dat symbool zou moeten staan voor een groene toekomst is volledig overgenomen voor marketingdoeleinden. Massale greenwashing moet ervoor zorgen dat ze allemaal een graantje kunnen meepikken van de nieuwe feel-good hype. Nieuw benoemde duurzaamheids- en CO2-managers maken, ongehinderd door kennis van zaken, van het middel hun doel en dulden daarbij geen inspraak. Niet alleen in mijn bedrijf, maar in jouw bedrijf en in vrijwel elk ander (groot) bedrijf. De duurzaamheid die zij zichzelf en daardoor ook ons aanmeten is gebaseerd op mindering en efficiëntie en vooral politieke correctheid. Zoals oorlogvoerende koningen in de middeleeuwen hun misdaden konden afkopen met aflaten, zo kunnen bedrijven hun CO2 uitstoot afkopen met CO2-certificaten. De oorlog ging gewoon door, net als de uitstoot, maar nu met de zegen van de kerk. Die van God of die van Al Gore. Same shit, different asshole.
Er zijn twee zaken waarmee de burgers van de rijke landen in wereld onder controle worden gehouden: angst en consumptie. Angst is er in allerlei vormen van oorlog, terreur en ziekte – al dan niet met behulp van gefingeerde bedreigingen. Consumptie geeft verstrooiing en zorgt ervoor dat men zich tijdelijk in een staat van veiligheid voelt. De angstmiddelen komen in een doorlopende cyclus telkens weer terug: globale crises in de vorm van een tekort aan olie of krediet, levensbedreigende oorlogen die zelfs met een overzees front slachtoffers eisen van de eigen bevolking, tot aan het terreurspook dat men 10 jaar geleden in alle hevigheid op ons los liet met als voorlopige hoogtepunt 9/11. Sinds kort heeft men een paar vagere angstbeelden toegevoegd aan het geheel zoals recentelijk de klimaatcrisis en de pandemieterreur. Het lijkt alsof men de grip op de mensen wil verstevigen en de reëlere angstbeelden zoals oorlog en honger lijken niet genoeg te zijn. De mensen stompen af en hebben telkens weer nieuwe angstimpulsen nodig om verlamd te blijven. En om de angst en treurnis weg te nemen is er één ding wat we het liefst doen: consumeren.
Eén van de sterkste wapens waarmee Big Pharma haar medicijnenrommel door de strot van de consument douwt, na de tsunami van marketing, is de peer review. Van oorsprong is de peer review bedoeld als een beoordeling van een medicijn of medische procedure door gelijken - ‘peers’ - die geacht worden op onderbouwde wijze iets te kunnen zeggen over de innovatie. Peer reviews zijn een krachtig element in de marketingmachine van de pillenpushers, omdat ze hiermee niet alleen de consument in slaap kunnen wiegen als zou hun medicijn betrouwbaar en goed zijn, maar ze worden met name gebruikt om de artsen te overtuigen het medicijn voor te schrijven aan hun patiënten. En artsen varen doorgaans blind op deze peer reviews. Een demente Urker palingroker kan dan zelfs op zijn vingers natellen dat gunstige peer reviews goud waard zijn en de pharma industrie staat er niet om bekend dat ze business aan het toeval over laat. En dus worden er dokters betaald omgekocht om gunstige peer reviews te schrijven en zelfs ongunstige testresultaten weg te laten. Niks nieuws onder de zon, aangezien we dat eerder uitvoerig beschreven hebben. Maar nu blijkt dat zelfs de corrupte dokters de artikelen niet zelf schrijven, maar dat dit geheel en al in opdracht wordt gedaan door de pharmamaffia. Zij huren zogenaamde ghost writers in die het stuk van A tot Z schrijven volgens de specificaties van de gifmengers en laten een dokter voor wat Judaspenningen zijn naam eraan verbinden. Nog makkelijker dus!
