Zapruder Inc.

We leven op en van geleende tijd. Letterlijk, in de vorm van de berg schulden die “we” hebben, en figuurlijk omdat al die schulden ook door toekomstige generaties afbetaald moet worden. Een schuld van geld, het opbranden van de voorraden fossiele brandstoffen en het vervuilen/exploiteren van deze planeet. Eeuwige economische groei bestaat niet, zoals de onlangs weer heilig verklaarde John Maynard Keynes al wist, maar als gevolg van ons financiële systeem (en de top-laag die het meeste profiteert van dit systeem) moeten we groeien. Helaas kunnen “we” (als we “goedkoop” willen blijven leven, al is dat “goedkoop” niet zo “goedkoop” als door globalisering alles wat we vroeger zelf maakten “goedkoop” ergens aan het einde van de planeet wordt geproduceerd) niet meer groeien zonder onze schulden. We bewegen ons, of bevinden ons in het voorstadium, van “neofeodalisme” of “post-democratie”. Maar dat is een ander onderdeel van het verhaal. Het gaat hier om schuld......

Wat begon als een hulpmiddel om creativiteit en innovatie en vooral overvloed, beschikbaarheid te stimuleren is inmiddels veranderd in een machtsmiddel om schaarste te creëren en te kunnen verdienen aan onrechtmatig geclaimde exclusiviteit, het remmen van (andermans) innovatie en het belemmeren van overvloedige beschikbaarheid. Vooral big industrie maakt schaamteloos misbruik van wetten die nooit zijn aangepast aan het voortschrijden van technologie en maatschappelijke behoefte. Inmiddels kunnen zelfs levende, zelfreplicerende organismen worden gepatenteerd. We zijn niet ver meer verwijderd van het moment dat menselijke delen ineens intellectueel eigendom zullen zijn van een multinational. Niemand die ze tegenhoudt vanwege de enorme juridische overmacht en de krachtige politieke lobby waarmee ze tegenstanders zowel proactief als reactief confronteren. Een Amerikaanse bank was ooit al bijna succesvol in het claimen van eigendom op al het water inclusief het regenwater van een land. Op dit moment worden boeren aangeklaagd omdat de genetische gemanipuleerde zaden van Monsanto via de wind en insecten hun weg vinden in natuurlijke gewassen van de boeren zodat ook daar de gelicenseerde genen kunnen worden aangetroffen. De wereld is toe aan een complete revisie van het begrip copyright in de meest brede zin van het woord. Copyright en auteursrecht is ingewikkelde materie. Of misschien toch niet? ‘merethan’ keek voor ons naar copyright in muziek, omdat de copystrijd daar momenteel het meest zichtbaar is.

Het artikel zelf heeft natuurlijk een uiterst vriendelijk CC-BY-SA licentie (’share alike’).

De laatste documentaire van Michael Moore gaat onvermijdelijk over de bankencrisis. Een crisis die in de Verenigde Staten zijn met name zijn oorsprong vond in de derivatenhandel in risicohypotheken en als een BP-olievlek de hele wereld besmette. Moore gaat op zijn gebruikelijke van-dik-hout-zaagt-men-planken-manier te werk om aan te tonen waar het kwaad vandaan komt en hoe de burgers erdoor geraakt worden. Hoewel Moore het misschien in de kern goed bedoelt, past zijn manier van filmmaken niet meer bij deze tijd. Zijn stijl waarbij hij zich bedient van dezelfde weapons of mass media deception als de Main Stream Media (MSM) was hoewel ongenuanceerd en gericht op maximaal effectbejag, jaren geleden wel een sterke troef in het breed verkondigen van de boodschap. Nu hij zelf steeds meer zijn geloofwaardigheid begint te verliezen en zijn oude publiek zelf steeds beter geïnformeerd raakt, slaat zijn oubollige aanpak de plank mis. Zijn publiek heeft met internet nu een ijzersterk instrument om zichzelf breed te informeren en zoekt niet meer naar de eenheidsworst van sensatiejournalistiek. Moore neemt niet alleen een loopje met de feiten en verzuimt uit te leggen hoe de crisis écht in elkaar zit, maar hij lijkt zelfs zijn eigen publiek dat hem groot heeft gemaakt niet meer serieus te nemen. Deze docu lijkt dan ook in de haast gemaakt om de mensen te mobiliseren, maar gaat voorbij aan wat er nu echt aan de hand is.

