Gaza leek er voor gemaakt te zijn om te ontwikkelen tot een bloeiend haven en doorvoergebied, de toegangspoort van een toekomstig Palestina. Dat was voor 1948. De Naqba (‘catastrofe’) veranderde het stukje kustzone in een groot vluchtelingenkamp, zonder dat er ook maar enig perspectief kwam die hoop gaf op terugkeer van de vluchtelingen naar hun geboorteplaats en compensatie voor alles wat ze verloren hadden. Dat was nochtans wat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties met resolutie 194 had besloten.