Zapruder Inc.

Bij het eerste woord zullen complottertjes meteen opspringen en aan Michael Moore’s 9/11 docu moeten denken, maar deze filmtitel, naar het gelijknamige boek van Ray Bradbury, heeft betrekking op de temperatuur waarbij boeken ontbranden. Desondanks heeft Moore zich wel laten inspireren door deze titel en gezegd dat “Fahrenheit 9/11 de temperatuur is waarbij vrijheid ontbrandt”. De film speelt zich af in een toekomst waar mensen onder een fascistoïde regime leven en waar boeken verboden zijn. Een speciaal peloton brandweermannen heeft de eigenaardige taak boeken te confisqueren en ter plekke te verbranden. Boekverbrandingen zijn in het verleden altijd al synoniem geweest aan onderdrukking en het uitvagen van culturele uitingen die de totalitaire heersers niet welgevallig was. Van de bibliotheek van Alexandrië tot de nazi-boekverbrandingen voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog, tot aan de dag van vandaag worden er boeken verbrand die niet in het plaatje passen. Sommige zijn controversieel omdat ze tot terrorisme aan zouden zetten, zoals The Catcher in the Rye van J.D. Salinger, of omdat ze een complete religie zouden beledigen, zoals Salman Rushdie’s boek De Duivelsverzen. In deze film zijn boeken slecht omdat ze mensen aanzetten tot individuele gedachten en gevoelens die onrust kunnen veroorzaken in de zorgvuldige gedresseerde maatschappij. 

De hele dag complotten uitvlooien gaat je niet in de kouwe kleren zitten en dus is wat verstrooiing in de vorm van films op z’n tijd wel welkom. Gelukkig maar dat deze vorm van amusement niet alleen afleiding brengt maar ook erg geschikt is om verhalen te vertellen; verhalen die je normaal gesproken niet recht voor z’n raap zou vertellen. Net als muziek en literatuur gebruiken filmmakers hun platform vaak om maatschappelijke misstanden, politieke hangijzers en complotten aan de kaak te stellen. Waar je bij documentaires juist feitelijk hoort te blijven, kan de filmmaker zich wat meer vrijheden permitteren door met allerlei stijlfiguren en overdrijving een verhaal te vertellen wat mensen aanzet tot wat dieper nadenken. Zo hoef je je als NWO-hater niet schuldig te voelen als je een keer een filmpje pikt. Bij Zapruder houden we wel van een filmpje en daarom hebben we een nieuwe categorie in het leven geroepen: Zap Cinema. 

Morgen donderdag 30 oktober komt de nieuwe film van Oliver Stone met de titel W. in de Nederlandse Bioscopen. Voor Zapruder is Oliver Stone een filmmaker die de harten sneller laat kloppen. Hij filmt graag maatschappij-kritische films en heeft echt juweeltjes afgeleverd. Met als ultieme prestatie uiteraard JFK (director’s cut) dat geen spaan heel laat van het officiële scenario van de moord op John F. Kennedy. Nu dus een film over George W. Bush…. klapper of losse flodder?

Hoewel het gefoeter op de hoererende media in de burelen van Zapruder vaak niet van de lucht is en we moedeloos worden van alle fantasieloze en hersendodende programma’s op TV, is er regelmatig gezonde maatschappijkritiek te vinden in films. Nu zijn de meeste films fictie en komen ze grotendeels uit de plezierfabriek van Hollywood, maar sommige werkjes doen meer dan je versteld staan van de laatste snufjes op het gebied van CGI of bloedstollende actie. Ik ben zelf een verstokt filmliefhebber en gelukkig komen er steeds vaker films uit die kritiek leveren op oorlog en terrorisme en de mechanismen die er achter zitten, zoals Syriana, The Good Shepherd, Lord of War en het briljante Arlington Road. Andere films houden het ‘kleiner’ en dichter bij huis door de beroerde situatie te schetsen in steden en gemeenschappen onderling zoals La Haine en Cidade de Deus of beschrijven de machinaties van corporaties wat we weer terugzien in pareltjes als Thank You For Smoking, Blood Diamond (hoewel deze enigszins een dubbele moraal heeft) of de schandalen rondom big tobacco in The Insider. Een ander genre dat niet direct bestaande situaties beschrijft maar minstens zo interessant is als de voorgaande genres, is sciencefiction (SF). Hoewel deze futuristische films meestal garant staan voor veel spektakel en actie hebben de betere werkjes zeer interessante invalhoeken die ons een aardig inzicht kunnen geven in wat ons nog te wachten staat.

