Het had zo mooi kunnen zijn: onze premier en trots van de natie, Jan Peter Balkenende, die eindelijk zijn verdiende loon krijgt en zijn jarenlange noeste arbeid bekroond ziet met een Nobelprijs voor de Vrede. Hij toonde al zijn veelbelovendheid toen hij tijdens de Irakoorlog zich aansloot bij de “Coalition of the Willing” en daarmee de inval in Irak moreel steunde. In 2006 liet hij zien dat het niet alleen bij woorden bleef en stuurde hij de eerste Nederlandse troepen naar Afghanistan; voor vrede en opbouw, welteverstaan. Ondertussen had Balkenende een warme band opgebouwd met de Verenigde Staten…