Zo beschrijven analisten de prestaties van ‘s werelds eerste open-source jachtvliegtuig, de JSF. Het hele JSF-circus begint zo lachwekkend te worden dat je bijna zou vergeten hoeveel geld het allemaal gaat kosten. Een korte ‘tour de Google’ maakt duidelijk dat het ding nooit echt bedoeld is om te worden ingezet. Als het maar verkocht wordt lijken ze daar bij Lockheed te denken, met alle middelen mogelijk. Inzet zou rampzalig worden. De piloten van het Red-team die de antieke, in 1996 operationeel geworden, Russische Sukhoi’s SU-30 Flanker bemanden, hadden het over het doodknuppelen van hulpeloze zeehondjes, zo inferieur waren de gloednieuwe JSF’s in een realistische wargame . En let op, in 2011 begint de rest van de wereld over te stappen op de SU-35, de moderne en superieure opvolger van de SU-30. 5 jaar later als de JSF daadwerkelijk operationeel moet worden, is niet alleen z’n stealth-gedoe allang weer achterhaald door nieuwe radartechnologie, dan zijn die SU-35’s alweer zoveel moderner geworden door diverse upgrades, dat we misschien alleen nog maar veilig oorlog kunnen voeren tegen landen als Australië. Want oorlog voeren doen we in Nederland om erbij te mogen zitten aan tafel, bij de echte jongens. Likkend en kwispelend.met de kontjes hitsig omhoog. Maargoed, Zappies, zeg het maar, wat moet het gaan worden? Saab Grippen, JSF, moderne F-16’s zoals de Block 60, vette Russische shit of gewoon helemaal niets? Oja, en Pim Fortuyn en Mat Herben, hoe zat dat ook alweer?

Weer naar boven gehaald omdat het kabinet weigert uit dit rampenproject te stappen

Korte animatie met gebruik van John Perkins’ uitspraken, uit de documentaire ”Confessions of an Economic Hitman.” De animatie maakt duidelijk hoe (derde wereld) naties worden omgekocht, gechanteerd en in oorlogen betrokken, slechts om de eenzijdige belangen van multinationale corporaties te dienen, met de bevolking als grootste verliezer. De belangrijkste spelers in dit chantagespelletje zijn telkens weer het IMF, de Wereldbank, hulporganisaties als USAID en de Amerikaanse regering namens de grote corporaties. Komt dat tuig hun hulp aanbieden, maak dan dat je wegkomt. We zagen het patroon weer heel duidelijk in Haïti. De armoede en onvrede die ontstaat is volgens John Perkins de belangrijkste oorzaak van terrorisme. Het filmpje legt enkele patronen bloot, die zelfs de gemiddelde NOS-kijker makkelijk zou moeten herkennen. John Perkins weet waar hij het over heeft, hij was vroeger namens de genoemde partijen een economic hitman chief economist: hij moest regimes en landen op hun knieën dwingen met omkoping, chantage, moord en oorlog. Globaal bedrog komt vaak in herkenbare patronen, het ‘economic hitman patroon’ is nauw vervlochten met het zojuist door ons besproken ’shock doctrine patroon’. Een verklaring, niet alleen voor veel terrorisme, ook voor het fanatisme waarmee staatshoofden die het patroon doorzien en weerstaan worden gedemoniseerd en worden afgeschilderd als dictators terwijl ze eigenlijk gewoon hun volk beschermen tegen de leegroof door eerdergenoemde spelers. Denk aan Hugo Chavez en Mahmoud Achmadinejad, denk zelfs aan Saddam Hoessein. Niets is wat het lijkt als je eenmaal door de Telegraaf-praat van de MSM kan heen kijken Een snelcursus neokolonialisme…

