Zapruder Inc.

IJsland begint meer-en-meer een soort voorbeeld-land te worden. Gewoon leden van de ex-regering aanklagen die het land aan EU, IMF en banken hebben verkocht. Dikke middelvinger naar Groot-Brittannië en Nederland vanwege Icesave. Failliet-gaan in plaats van de schuldslaven-ketting. Alles is beter dan bukken voor banken, investment- en hedgefunds. Nu is het ook nog pay-back time voor de veroorzakers van de IJslandse ellende. De profi-gokkers Robert en Vincent Tchenguiz en de Britse voorstand van de gevallen IJslandse windhandel-bank Kaupthing mochten even op de koffie bij de lokale politiepost. De Kaupthing-gang wordt beschuldigd van zware fraude. Zo doe je dat dus. De bankiers zelf zijn natuurlijk overtuigd van hun onschuld maar dat valt nog te bezien. “Tot ziens voor de rechtbank.” Leve IJsland! 

Voor de kleine particuliere investeerder die het nog niet wist: u wordt langzaam bestolen. Afgerippppt. Het spel is helaas overgenomen door mega-computers. High Frequency Trading is het toverwoord. Beetje een schemergebied op het randje van het legale, maar wat maakt het uit. Al die “too-big-to-fail” banken en hedgefunds die miljoenen hebben geïnvesteerd in programmateur en hardware worden sowieso niet aangepakt. Na Goldman Sachs magische “perfect trading record” heeft mega-bank JP Morgan drie kwartalen in 2010 geen dag geld verloren. Zijn ze zo briljant bij Morgan? Welnee, het zijn de bots die het geld binnenhalen. Op 260 handelsdag slechts 8 dagen een verliesje noteren. Voor de bank zelf, want hun beleggingsadviezen zijn meestal waardeloos. En bedankt sukkels. 

Oke “complottertjes”, Zapruder delivers. Hier de “nieuwe” Zeitgeist. Het vervolg op de internet-hit uit 2007 (en addendum 2008). Veel plezier!

Deng!Deng!Deng! Vergeet de 2012 cultus/mythe/maya/dingus. 2011, net een paar weken oud, wordt de knaller. Massa-stervende diertjes, overstromingen hier-en-daar en een exploderende Etna. Maar de echte “Big Bang” komt nog. Nee, niet de Goldman Sachs-truc met Facebook (hoe overtuig je miljoenen Facebook-junkies een “delete account” knop in te drukken? Hoe grappig zou dat zijn?), niet de ondergang van megalo-project Euro (Portugal heeft toch mooi 1.5 miljard verpatst, tegen 6.7% rente. Terwijl een gemiddelde bank voor.....ongeveer 1% bij de ECB leent!), niet climategate 3.5, niet schietgraage Amerikanen (waar ook ter wereld), niet peak-gas in Europa. Nee. De bom worden de voedselprijzen. Met dank aan de Centrale Banken, bij u op de hoek of iets verder weg, die voor niks geld weggeven aan speculanten die graag iets van waarde voor dat fiat-geld kopen. Gevolg: 1 miljard hongerige. Ow ja, speculatie maakt natuurlijk slechts een paar procent (uche!) van de prijs (uh, zoals bij cacao?) maar één slechte oogst is genoeg voor Algerije/Tunesië wereldwijd. Nu eens kijken hoe creatief die Q1 2011 inflatiecijfers gaan worden. 

Het mag bekend zijn dat Zapruder’s favoriete gangsterfamilie Goldman Sachs is. Waardeloze derivaten aan naieve Europese banken verkopen, de aandelenmarkten controleren met High Frequency Trading, 80% van de kopstukken bij de FED of het Amerikaanse ministerie van Financiën leveren, een president kopen, Griekenland en Italië de Euro in zwendelen, Goldman rules. Het wordt nog beter. Nu op straat ligt welke bank, hoeveel heeft gekregen van de Amerikaanse Centrale Bank, valt bij GS iets op. Op naar 7 mei 2009: “We are pleased that the Federal Reserve’s Supervisory Capital Assessment Program has been completed… With respect to Goldman Sachs, the tests determined that the firm does not require further capital… We will soon repay the government’s investment from the TARP’s Capital Purchase Program.” Zo gezegd, zo gedaan. Goldman Sachs betaalde 10 miljard dollar aan TARP geld terug.....enkele dagen nadat 11 miljard aan GS-schrotpapier bij de FED werd geparkeerd! In totaal werd Goldman 100 miljard aan MBS (Mortgage backed securities) bij de FED los.