In de huidige financiële IJstijd met multizwendelaars (banken) en megafraudeurs (beleggers) zoekt men wanhopig naar lichtpuntjes, aangezien het besef bij het grote publiek langzaam begint door te sijpelen dat onze maatschappij terminaal ziek is. Sommige politici proberen nog met een strak gezicht te verkondigen dat lichte verbetering eraan zit te komen en hier en daar is er nog een schaamteloze financieel analist te vinden die nog een poging waagt tot optimisme, totdat de actualiteit hem weer netjes op zijn plek zet. Het is dan ook op het perverse af dat de magere winst van 45 miljoen – maar liefst 94%(!) lager dan het jaar daarvoor – die Philips onlangs wist te behalen, met gejuich begroet wordt door de financiële wereld als lichtpuntje in de donkere crisishel. Maar deze feesttaart had in plaats van kleurige kaarsjes een grote dampende drol erop zitten die zelfs de MSM niet kon negeren: de ‘winst’ is behaald omdat Eindhoven’s Gekste bezig is 500 miljoen euro aan besparingen door te voeren en volgend jaar zelfs 600 miljoen wil gaan snijden. En die besparingen zullen uiteraard hoofdzakelijk uit ontslagen bestaan, 9.000 banen om precies te zijn.
Iedereen heeft inmiddels de veroordeling van de eigenaren van de bittorrentsite The Pirate Bay meegekregen: dit driemaster piratenscheepje liep averij op omdat ze anderen – wij die downloaden – tot copyrightschendingen aangezet zouden hebben. Even los van de bijna lachwekkende motivatie waarmee de rechter in Stockholm tot zijn oordeel is gekomen, en die duidelijk op geen enkele wijze gemanipuleerd is door de entertainmentindustrie en de overheid *kuch*, vind ik het eigenlijk nog veel triester dat de entertainmentindustrieën van muziek en film hun archaïsche business tegen de klippen overeind proberen te houden ten koste van iedereen. De opkomst en volgroeiing van het internet met al haar talloze mogelijkheden om nieuwe markten, consumenten en producten aan te boren is al die jaren domweg genegeerd door de entertainmentindustrie. En payback is a bitch.
Update 24/42009: duidelijke uitleg van Max Keiser over copyright toegevoegd.
lees meer...
Had het christendom vroeger nog de luxe om andersgelovigen bruut te bekeren en ketters publiekelijk om zeep te helpen, tegenwoordig moet men wat omzichtiger te werk nu de wereldlijke macht het voor het zeggen schijnt te hebben. Maar hoewel het lijkt dat de meeste mensen zich nu overgegeven hebben aan de religies van wetenschap en kapitalisme, er blijft toch altijd een behoefte aan onwereldlijke steun en verlossing. De opkomst van new age sektes en allerlei obscure cultussen tonen aan dat Darwin en het Gouden Kalf steeds meer hun aantrekkingskracht gaan verliezen en er dus een leegte is die opgevuld dient te worden. Helaas zit de Kerk niet stil en gaat ze met haar tijd mee. Als een volleerd marketingbedrijf heeft ze de immer groeiende belangstelling naar geestelijke steun goed in de smiezen en dus worden er meer subtiele middelen ingezet om de verloren schapen naar de pastorale kuddes te lokken. Aldus begeeft men zich op het gebied van wetenschap, literatuur, muziek en de moderne kunstvormen als film. Vooral die laatste wordt steeds meer ingezet om dolende zielen te laten zien dat de Heer™ ook met zijn tijd meegaat. God® gaat 2.0!
Bij Zapruder hebben we niet zo’n hoge pet op van pharmabedrijven: dit zijn bedrijven die geld verdienen door drugs te verkopen aan zieke mensen die ze op termijn niet beter maken. Dat heeft niet zozeer met ‘evil zijn’ te maken, maar meer met het feit dat aan mensen die beter worden geen droog brood te verdienen valt. Winstmaximalisatie, aandeelhouderswaarde en het zo snel mogelijk commercieel uitmelken van patenten is de levenslijn van iedere pillenfabrikant. Hierbij lichten gezonde mensen negatief op als je naar de grote winstmaximalisatiemachine kijkt. Om dit tegen te gaan worden er continu allerlei vage ziektes en aandoeningen verzonnen voor problemen die mensen vaak nog niet eens hebben. Totdat ze de medicijnen gaan nemen, natuurlijk. Maar dan noemen de p.r.-afdelingen van de pharmabedrijven het een ‘allergische reactie’ en binnenskamers wordt het ingecalculeerd als ‘bijzaakschade’. Hoewel er natuurlijk genoeg goedbedoelende mensen in deze industrie rondlopen, ligt dat bij de sleutelfiguren in en om de pharmabedrijven vaak heel anders…
Gisteren kreeg Wijnand Duyvendak in de Volkskrant bijna een hele pagina om het Global Warming-sprookje nog eens te vertellen. Hij begon zijn essay met de mededeling dat de recente bosbranden in Australië te wijten zijn aan de CO2-uitstoot van onze auto’s, vliegtuigen en industrie. Duyvendak verdraait de werkelijkheid een beetje. De Australiers beweren zelf dat de weersomstandigheden helemaal niet zo extreem waren dit jaar. En ze weten inmiddels ook preventief afbranden van kreupelhout en het aanleggen van brandgangen veel slachtoffers kan voorkomen.