„De huidige (Europese) crisis is het gevolg van ontoereikende regulering van markten en doorgeschoten staatsverschulding. Dat eenzijdig op winstmaximalisatie gerichte financiële spelers over het wel en wee van complete volken kunnen beschikken, komt voornamelijk door politiek verzaken.“, verzucht de Duitse president Horst Köhler naar aanleiding van de „Euro-crisis“. Na het (gedeeltelijk) imploderen van de markten voor „Collaterized Debt Obligations“ of „Credit Default Swaps“ tijdens de zogenaamde kredietcrisis, en het redden van de banksector door het „socialiseren van de bankschulden“, wereldwijd, heeft „de politiek“ letterlijk niets gedaan om een dergelijke „tweede crisis“ te voorkomen. De nucleaire „derivaten bom“ tikt nog steeds, toezicht op de markt voor dergelijke producten bestaat niet en G7 of G20 toppen bleken niet meer dan slecht gespeelde panthomime rond bankiersbonussen. De zwakke (Monetaire) Europese Unie wordt nu in een corporatistische en rivalistisch verglobaliseerde wereld afgestraft. En geholpen. De „Europese integratie“ zal vanaf nu in een stroomversnelling geraken. Ten kostte van democratie, de levensstandaard van de gemiddelde Europeaan en ten bate van het kapitaal. 

Voor onze ogen voltrekt zich de grootste roof aller tijden. Met volledige medewerking van politici worden giftige bankschulden, toxic assets, “gesocialiseerd” terwijl kapitaal en de financiële elite die verantwoordelijk is voor de huidige crisis onaantastbaar blijft. Nu de “kredietcrisis” economische groei in de reële economie wegvreet en “bubbeleconomieën” zoals in Oost Europa onder de schuldillusie imploderen, groeit in verschillende landen de sociale onrust tot, in decennia niet meer geziene, grootte. Onrust die niet alleen wordt gevoed door de onzekere tijden maar deels door verongelijking over het vrijkopen van het kapitaal. De Europese Unie heeft op dit moment in de crisis de slechtste kaarten. De monetaire unie ligt onder vuur, het heeft nog miljarden aan Amerikaans schrotpapier weggestopt en investeringen in het oosten zijn waardeloos geworden. Traditioneel is de politieke onmacht in het bloc groot. Daar bovenop moeten ook nog kopers gevonden worden voor de in snel tempo oplopende staatsschulden. ***In het kader van zogenaamde “Griekse crisis” in de herhaling. Eerste publicatie 03.03.2009.***

A. De hartslag van iemand genaamd “Debt”.
B. Gewoon een grafiek van twee dingen die niet zoveel met elkaar te maken hebben.
C. Iets met BBP en iets met schuld. In Amerika. Ziet er niet goed uit, maar dat wisten we al.
D. De verandering in BBP verdeeld over verandering in de hoeveelheid schuld. Conclusie: schuld voegt uiteindelijk geen productiviteit meer toe.

Meer.

Alsof de „kredietcrisis“ al jaren voorbij is, brullen media, politici, bankiers en experten al maanden om het hardst over „de lessen die uit de crisis zijn geleerd“. Ondertussen een nogal abstracte en wereldvreemde uitlating. Griekse staatsschuld wordt getorpedeerd, Spaans waardepapier gebombardeerd en de financiële haaien draaien al rondjes om hun nieuwste slachtoffer: de Britse Pond. Met hedge-constructies en „Foreign Debt Obligations“ is door Hedge Funds en superbanken de aanval ingezet op de door waardeloze „konjuktuurpakketten“ en „Bankreddingsprogramma’s“ extra verschuldigde Eurozone. De media juichen om het „vertrouwen in Griekenland“ dat een miezerige 5 miljard aan schulden weet te verpatsen (tegen 6% rente), Spanje schreeuwt om toezicht op het agressieve speculatieve kapitaal, de Luxemburger Junckers roept iets over „martelwerktuigen tegen speculanten“ en in de Verenigde Staten opent het ministerie van Justitie een onderzoek naar een „feestje“ waar Hedgefund-managers hun aanval op de Euro bespraken. Terwijl „carry-trade“ en „goedkoop geld“ bij banken en speculanten weer hoogtij vieren, en goed geld wordt verdiend aan het dumpen van en wedden tegen staatsschuld, staat de politiek machteloos. Wat is er over van de beloftes van „regulatie“, en „dit nooit meer“? Is de discussie blijven steken bij het probleem “bankier-bonussen” om de CDS en “debt obligations” per ongeluk te vergeten? Er is niets, maar dan ook niets geleerd van de, verre van overgewaaide, kredietcrisis. 