Hemel en aarde werden bewogen om het geheim te houden, maar uiteindelijk moest de Amerikaanse Centrale Bank FED toch bekend maken wie er nu precies hoeveel heeft gekregen in het kader van de „noodprogramma’s“ om de financiële wereld draaiende te houden. Vergeet de 700 miljard „bail-out“ van George W. Bush, de echte sinterklaas voor banken is Ben Bernanke. „Jaw-dropping“ noemde de Amerikaanse senator Sanders, die de sluier van geheimhouding wist te doorbreken, de sommen die door de FED tegen „vriendjes-rente“ werden uitgeleend. Opgeteld ongeveer 12 biljoen dollar, off-balance leningen niet meegerekend. Daarnaast kocht de Centrale Bank ook nog enorme hoeveelheden waardeloze derivaten van de banken op. Voor honderden miljarden aan schrotpapier konden Goldman Sachs, Citi, of de „buitenlandse banken“ Deutsche Bank en Credit Swiss, bij de FED parkeren. Waarmee meteen de balans van de „lender of last resort“ met 2.3 biljoen werd opgeblazen. Opvallend zijn ook noodleningen voor ABN Amro (Chicago), Fortis en Rabobank. De laatstgenoemde moest zelfs tot begin 2010 noodkredieten opnemen. Niet verwonderlijk dat de Rabo steeds in lijstjes met “wankel-kandidaten” opduikt (moet heel veel schuld “overrollen”). En als we toch bezig zijn met geld uitdelen, waarom niet meteen een paar miljard aan McDonalds, Verizon of andere „normale“ corporations geven? De astronomische bedragen zetten de hele „krediet-crisis“ weer in een heel ander perspectief, en tonen glashard de criminele macht van de banken aan. Bezuinigingen, Ierland failliet, werkloosheid, krappe kredietmarkt, het is allemaal opgelegde ellende in een dans om fiat-geld. Hoeveel problemen van normaal stervelijke mensen kun je oplossen met 12 biljoen?
Hier nog een handig tooltje van de WSJ. 

Ons financiële systeem is terminaal ziek; iedereen tussen PVV-stemmer en schijndood kan dit zien. Echter, de banken zelf willen dit niet inzien. Zoals iedere grote, machtige entiteit doen ze alles om zichzelf in stand te houden. Het probleem van de economische crisis is dat het hier niet de banken alleen betreft, maar ook de overheden. Die zitten er net zo diep in, aangezien zij het fiatgeld vanaf de bron faciliteren zodat de banken ermee aan de haal kunnen gaan door de geldhoeveelheid kunstmatig te laten groeien. Deze groei die by design eindig is omdat ze alleen op een exponentiële toename van schuld is gebaseerd, wordt door onze regeringsleiders zo lang mogelijk in leven gehouden. Deels omdat men niet nog meer paniek en rellen wil, deels omdat men niet begrijpt hoe verrot het systeem nu precies is. Bizar genoeg begrijpen de meeste bankiers niet hoe ons geldsysteem in elkaar zit, op dezelfde manier waarop soldatenvoetvolk weinig begrijpt van geopolitiek als ze zich weer voor een imperialistisch karretje laten spannen door corporatie en overheid. Natuurlijk, een aantal sluwe bankiers begrijpt het spel maar al te goed en wordt slapend rijk, maar het merendeel van het bankiersvoetvolk denkt nog steeds dat ze hun werk goed doen door deze doomsday machine die fractional reserve banking heet draaiende te houden. Inmiddels zijn al een boel banken omgevallen en zullen er nog wel een paar volgen, maar dit duwt het mes alleen maar dieper in de keel van de belastingbetaler. Als enige element in de fake geldpiramide is hij namelijk de enige die echt waarde kan toevoegen en uiteindelijk ook de enige die echt de prijs zal betalen. Wij dus.

De events lijken elkaar steeds sneller op te volgen. Opvlammen is niet beperkt tot de steeds bozer wordende burger; economische problemen schieten over de nieuwspagina. Politici van landen bestrijden elkaar openlijk via de media. De hitte begint toe te nemen.

De kans dat zaken vanuit de beerput in een onbewaakt moment naar buiten schieten neemt daardoor toe. Dat geeft de burger de mogelijkheid het topje van de gitzwarte werkelijkheid te zien. En het is niet fraai.

Het currency spel wordt al sinds mensheugenis op globaal niveau gespeeld. Tussen de grote valuta is voortdurend een wisselwerking gaande, met één leidend thema. Fiat valuta als onze munten zijn, zijn ze allemaal op weg om een waarde 0,0 te bereiken. Dat proces blijft alleen onzichtbaar omdat alle valuta tegelijk dalen. Dan gaat de euro weer wat naar beneden, dan weer de Japanse Yen, dan weer de dollar, dan weer de euro, etc. Dat wekt de suggestie bij het grote publiek dat valuta niet minder waard worden en slechts ten opzichte van elkaar bewegen. Degenen die hun postzegel van 2 (gulden)cent nog kunnen herinneren , weten echter beter....

