Er zijn inmiddels al zo’n 180 planeten buiten ons zonnestelsel ontdekt. De planeten zelf worden niet direct waargenomen, omdat het licht van de sterren waar ze omheen cirkelen het zicht ontnemen. Door middel van het Dopplereffect kan men de planeten indirect waarnemen door de verschuiving van golflengte binnen het lichtspectrum te meten (m.a.w. in hoeverre wordt het licht van de ster dat je waarneemt verstoord). Zo’n verschuiving duidt dan vaak op een (onzichtbare) planeet. Ook de onmetelijke kleine “wobble” van een verre ster kan duiden op planeten in de nabijheid. De in verhouding bescheiden massa van de planeet zorgt voor een hele kleine schommeling van de ster, doordat de hemellichamen elkaar beïnvloeden middels hun eigen zwaartekracht. Recent is er een zonnestelsel ontdekt dat eruit ziet als het onze: een ster 41 lichtjaren van ons vandaan met 3 planeten die er omheen cirkelen. Eén van de planeten schijnt zelfs water te bevatten en meteen dringt zich de vraag op of leven op die planeet mogelijk zou zijn. Welnu, in antwoord op die ultieme vraag is er een nieuwe techniek ontdekt. Eigenlijk is deze techniek niet zo nieuw. Sterker nog, hij is voor het eerst ontdekt door ons favoriete genie Leonardo Da Vinci.