Superbank Goldman Sachs doet God’s werk(tm) hier op aarde, gewapend met pistolen om het gepeupel van zich af te houden, en miljarden aan bonussen aan personeel uitbetalend zodat “we”, via het ingenieuze Reaganeske “trickle down” systeem, er allemaal beter van worden. Goldman Sachs, of Godman, is onmisbaar voor het financiële systeem, en pompt miljarden de “reëele economie“ in, en creëert daarmee reëele banen. Goed, de bank speculeert soms tegen complete internationals, landen of tegen financiële producten die de bank zelf verkoopt, blaast bubbels zoals de „olie-shock“ van 2008 en is eigenlijk, zoals we in deel 1 gezien hebben, niets meer dan een casino-speler vermomd als hyper-hedgefund. Maar GS is gewoon „too big to fail“, heeft teveel tentakels in teveel sectoren. Gelukkig heeft de regering Obama ook door dat een financieel Frankenstein als Goldman Sachs niet echt bevorderlijk is voor het welzijn van de mensheid en er wordt daarom hardop nagedacht over wetgeving en maatregelen om „het gedrag van bankiers“ bij te sturen. Of wordt het spel iets subtieler gespeeld? 

Niet dat we deze aan hebben zien komen. Uh-huh, met een torenhoge (staats)verschulding, overgewaardeerde onroerendgoedmarkt en lage, door krediet aangezwengelde, groei, moet je minstens Milton Friedman heten om te snappen dat project “Euro” in het oude, vermoeide, energie-arme Europa midden in de “kredietcrisis” tot problemen gaat lijden. Griekenland aan de leidraad van Brussel inclusief binnenlandse onrust, politieke crisis in Portugal en een geknapte Spaanse bubbel. Tel daar schuldslavenstaat Ierland, lala-land Nederland en natuurlijk de immer op de pof levenden Italianen en Franzosen bij op, en we hebben een berg Europese schuld dat bijna zo onmogelijk “aflosbaar” is als de schulden-himalaya van the USA. Het besef dat “Europa” in de 21ste eeuw niet de groeicijfers-knaller en bloeiende “kennis-economie” gaat worden en allang het Kenyesiaanse “eindstation” van 0% en zelfs negatieve groei heeft bereikt (service economie), lijkt met de problemen in Zuid Europa voor het eerst invloed te hebben op de “waardering” van Europa in de markt. Van Azië tot Wallstreet worden handelaren nerveus van Euro-schulden. Een partij heeft het afgelopen jaar wel goed zaken gedaan door de “bail-out” en “konjunktuur-pakket” waas van politici: banken. Of het nu Goldman Sachs, Deutsche Bank of het Spaanse Santander is, als handelspartner in staatspapier tikken zij op staatsschuld, substantieel, een prima miljardenwinst af. 

Het hooggerechtshof heeft bepaald dat lobbyen een fundamenteel recht is van bedrijven. Lobbyen - voor de nieuwkomers op deze aarde - is het omkopen van politici door ze geld te geven voor hun campagnes, leuke baantjes in het vooruitzicht te stellen enzovoort. Het is nu dan ook officieel: het congres is te koop. Was het natuurlijk altijd al, zeker onder Obama die ook al de beste plekjes in de overheid gaf aan de hoogste bieders en het belangrijkste beleid laat bepalen door stromannen van big-industry. Wat dat betreft niets nieuws maar de constatering dat zelfs de grondwet Amerikanen niet kan beschermen tegen het grootste kankergezwel van de moderne wereld, winst ten koste van alles, komt wel even hard aan. En Obama riep tijdens zijn verkiezingscampagne nog wel zo enthousiast dat hij het lobbyen aan banden ging leggen. Hij acteert dan ook verbitterd:  “a major victory for big oil, Wall Street banks, health insurance companies and the other powerful interests that marshal their power every day in Washington to drown out the voices of everyday Americans.” maar hey, wat dacht die clown dan? Alsof hij niet begreep dat hij ook maar gewoon een usefull idiot was, bedoeld om het domme publiek te belazeren met holle praat. In Europa is het trouwens niet anders, De Europese Commissie is ook gewoon een verlengstuk van de industrie. Het beleid van de EC wordt letterlijk gedicteerd door de industrie-lobby, maar Europa is nog ondoorzichtiger dan de VS en de media nog slaafser. Democratie, globalisering, you gotta love it…