Ome Ben riep nog: “nee, we gaan de schulden van de VS niet ‘monetizen’”. Krap 1 jaar later: ja, we gaan het toch gewoon doen. Het maakt niet uit dat China maatregelen gaat nemen om zichzelf te beschermen. De ongekend harde woorden van de Duitse minister van financiën, Schauble, doen er niet toe. Een protestbrief van 23 vooraanstaande economen mag niet baten. De trein van QE2 is vertrokken.

Wat is de achtergrond van dat gedoe met de dollar?

Landen met verschillende valuta zien hun wisselkoers fluctueren. Dat komt door wisselende vraag naar verschillende valuta, en bijvoorbeeld ook de interne economie van een land. Een sterke economie van een land levert vaak een sterkere munt op. De markt bepaalt op ieder moment hoe graag men een bepaalde valuta vast wil houden.

We gaan door met bankje slopen. Na de Frans/Duitse actie om 7 december flink cash in te slaan, is er nu een kans om een “grote” aan te pakken. Evil f%"$" extra-ordinair JP Morgan. Wat is er aan de hand? Zoals we weten wordt er flink gemanipuleerd met goud en zilverprijzen. Goud en zilver zijn namelijk een bedreiging voor “fiat-geld” als de dollar en Euro (geld dat oneindig door Centrale Banken bijgedrukt kan worden en alleen waarde heeft omdat we met zn allen denken dat het waarde heeft). Dus dumpen Centrale Banken goudreserves (in zoverre dat geen reserves op papier zijn), of worden domweg de spelregels aangepast. JP Morgan is vooral van het tweeken van de zilverprijs. Maar wat blijkt, de bank staat nu voor 4 miljard short op zilver. Met andere woorden, zilverprijs omhoog, verlies voor Morgan. Bankje slopen? Zilver kopen!

Via Max Keiser.

De Grieken fakkelen al een paar jaar met regelmaat een bankje af. In IJsland ging om begrijpelijke redenen ook al stenen door vensters, of was het Ministerie van Financiën eventjes niet bereikbaar door protesterende mensenmassa’s. In Ierland doen ze dat weer net anders. Daar rijden ze een betonmolen tegen het ministerie aan. In Duitsland worden studenten door de politie in elkaar gebeukt als ze een vinger naar een bank uitsteken. Dan maar via de bankrekening moeten ze in Stuttgart gedacht hebben. Zoals de Fransen hun banken op de knieën willen krijgen door de kapitaalreserves weg te smelten. Nu is Nederland aan de beurt. Ja, ja, dat linkse, anarchistische schorriemorrie, dat werkloze, ongewassen, luie tuig heeft een ruitje van een bank ingegooid! Foei! We willen maatregelen, nieuwe wetten, camera’s, bodychecks, tasers, standrecht! Straks krijgen we dit soort toestanden……

Via: zerohedge.com

De Verenigde Staten waren het eerste land dat peakoil ondervond. In 1970 bereikte de binnenlandse olieproduktie haar hoogtepunt. Sinds 1970 zijn de VS een importeur van aardolie, het verbruik is groter dan het land zelf produceert.
Vanaf Gerald Ford houdt elke nieuwe president een traditionele “we-moeten-minder-afhankelijk-worden-van-buitenlandse-olie"-toespraak. De meeste Amerikanen zappen dan snel weg. De president houdt de rest van zijn ambtstermijn wijselijk zijn mond over peakoil. De oplopende energierekening van de VS begint steeds zwaarder te wegen, vooral sinds de olie in prijs is verdrievoudigd (van $25 naar $75 per vat). Je kunt dagelijks in de krant lezen dat de economische macht en de welvaart van de VS afneemt. Uit een onderzoek van Gallup blijkt dat de gemiddelde Amerikaan nog maar $59 per dag uitgeeft, tegen $99 in 2008.

Auteur: Anthony Migchels (Activist Post), vertaald door Antares.

De meeste gevorderde politieke en economische discussie wordt gedomineerd door de Amerikanen. Dankzij films als Zeitgeist Addendum, Money Masters and Money as Debt en boeken als die van Thomas Greco en Ellen Brown. Zij zijn enorm belangrijke bijdragen geweest aan de ontwaking van de velen (inclusief mezelf!) aangaande het meest drukkende probleem van onze tijd, ons monetaire ‘systeem’. De ene opmerkelijke uitzondering is rente. Natuurlijk hebben al de eerdergenoemde bronnen ook rente behandeld, maar naar mijn mening is er nog geen werkelijk uitgebreide en bevredigende analyse van rente in de Angelsaksische wereld. In feite concentreren de meeste analyses zich op het feit dat geld schuld is. Er schijnt een soort consensus te zijn dat schuld de kern vormt van het probleem. Maar dat is niet zo. Zonder rente zou schuld geen probleem zijn, zoals ik hier heb uitgewerkt. Rente is één van de weinige zaken die diepgaander wordt begrepen in Europa, meer specifiek, Duitsland. Gedurende de 20e eeuw werd rente geanalyseerd door een aantal onbekende maar briljante denkers. Silvio Gesell komt in me op, Gottfried Feder en later Helmut Creutz en hun huidige autoriteit Margrit Kennedy. Feder schreef een boek “Breaking the shackles of interest” ("Het breken van de ketenen van rente") en adviseerde later Hitler, die keer op keer placht te zeggen “de kern van Nationaal Socialisme is het breken met de afhankelijkheid van rente”. Misschien deed dat enige schade door associatie met het onderwerp.