“Managing the information space“: het zorgvuldig weren van journalisten uit oorlogsgebied en hun diensten alleen aanwenden voor propaganda. Hou die uiteengereten kinderlijkjes van de buis en zorg dat vooral de loftrompet wordt uitgestoken over de “precisie“ waarmee de oorlog wordt gevoerd. Alles netjes, doelen bereikt, vijand uitgeschakeld, burgerbevolking met alle moeite gespaard en ondersteund met “hulpgoederen“. Oorlog is het ultieme podium van propaganda. Een probleem: storende zenders. Als dat ontplofte kind wel op tv te zien is. Als de beweegredenen achter jouw nobele kruistocht in twijfel worden getrokken of zelfs aangevallen. Als je het onverkoopbare toch probeert te verkopen. Dan kan propaganda zich tegen je keren. Wordt het doorzichtig, kinderlijk of zelfs lachwekkend idioot. In dat geval wordt het zaak de “gehele informatieruimte“ dicht te gooien, de rijen in de media te sluiten en het publiek verder te bombarderen.
De laatste jaren is er een nieuw fenomeen bijgekomen dat beginnende sterretjes zonder talent of beroemdheden met een tanende carrière moet helpen aan hernieuwde aandacht: de sekstape. Onder het mom van “beter negatieve aandacht dan helemaal geen aandacht” laten deze lui ‘onhandig’ wat ranzig filmmateriaal lekken en zijn ze weer verzekerd van een boel pers en aandacht. Niet zelden hebben deze breinloze aandachtshoeren dan weer een film of CD in een aanbieding die wel wat extra publiciteit kan gebruiken. Het lijkt tegenstrijdig om met dit soort negatieve zaken de publiciteit te halen, maar het is inmiddels een beproefde methode om aandacht te genereren die men dan weer in klinkende munt omzet.
Enter Geert Wilders.
Aangezien zijn geeuwverwekkende Youtube-filmpje niet het gewenste effect had - ondanks de fanatieke “omgekeerde” promotie van Balkenende om er VOORAL NIET NAAR TE KIJKEN!! - moest er weer iets gebeuren omdat de vlaaienkoning in de vergetelheid wegsukkelde. En voilà: aandacht!
1.Bezoek de vermelding in Wikipedia van een bekend journalist die is voorgedragen te worden verwijderd uit Wikipedia.
plaatje 1
2.Argumenteer tegen verdwijning (niet noodzakelijk, helpt wel)
plaatje 2
3.Ontmasker de Wikipedia-censor
plaatje 3
4.Het resultaat is een prachtige IP-ban vanwege “Vandalisme”, gespecificeerd als (1)“Het voordoen als geregistreerd gebruiker”(wat je wel was), en (2) “Manipulatie verwijderlijst en gestook erbij plaatsen”
plaatje 4 *Via: ZapLog-community*
Het is al zo ‘normaal’ dat veel mensen niet eens in de gaten hebben dat de Playboy van tegenwoordig meer weg heeft van een catalogus van wassenbeeldenmuseum Madame Tussauds dan van een blad ‘dat schoonheid van de vrouw bejubelt’, om het dan maar even wat eufemistisch uit te drukken. Zo normaal dat onbetekende BN-ers de fotograaf niet alleen belichtingsinstuctries maar ook al retoucheerinstructies meegeven. As if. Zo normaal dat TMF-tienertjes hun foto’s eerst zelf bewerken voor ze op hun Hyves profielen te zetten. Zo normaal, dat partyfotosites hun doorgezopen en brakgeslikte publiek gratis en voorniets door de digitale enhancer halen voor het te tonen. Maar er is niets normaals aan.
lees meer...