Nog voordat de tot vervelens toe gehypte “klimaatconferentie” in Kopenhagen van start ging, laten de gezamelijke Nederlandse banken weten dat zij “hopen op een robuust akkoord”. Zoiets zou je van een Triodos nog kunnen verwachten, en toegegeven: vrijwel iedere corporation is tegenwoordig marketingtechnisch gedwongen om aan “greenwashing” te doen, toch valt een dergelijk communiqué op. Banken en klimaatverandering? Yep. Banken zijn zelfs extreem geintresseerd in klimaatverandering. Niet omdat zij zo begaan zijn met onze planeet, of zoals Al Gore en de VN “geloven” in klimaatverandering, maar omdat er enorm, en werkelijk enorm, veel geld te verdienen valt met milieu. Of eigenlijk: CO-deux. De nachtelijke beraadslagingen van verschillende wereldregeringsleiders, officieel om “de wereld te redden”, hadden in werkelijkheid niet zoveel te maken met “de wereld redden”. De miljarden die Hillary Clinton, Angela Merkel en Gordon Brown voor de “arme landen” op tafel gooiden, kwamen niet opeens tevoorschijn uit nobele idealen, maar uit het blazen van de volgende financiële bubbel. Kopenhagen ging om derivaten, CO2-handel en neokolonialisme. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Het is niet moeilijk te zien: de wereld wordt bestuurd door grote corporaties. Grote banken beheersen de beurs, lobbygroepen beheersen de EU, het Amerikaanse congres en al het gestolen land. Vrijwel alle grote globale organen worden beheerst door industrie. Globalisering is dan ook vooral een trend die hen goed uitkomt. Democratie en vrijheid zijn er niet bij gebaad. Dit soort corruptie zit tegenwoordig in elke vezel van de maatschappij. Uit documenten geplaatst op wikileaks blijkt bijvoorbeeld dat ook de WHO, de wereld-gezondheidorganisatie van de VN, in grote mate wordt gestuurd door “big pharma”. Expertisegroepen van de organisatie willen bijvoorbeeld alleen aan tafel willen zitten met afgevaardigden van medicijnmakers en niet met andere groepen of critici. Dit alles wordt beschreven in een dossier opgesteld door de International Federation of Pharmaceutical Manufacturers & Associations (IFPMA; “Big Pharma") over de WHO Expert Working Group (EWG) in verband met research & development. Wikileaks zette de documenten online en ziet ze als van belang voor journalisten, beleidsmakers, overheden, patiënten en het algemene publiek. Kunnen ze wel vinden, maar dat vinden de desbetreffende groepen zelf helaas niet. Kennelijk.

Aankomende Amerikaanse pensionados zagen hun toekomstige pensioentjes een kwart minder waard worden maar het vermogen van de rijkste 400 ging met nog eens 30 miljard omhoog. Terwijl meer dan 34 miljoen mensen aan de voedselbonnen waren, steeds meer mensen in tentenkampen moeten wonen en bijna 50 miljoen Amerikanen in armoede leven, verdeelde de vriendjes van Obama een recordbedrag van 30 miljard dollar aan bonussen onder elkaar. Bonussen die ze konden verdienen dankzij de biljoenen aan belastinggeld dat ze kregen toegeschoven. Ondanks de enorme stimuleringsprogramma’s is de huizenmarkt totaal ingeklapt en zullen nog dit jaar bijna 4 miljoen huizen worden geveild. Staatsschuld 12,000,000,000,000.00 dollar. Een op de vijf gezinnen kan de komende maanden hun huis niet meer betalen. Reële werkeloosheid is al bijna 16%, meer dan 25 miljoen mensen hebben geen werk. Tien staten zijn vrijwel failliet en zullen dan de uitkeringen niet meer kunnen uitbetalen. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Voor iedereen die denkt dat dit nog op te lossen is, of dat Obama ooit die intentie heeft gehad, think again. Nog nooit hebben ze zo’n corrupte regering gehad als die van Obama met op alle sleutelposities mensen van corporate america. Nu het fractional reserve banking op z’n einde is gekomen, is met de carbon-cap-and-trade het volgende welvaart-herverdeling-mechanisme al weer gevonden. Lang gaat het echter allemaal niet meer duren en het einde zal gewelddadig zijn. De laatste jaren zijn Amerikanen zich tot de tanden gaan wapenen en ontstaan er gewapende militia als ware het daar een zuidelijke provincie van Irak. Revolutie! Laten we hopen dat het besmettelijk is…