Oplettende Zaploggers weten het al tijden: geen spaarcentjes in CDO-achtige waardepapieren, schrotpapieren voor de insider, steken. Helaas niet altijd te voorkomen in ons vrije land waarin je geheel vrijwillig verplicht meedoet in dit soort troep via de knappe koppen van je pensioenfonds.

Van schrotpapier naar schrothypotheek
Het was onmiskenbaar dat in de hype van het samenstellen van hypotheekjes voor iedereen die wasem op een spiegel kon krijgen (je hond inclusief), er heel wat haast was met het papierwerk. Niet alleen het lenen werd nauwelijks geremd door verantwoordelijkheden, ook het papierwerk zelf was ‘schrot’.

Het wekt dan ook geen verrassing dat zich nieuwe problemen voordoen met het schrotpapier. Foreclosure-gate heeft zich aangediend.

“Deze mannen projecteren slechts het spiegelbeeld van hun eigen agenda op de sovjets, zij geven absoluut niet de werkelijke agenda van de sovjets weer.”, merkte Kennedy’s wetenschapsadviseur Jerome Wiesner op over de groep “defensie-intellectuelen” rond Paul Nitze en de RAND-corporation. Zeventien jaar na het aantreden van Kennedy lijkt Wiesner het gelijk aan zijn zijde te hebben. De Vietnamoorlog is verloren, het heilige “counter-strike” principe van RAND heeft hopeloos gefaald. Dat niet alleen, de Vietnamoorlog legde de machinaties van het military-industrial-complex bloot en ontketende een ongekende weerstand tegen de oorlog binnen de Amerikaanse bevolking. In Helsinki wordt, we hebben het hier natuurlijk over de jaren 70, gesproken over ontspanning tussen de NATO en het Warschau Pact, en de atoommachten de Verenigde Staten en de Sovjet Unie hebben de MAD-doctrine omarmd. Beide staten zijn (eindelijk) overtuigd dat een kernoorlog zal leiden tot de totale vernietiging van de planeet. Er is een streven naar detente, en er wordt gezocht naar samenwerking en gemeenschappelijk interessen. Aangeslagen hergroeperen de “neocons” zich, om vervolgens machtiger te worden dan ooit. 

Soms lijkt het alsof de “kredietcrisis” voorbij is. Er wordt tegenwoordig door commentatoren en politici in de “verleden tijd” over de crisis gesproken, er worden weer winsten gemaakt, de beurs herstelt en de economie noteert soms weer een plusje. Rest nog het probleem van de staatsschulden die, afgedwongen door het weersverschijnsel “investeerders”, moeten worden afgebouwd. Daarna, zo houden ons media, politiek en wetenschap ons voor, is de “crisis” overwonnen. Nu zal een gemiddelde Zapruder- en Zaplog-lezer zich afvragen: “Wat is er toch gebeurd met de derivaten-bom” van biljoenen Euro? Moeten verschillende banken niet een verschrikkelijke berg schulden “overrollen"?". Ja, dat moeten ze. En instituten als bijvoorbeeld de BIS hebben ons stiekum al verraden waarom “Europa” spaart. De belastingbetaler moet nog veel meer schrotpapier slikken. Binnenkort.

Onze huisfilosoof merkte het al op: „wanneer is een Godwin geen Godwin meer?“. Wie anno 2010 naar de politieke kaart van Europa kijkt, kan aardig wat landen bruin/zwart inkleuren. Een golf van nationalistische, rechts-extremistische groeperingen weet een plaats in parlementen en regeringen te veroveren, „Wildersiaanse“ politici staan op om het trucje van Geert Wilders te herhalen, en „gevestigde“ politieke partijen reageren in verschillende landen met goedkoop populisme. Er waait een frisse (extreem)rechtse wind door Europa en dat slechts (daar komt de Godwin) 70 jaar na de Tweede Wereldoorlog. Deze ronde zijn het de moslims die een „bedreiging“ vormen, al wordt soms teruggegrepen op een traditioneel vervolgde groep: de statenloze (en daarmee wettenloze) zigeuners. Maar is het echt „onderhuids“ racisme dat op dit moment boven komt borrelen? De pavlov-reactie in economisch slechte tijden?