Wanneer je in een discussie over mensenrechten, discriminatie of een terreurstaat refereert aan verrichtingen van nazi-Duitsland of “Adolf Hitler, mi ze malle fratsen” (Theo Maasen), dan roept men meteen dat je het Godwin-alarm af laat gaan. Refereren aan de gruwelen van het Derde Rijk wordt vaak gezien als een zwaktebod als het gaat om een analogie te trekken met zaken die tegenwoordig plaatsvinden. Op zich klopt dit wel, aangezien er genoeg recentere voorbeelden te noemen zijn die aantonen dat we sinds de Tweede Wereldoorlog nog geen bal hebben geleerd van de vroegere fouten. Toch blijft Hitler-Duitsland een sterk…