Zapruder Inc. is een grote, grote fan van de Amerikaanse (zaken)bank Goldman Sachs. Er zijn weinig corporations op deze wereld te vinden, behalve misschien een Monsanto of in het zogenaamde military-industrial-security-complex, die zo in-your-face, dikke middelvinger, kwaadaardig zijn. En erom lachen. Dat maakt Goldman zo speciaal: het interesseert GS geen moer dat iedereen ziet dat ze de planeet oplichten en rectaal visiteren. Hey, zij zijn de besten, de elite, en zij bepalen hoe het spel gespeeld wordt inclusief de regels. Bovendien, ze hebben de machtigste regering op aarde opgekocht, in de zak en weer verkocht. GS doet “God’s Werk ™“. Vergeet Wouter Bos en Nout Wellink die voor hun Nijenrode-vriendjes de DSB omleggen, Goldman Sachs is het echte werk. Een jonge geschiedenis over hoe de Verenigde Staten van corpocratie een kleptocratie werden. 

Een belangrijke positie met macht en invloed en veel corrupte gelijkgezinde vriendjes is nog nooit zo makkelijk verkregen als onder Obama. Die man schaamt zich echt helemaal nergens voor. Geef die mafkees wat geld en je hebt een topjob in de regering. Zo kon het gebeuren dat de belangrijkste mensen in de regering van Goldman-Sachs vandaan kwamen, diezelfde bank die van diezelfde regering, sterker, van diezelfde mensen zo verschrikkelijk veel geld kreeg en alle gunstige regelingen die ze maar konden wensen. Hank Paulson en Tim Geitner stonden niet alleen aan de basis van de huidige crisis, ze ‘loste die ook op’. Met triljarden aan publiek geld dat nu in de zakken van hun voormalige werkgever is verdwenen. Wel zo makkelijk. Ze zaten er toch. Maar daar bleef het niet bij. De hele regering Obama was te koop, letterlijk.

Omgeven door de schaduwen van de kredietcrisis, terwijl regen lui neerdruppelt als honderden kleine omgevallen Amerikaanse banken en dode bladeren door de lucht dansen alsof het waardeloze CDS’s zijn, verzamelen een zevental figuren zich rond een s-vormige kuil. Er worden gebeden in het Arabisch gepreveld. Een man neemt een slok uit een wodkafles, een andere man tipt de as van zijn Gauloise sigaret en een derde haalt een pakket vuurwerk tevoorschijn. De groep vormt een cirkel rond het gat waarbij een figuur ietwat schuchter achter de rest blijft staan. Hij vist een telefoon uit zijn jaszak. “Konnichiwa?“. We zijn beland op een begrafenis. De begrafenis van de petro-dollar. De overledene leeft nog maar heeft niet lang te gaan. Welkom in de nieuwe wereld. Of toch niet? 

In het casino dat de financiële wereld heet gaat het (vals)spelen gewoon door alsof er niks gebeurd is. Het is nog steeds crisis en dat zal het nog wel even blijven, ongeacht wat de propagandisten je willen doen geloven. Hoewel inmiddels duidelijk is dat het systeem inherent ziek is en op deze wijze nooit kan functioneren vóór de overige 95% van de bevolking, gaat de politiek nog steeds door met haar symboolpolitiek door banken op de vingers te tikken als het gaat om hun exorbitante bonussen. Je kunt het die bankiers niet kwalijk nemen: ze doen wat het systeem van ze verwacht en graaien alsof hun leven er vanaf hangt. Een systeem dat hebzucht en criminaliteit beloont, trekt automatisch de ‘juiste’ mensen aan. Zolang er nog centraal geld uitgegeven wordt zonder dat het enige waarde vertegenwoordigt en zolang virtuele economieën de echte economie besmetten met hun speculatieve schaarste-piramidespelen kan het nooit goed komen. By design ondeugdelijk en built to fail. De obscene bail-out die de ellende alleen nog maar vergroot is eigenlijk een middelvinger in het gezicht van iedereen die dacht dat er nog kans op redding was. Maar de banksters laten zich niet zomaar uit het veld slaan, zoals een paar sluwe banksters van Barclays onlangs lieten zien.