De pas op 1-1-2002 met veel bombarie geïntroduceerde Euro staat op knappen. De munteenheid die in 1992 in ons eigen Maastricht geboren werd, is wellicht sneller begraven dan de draagtijd geweest is. Er zijn momenteel 15 landen die de Euro gebruiken. Het idee achter dit pact was solidariteit en stabiliteit. In de komende maanden zal moeten blijken of dit idee stand zal houden. Er zijn tekenen van verval te zien die alarmerende vormen aan beginnen te nemen. Een eenvoudige maatstaf om dit te meten is het verschil in rendement op staatsleningen. Dit rendement is enerzijds een vergoeding voor het uitlenen van je geld en anderzijds een risicopremie voor het geval je je geld niet (volledig) terugkrijgt. Dat kan als een staat falliet gaat. Het zou in principe niet uit mogen maken of je je euro’s uitleent aan de Italiaanse staat of de Duitse Bondsrepubliek. Het solidariteitsbeginsel zou dit moeten bewerkstelligen. Dat er een heel klein verschil optreedt is normaal, maar als dit groot wordt is dat een teken dat de markt dit solidariteitspact niet meer vertrouwd.