Het is toch wat met dat acterende en regisserende gilde: niet alleen denken ze dat ze heel wat zijn met hun films, bekendheid en suffe schandaaltjes, maar ze denken ook nog een mening te moeten hebben over allerlei zaken in de wereld. Hadden we eerder mensen zoals Michael Moore, Charlie Sheen en George Clooney die hun zegje ‘on en off-camera’ deden over geopolitieke zaken en ook zelfs Bruce Willis als ‘born again conspiracy spijtoptant’, nu hebben we de zoveelste filmacteur die denkt hier iets over te moeten zeggen. Het is niemand minder dan de nieuwbakken Oscar-winnares Marion Cotillard die er een paar uitgesproken meningen op na houdt.

De documentaire “Taking Liberties” ofwel “Blair: The Movie” handelt over de schrikbarende verwatering van burgerrechten in het Groot-Brittannië onder Tony Blair’s “New Labour”. De maker Chris Atkins laat zien hoe sinds de aanslagen van 11 september 2001 de Britse regering een structurele campagne is begonnen om de meest basale rechten te ondermijnen die de burger moeten beschermen tegen de machtige overheid. Met de oorlog-tegen-terreur gelden er nieuwe regels, heel veel nieuwe regels, en de overheid deinst er niet voor terug deze “beschermende“ wetjes met keihard geweld te handhaven. Jong en oud, links en rechts, iedereen kan opeens de spreekwoordelijke knuppel van vadertje staat in de nek verwachten. Zoiets gebeurt toch alleen in het “gekke Engeland of Amerika“? Yeah right. In Nederland en op Europees niveau wordt er net zo hard gesleuteld aan fijne wetgeving. Is voor onze veiligheid. Heb je trouwens je identiteitsbewijs wel bij je?
*Met grote dank aan Monkeyman*
*Update: En het Zapruder-vertaalteam is de afgelopen maand weer erg goed bezig geweest. Nu met Nederlandse ondertiteling!! Grote dank aan Krombo, Monkeyman en MichaK. Hear, hear!*

Als er zich iets op het snijvlak van mysterie en wetenschap bevindt, dan zijn het wel subliminale boodschappen: boodschappen die verborgen zitten in geluid of beeld en bedoeld zijn om de normale perceptie te omzeilen en zo mensen op een onderbewuste manier te beïnvloeden. Deze techniek is wetenschappelijk zeer omstreden omdat de effecten moeilijk meet- en kwantificeerbaar zijn, maar de theorie gaat ervan uit dat we onderbewust ook signalen oppikken die door het “filter” van onze normale perceptie heengaan; een filter dat we noodgedwongen creëren om niet overvoerd te raken door de massa aan informatie die we dagelijks binnenkrijgen. Subliminale boodschappen worden grotendeels toegepast in films, reclame-uitingen in beeld en op papier en in muziek. De truc is dat ze in eerste instantie niet opvallen en alleen onderbewust worden opgepikt. Zodra de aandacht erop gevestigd wordt levert dat meestal een “Oh Ja Erlebnis” op. Zo werden in 1957 voor het eerst subliminale teksten voor fracties van seconden gemonteerd in de film Picnic met de woorden “eat popcorn” en “drink Coca-Cola”. Volgens de marketingonderzoeker James Vicary leidde dit tot een opmerkelijke toename in snackverkopen tijdens de pauze. Snel daarop kwamen berichten dat het een hoax was en dat Vicary met de resultaten zou hebben gegoocheld. Maar betekent het ook dat subliminale boodschappen niet bestaan?

update 10/10/2007 18:20 - net behandeld op 100%NL, morgen de podcast!

Cartoonserie The Simpsons is al ongeveer twee decennia lang één van de beste programma’s ooit. Zelfs Bill Hicks noemde het zijn favoriete TV-show destijds. Het dysfunctionele gezin in het kleine Amerikaanse stadje Springfield is eigenlijk een moderne versie van de nucleaire familie, maar met alle problemen van nu. De serie weet keer op keer de maatschappij -en met name de Amerikaanse- op de hak te nemen met soms messcherpe observaties en referenties naar bestaande situaties. Na lange tijd heeft geestelijk vader Matt Groening besloten om eindelijk een bioscoopfilm te maken wat heeft geleid tot een zeer geslaagde film. Zapruderbezoekers zullen naast de gebruikelijke humor van de Simpsons een ‘field day’ hebben met het spotten van de talloze referenties naar zaken die de wereld bezighouden. Corporatisme, Schwarzenegger als president, Homeland Security, machtsmisbruik, religie en uitbuiting komen subtiel naar voren. De grappen richting Al Gore’s An Inconveniant Truth en de president’s rechterhand, Russ “what’s in a name” Cargill zijn ook zeer geslaagd. *kuch* Monsanto-Cargill? Wie zegt dat waarheidsvinding en humor niet samengaan?

De film is inmiddels volop op het internet te vinden, maar zeker een tripje naar de bios waard dit keer.

“De fokking meest angstaanjagende film die je dit jaar zult zien. Je zal de bioscoop onthutst verlaten, trillend en met je bek wagenwijd open. Deze film degradeert Fahrenheit 9/11 tot Bambi. Na het kijken van deze film, zal je beeld over Amerika en wat het betekent om Amerikaan te zijn voor altijd veranderen. Dit is schokkende materie. Je zal boos zijn, je zal walgen, misschien dat zelfs het koude zweet je uitbreekt. Deze film raakt je in je buik. Ik zou theaters willen adviseren kotszakjes klaar te houden...”

--- Todd David Schwartz, CBS

Update 16/1/2007: de video is inmiddels door de regisseur op Google-video beschikbaar gemaakt. De schuld van het Amerikaanse volk aan de FED wordt elk jaar groter, omdat de FED illegaal rente rekent over het geld dat ze in opdracht van het volk moet maken. Als de FED wordt verboden die rente te rekenen, zoals het zou moeten zijn, zouden de Amerikanen ook geen belasting meer hoeven betalen. Directe belastingen (zoals inkomstenbelastingen) zijn in de US grondwettelijk verboden maar worden toch geheven. Belastingen zouden ook in Nederland overbodig zijn als we onze centrale bank herstructureren.

‘De wereld van dit moment wordt bestuurd door drie van de meest geheimhoudende organisaties in de wereld: het IMF (het internationale monetaire fonds), de wereldbank en de WTO (de wereldhandelsorganisatie), drie organisaties die elk worden gedomineerd door de US. Hun beslissingen worden in het geheim genomen. Hun leiders worden in het geheim gekozen. Niemand weet iets van hen, hun politiek, hun geloven, hun bedoelingen. Niemand koos ze democratisch. Niemand heeft ze gevraag om namens ons beslissingen te nemen.’

‘We‘ is een krachtige documentaire ondersteund door geweldige muziek die een uur lang blijft boeien. De bijzondere Arundhati Roy geeft een confronterende maar positieve les in wereldgeschiedenis, globalisatie, terrorisme, bedrog en uitbuiting. Het zijn allemaal uitingsvormen van het hetzelfde kwaad. Een waarschuwing en een profetie in één. Dit is absolute een must-see. Roy spreekt ingetogen maar met een enorme kracht. Hier alvast een teaser…

We halen dit topic weer even omhoog, omdat er nu een Nederlands ondertitelde versie van ‘We’ beschikbaar is op onze documentaire-pagina

‘September 11, 2001.
Four planes were hijacked.
Three of them reached their target.
This is the story of the fourth.’

‘De film gaat over United Airlines vlucht 93 van 11 september 2001 die door terroristen werd overgenomen. De passagiers kwamen door gesprekken op hun mobiele telefoons erachter dat andere vliegtuigen al in de torens van het WTC waren gevlogen en dat hun vliegtuig op weg was naar Washington D.C....

De film laat zien hoe de passagiers besloten hun leven op te offeren en het vliegtuig te laten neerstorten voor het zijn bestemming kon bereiken. De film zal de gebeurtenissen van de vlucht van 90 minuten realtime weergeven, opgenomen met handheld cameras, en is gemaakt met de volledige steun van de families van de omgekomen passagiers.’

Welnu, de langverwachte film The Da Vinci Code is eindelijk uit en na het overweldigende succes van het boek, is het afwachten of men ook massaal toestroomt voor de bewegende versie.

Toen ik las wie de hoofdrollen voor hun rekening zouden nemen, was ik niet ontevreden; op misschien Tom Hanks na: kundige acteur, maar niet echt spannend in de wat serieuzere films. Jean Reno was een opleggertje, omdat Brown hem in gedachten had toen hij het boek schreef (net zoals hij een jongere Harrison Ford in gedachten had voor de rol van Robert Langdon). Nee, het grootste gevaar kwam in mijn ogen van de regisseur: Ron Howard. De man van het valse sentiment, de opgeklopte heroïek, de klootloze verfilmingen en die altijd op veilig speelt met doortimmerde verhalen welke meestal op een waar gebeurd verhaal gebaseerd zijn. Vooral zijn meest recente draken A Beautiful Mind en Cinderella Man (beide met Russell Crowe) deden bij mij bijkans de maaginhoud naar boven stuwen. 

De Graallegende
De Graallegende is onlosmakelijk verbonden met Jezus Christus. Jezus zou niet aan het kruis gestorven zijn, maar zijn kruisiging nauwlettend in scene gezet hebben aan de hand van een oude Joodse mythe. Het volgen van die mythe had ervoor moeten zorgen dat hij gezien zou worden als de Messias van de Joden; in die dagen waren er wel meer ‘profeten’ die aanspraak maakten op die titel. Het pakte iets anders uit, want in eerste instantie werd Jezus niet gepruimd door de Joodse religieuze leiders (met name door zijn opvattingen over Egyptische mystiek en de vrije rol die hij de vrouw toebedeelde), maar uiteindelijk viel de boodschap van Jezus wel in goede aarde bij de overheersers van die tijd, de Romeinen. Hoewel zij verantwoordelijk waren voor zijn kruisiging, zag men in de snelle opkomst van het Christendom een krachtig middel om het verkruimelende Romeinse Rijk bij elkaar te houden.

Sinds het uitkomen van de Da Vinci Code van Dan Brown in 2003, is het een wereldwijde megabestseller geworden met bijna 40 miljoen verkochte exemplaren. Het kon ook niet anders of er zou een film van komen en 18 mei is het dan zo ver in Nederland; dan zal de film met Tom Hanks in de hoofdrol in première gaan. In de aanloop tot aan de première van de film besteedt Zapruder_Inc aandacht aan de Da Vinci Code en zal proberen te verklaren waarom het verhaal zoveel mensen op de wereld heeft weten te boeien. Maar Zapruder zou Zapruder niet zijn als we niet kijken naar de complotten die er achter de Da Vinci Code zitten. Hoewel Dan Brown recent de rechtszaak wegens plagiaat die tegen hem was aangespannen heeft gewonnen, is het verhaal achter de Da Vinci Code bij ingewijden allang bekend. Maak je dus op voor complotten over Katharen, Tempeliers, de Priorij van Sion, Maria Magdalena, kerkelijke leugens, moordpartijen en Opus Dei, de Dode Zee-rollen en de geschriften van Qumran en natuurlijk het enigma rondom Leonardo Da Vinci zelf.

Oh ja, en er zijn ook nog Da Vinci-goodies te scoren bij vkmag. Op de dag van de premiere van de film openen wij een topic en de eerste 4 die daar hun korte ‘review’ in de comments plaatsen krijgen van ons een Da Vinci Code pakket. Het speciale uitgave van het boek, een ongekend lauwe rugzak en het officiele Da Vinci Code bordspel. 80 woorden of meer vinden wij acceptabel. We letten natuurlijk vooral op jullie CT-kennis in deze materie.